PIETER VAN DOVEREN - FOTO JAN CAUDRON
...

PIETER VAN DOVEREN - FOTO JAN CAUDRONEen restaurateur is vrij om te beslissen welk deel van de markt hij wenst te bespelen: voedsel verschaffen kan namelijk op vele manieren en bij iedere formule is er ruimte voor perfectie. JoBussels en vriendin Valerie Olieux zijn beiden 26 jaar en maken aanspraak op de prijs 'Handigste Restaurateur van het Jaar'. In hun eethuis Rimbaud eten de bezoekers wat de pot schaft en daar zijn zij blijkbaar gelukkig mee, want alle tafels zijn meestal twee keer per dag bezet. Omdat Jo en Valerie zonder personeel werken en geen spijskaart hebben (waardoor er bijna nooit iets in de vuilbak verdwijnt), is de formule rendabel. Jo Bussels is jong, eigenzinnig en brutaal. Hij werd opgeleid in Vlaamse toprestaurants en had moeite met de heersende hiërarchische structuur. Jo besefte dat hij slechts kon ontsnappen aan de indeling in volgorde van belangrijkheid, door met een kleine eigen zaak te beginnen. Toen hij Valerie leerde kennen, besloten de twee om hun ding te doen. Een telefoontje van een vriend, die meldde dat er een goed gelegen bruine kroeg over te nemen was, vormde het startsein. Dat was anderhalf jaar geleden. In het begin was Rimbaud uitsluitend café, waar wat later klassiekers uit grootmoeders keuken voor 7,50 euro werden opgediend. De vraag naar eten werd zo groot dat er een dagschotel kwam voor 15 euro en vervolgens een dagmenu voor 32 euro. Noem je Rimbaud nu nog een 'eetcafé', dan is Jo Bussels op zijn teentjes getrapt. Hij hoort liever: 'negentiende-eeuwse bistro met seizoengebonden keuken'. Dat klopt slechts gedeeltelijk: de kwaliteit van het eten en de prijzen liggen hoger dan in een doorsnee eetcafé en er staan altijd verse bloemen. Maar het interieur van de bruine kroeg, met de meer dan honderd jaar oude toog en tegelvloer, de lambriseringen met spiegels, de reep stof op tafel, het beperkte comfort, de kaarsjes op tafel en de formule 'eten wat de pot schaft' verwijzen toch duidelijk naar het eetcafé. Jo Bussels koopt iedere morgen de ingrediënten in functie van het menu en de reservaties. Is de lunch drukker dan verwacht, dan kan hij 's namiddags nog bijkopen voor de avond. Zo werkt hij altijd met superverse producten en is er in principe nooit afval. Blijft er door omstandigheden toch iets over, dan worden de restjes verwerkt tot amuusjes. Wij beginnen met een bereiding van sliptong en asperges in een bieslook-botersaus en stellen vast dat kooktijden en smaken goed zitten. Het hoofdgerecht bestaat uit succulent vlees van lamszadel met citroentijm en in boter gewentelde groenten en ook deze bereiding verdient uitsluitend lof. Van onder de kurk komt een Merlot Tinto Roriz, DFJ Vinho RegionalEstremadura, als innemende, zonnige, donkergekleurde rode wijn met goede dosis fruit en kruidigheid (22 euro). Panna cotta, het populaire Italiaanse nagerecht van ingekookte vanilleroom, komt op het bord met het parfum van lavendel en het gezelschap van vers fruit en kersencoulis. Alles wat wij die avond in Rimbaud proefden was fijn. Valerie Olieux bedient op een spontane manier. Zij beschikt over goede contactuele eigenschappen en dat heeft misschien iets te maken met het feit dat zij bedrijfscommunicatie studeerde. Voor de lunch meren er heel wat zware jongens uit de maritieme wereld aan. Zij voelen zich in Rimbaud vrij van opgelegde stijfdeftigheid. 's Avonds zijn het vooral koppeltjes die komen voor het lekkere eten en een portie ongedwongen gezelligheid. Rimbaud: Hessenbrug 5, 2000 Antwerpen. 0475 20 34 52. Reserveren is aangeraden. Uitsluitend dagmenu, voor 32 euro. Zaterdag en Zondag gesloten. Vakantie: de hele maand augustus. Categorie: eetcaféBEOORDELINGKeuken: 8/10Sfeer: 7/10Service: 7/10Prijs/kwaliteit: 7/10