Door Linda Asselbergs & portret Diego Franssens
...

Door Linda Asselbergs & portret Diego FranssensZelf ben ik mijn slechtste klant", grinnikt Annelies Timmermans (28). "Ik heb maar één tas in gebruik, vaak jaren aan een stuk." Echt wervend klinkt dat niet, maar het is Annelies ten voeten uit : spontaan, recht door zee, veel meer ontwerpster dan zakenvrouw. Ik tref haar terwijl ze in haar winkel in de Antwerpse Aalmoezenierstraat dozen met de nieuwe herfst- en winkelcollectie uitpakt. Ik probeer niet te begerig te kijken als het ene na het andere model tevoorschijn komt : grote en kleine, soepel of rigide, schoudertassen en clutches met een originele grip. In warme herfsttinten als tabak, cognac, bordeaux en, verrassend, okergeel. Of in koude winterkleuren als zandgrijs, donkerblauw en een onweerstaanbaar felle schakering die Peter Pan-groen heet. Wat alle tassen gemeen hebben, is dat ze sober van vorm zijn, met geraffineerde details, maar resoluut antiblingbling. Het verbaast me niets dat Annelies van opleiding grafisch vormgeefster is. "Ik was niet het kleine meisje dat met de handtas van mama speelde. Kleren en schoenen waren meer mijn ding. Maar ik aarzelde om mode te gaan studeren, die keuze was zo definitief. Een opendeurdag op Sint Lucas bracht uitsluitsel : ik besefte dat ik met een diploma grafische vormgeving alle kanten op kon, ook al betekende het dat ik mijn aversie voor computers moest overwinnen." Dat bleek aardig te lukken, want ze studeerde af met grote onderscheiding. Meteen daarna trok Annelies naar Milaan, waar ze stage deed bij modebedrijven als Vintage 55 en Luisa Beccaria. "Vooral dat laatste merk staat mijlenver van mijn eigen smaak, maar ik heb er veel geleerd over de praktische kant van het modebedrijf : bestellingen plaatsen, stockbeheer. Nog terwijl ik in Milaan werkte, maakte ik voor mijzelf een plastic tas met lederen handvat die mij veel complimentjes opleverde. Vriendinnen vroegen mij of ik er geen voor hen kon maken." Nadat Annelies de publieksprijs van de Comeva en Fortis Startersprijs gewonnen had, met een kledingcollectie nota bene, investeerde ze het prijzengeld in een eerste bescheiden handtassenlijn. "Wat ik best moeilijk vond, was het bepalen van de prijs. Zelf had ik nooit het budget gehad om me een dure handtas aan te schaffen. Aan mijn eerste 'prijzige' tas gaf ik honderd euro uit, daar heb ik toch van wakker gelegen. Toen ik berekende wat ik voor een tas moest vragen, rekening houdend met de prijs van het materiaal en de werkuren, dacht ik : 'Dat gaat niemand willen uitgeven.' Terwijl de prijs perfect te verantwoorden is, ergens tussen die van bekende luxemerken en het goedkope gamma in. Voor een simpele rechte tas heb je een grote lap leder nodig, dat kost meer. Soms ziet goedkoop materiaal er niet slecht uit, maar voelt het raar aan. Niets voelt zo lekker aan als kwalitatief hoogstaand leer. Het eerste jaar moest ik echt leuren met mijn tassen. Kwaliteit heeft tijd nodig om zich te bewijzen. Na vijf jaar is dat geen probleem meer, ik heb bijvoorbeeld nog nooit een klacht over een kapotte rits gehad. Wat mij veel plezier doet, is dat ik nu al trouwe klanten heb, mensen die al vijf, zes tassen kochten." Hoe uiteenlopend de modellen ook zijn, een 'Annelies Timmermans' is gemakkelijk te herkennen. "Rechttoe rechtaan qua vorm, zonder frullen, een weerspiegeling van mijn eigen stijl. Al mijn tassen zijn made in Italy, ik kies het materiaal op de beurs in Bologna. Voor de productie doe ik een beroep op één atelier, ik maak gebruik van de technieken waarin ze uitblinken. Een voordeel is dat ik geen grote hoeveelheden van één materiaal moet afnemen. Zo kan ik dingen uittesten. Deze winter is dat bijvoorbeeld de ledersoort prezioso, waarvan kleur en textuur doet denken aan pyrietkristallen, maar dat toch zacht aanvoelt. Ik werk ook graag met kleuren. Zwart en cognac zijn nog altijd het populairst, maar nu durven mensen toch al wat zotter doen met accessoires. Dat okergeel van deze winter, daar had ik mijn twijfels over, maar kijk, er gingen meteen al drie stuks de deur uit." In een bekende scène uit de film Silence of the Lambs taxeert de psychopaat met verfijnde smaak Hannibal Lecter in één oogopslag FBI-agente Clarisse Starling : " Look at you, with your good bag and cheap shoes. " "Sinds ik zelf tassen maak, heb ik er natuurlijk meer oog voor. Wat mij vaak opvalt, is dat vrouwen die mijn winkel binnenstappen hun eigen tas een beetje wegmoffelen. Terwijl ik mensen echt niet op hun accessoires beoordeel. Het is natuurlijk wel zo dat vrouwen een bijzondere relatie hebben met hun tas, minder vluchtig dan met hun garderobe. Zo'n tas gaat vaak jaren mee, het wordt een deel van hun leven. Ook op praktisch vlak stellen vrouwen heel specifieke eisen : sommigen willen veel onderverdelingen en zijvakjes. Zelf ben ik meer voor eenvoud : één zipzakje, twee vakjes voor gsm en sleutels. Als er veel onderverdelingen zijn, zoek ik mijn spullen steevast in het verkeerde vak." "Aan de tas die ik voor de lezeressen van Knack Weekend ontwierp, zit - op verzoek - een extra zakje aan de buitenkant. Maar ik heb het zo ingewerkt dat het model toch soepel valt. Pas als een tas in gebruik is, vallen bepaalde dingen op, dat je denkt : dit had ik niet kunnen voorzien. Daarom heb ik de Knack Weekend-tas zelf uitgetest. Ik vond het overigens leuk om speciaal voor jullie blad een tas te ontwerpen. Volgens mij zijn de lezeressen het juiste publiek voor mijn creaties. Telkens als er iets over gepubliceerd werd, ook al was het maar een klein stukje, kwam er veel respons op. Lang twijfelde ik over het materiaal. De reacties van vriendinnen en kennissen op het prototype waren positief, maar niet wow. Daarom besloot ik de nacht vóór de productie gestart werd nog om een andere leersoort te kiezen, soepeler, met een mooie korrel. Nu ben ik heel blij met die beslissing." De ontwerpen van Annelies Timmermans zijn verkrijgbaar in 15 verkooppunten in binnen- en buitenland. Info : www.annelies timmermans.com Flagshipstore : Aalmoezenierstraat 3, 2000 Antwerpen, 03 336 31 18 "Niets voelt zo lekker aan als kwalitatief hoogstaand leer"