Midden in het Brusselse Klein-Turkije bevindt zich inmiddels al zeventien jaar het eethuisje Les Dames Tartine. Het is een van die bijzondere adresjes, waarvan je gehoord moet hebben. De kans is immers klein dat je hier toevallig binnenkomt. Niet omdat je voor de deur zou worden gemolesteerd (bangerikken kunnen gerust zijn, in al die jaren is er nog nooit een klant aangevallen geweest en ook de autoruiten bleven heel), maar wel omdat je op deze exotische plek gewoon geen fijnkost en heerlijke wijnen verwacht.
...

Midden in het Brusselse Klein-Turkije bevindt zich inmiddels al zeventien jaar het eethuisje Les Dames Tartine. Het is een van die bijzondere adresjes, waarvan je gehoord moet hebben. De kans is immers klein dat je hier toevallig binnenkomt. Niet omdat je voor de deur zou worden gemolesteerd (bangerikken kunnen gerust zijn, in al die jaren is er nog nooit een klant aangevallen geweest en ook de autoruiten bleven heel), maar wel omdat je op deze exotische plek gewoon geen fijnkost en heerlijke wijnen verwacht. Les Dames Tartine is de levensdroom van twee intieme vriendinnen: Anne Basse(rechts) en Michèle Ramet, alletwee kortgeknipt en in broek. Anne komt uit Namen, helpt sinds haar tiende jaar in restaurants en volgde koksschool. Zij heeft de leiding over de keuken. Met haar bescheiden postuur komt ze juist boven de toonbank uit die de open keuken van de eetzaal scheidt. Michèle is de wat nors kijkende zaaldirectice. Je moet haar nemen zoals ze is en dan is ze eigenlijk best aardig en van goede wil, hoewel zij na al die jaren nog steeds uitsluitend Frans spreekt. Het restaurant dankt de naam aan een kinderliedje uit 1940, dat gaat over een vrouwtje dat woont in een boterhuisje met muren van suikergoed, een slaapkamer van room, een bed van bisque en gordijnen van anijs. Niets van dat in de Brusselse Dames Tartine, waar de muren witgekalkt zijn en de tafels zijn gemaakt van oude naaimachines. Het rustieke geheel wordt opgefleurd door oude lijsten met nostalgische prentjes. Niet het decor maar de kwaliteit van wat er in het bord en in het glas komt, is bij de dames het belangrijkst. De spijskaart scherpt de honger. Anne kookt met haar ziel en vertrekt van traditionele seizoenbereidingen, die zij een eigen draai geeft. De smakelijke spijskaart wordt ondersteund door een indrukwekkende wijnkaart, samengesteld uit met zorg gekozen flessen, die aan relatief vriendelijke prijzen staan geafficheerd. De 250 referenties gaan in prijs van 695 tot 6500 frank voor een Mouton Rothschild '83 als duur koopje. Wij kozen: een royaal geserveerde en bijzonder lekkere carpaccio van eendenlever met aceto balsamico, gekruid met zout uit Guérande en opgediend met een fris slaatje (525 fr./13 euro) en een natuurlijke bereiding rond verse zeetong met tapijtschelpen in een mengeling van maagdelijke olie en citroensap (530 fr./13,13 euro). De hoofdgerechten waren: vis, schelp- en schaaldieren in bouillon, geparfumeerd met saffraan en koriander (750 fr./18.60 euro) en brandade van kabeljauw met het parfum van rozemarijn, opgediend met een verzorgd slaatje met noten (675 fr./16,73 euro). Deze twee bereidingen wisten opnieuw te bekoren door hun eenvoud en de eerlijkheid van smaak. Omdat het die dag feest was, werd, op aanraden van een van de dametjes, het glas gevuld met een memorabele Château de la Gardine 1994 als volle en evenwichtige witte Châteauneuf-du-Pape (1690 fr./41,89 euro). Wij betaalden iets meer dan 4000 frank/99,16 euro voor twee en gingen buiten met een gelukzalig gevoel. Les Dames Tartine: Haachtsesteenweg 58 (bij de Kruidtuin), 1210 Sint-Joost-ten-Node. Tel. 02-218 45 49. Zaterdagmiddag, zondag en maandag gesloten. Menu's: 750 fr./18,6 euro en 1495 fr./37,06 euro. XXXX (vier koksmutsjes)