Het was een bevriend architect die ons op het bestaan van Den Beer attent maakte. Zonder die tip zou het eethuis onbekend en onbemind gebleven zijn, want het ligt op de laatste plaats waar men een kreeftenrestaurant zou verwachten. Den Beer op eigen houtje bezoeken, is niet zonder risico. Eerst is er de buurt: in de straten achter het Stuivenbergziekenhuis ziet men, op Belgen na, zo'n beetje alle rassen en nationaliteiten van onze aardbol. En wanneer je denkt dat je veilig binnen zit, dan heb je het helemaal mis: eigenares Guusje, die tot algemeen jo...

Het was een bevriend architect die ons op het bestaan van Den Beer attent maakte. Zonder die tip zou het eethuis onbekend en onbemind gebleven zijn, want het ligt op de laatste plaats waar men een kreeftenrestaurant zou verwachten. Den Beer op eigen houtje bezoeken, is niet zonder risico. Eerst is er de buurt: in de straten achter het Stuivenbergziekenhuis ziet men, op Belgen na, zo'n beetje alle rassen en nationaliteiten van onze aardbol. En wanneer je denkt dat je veilig binnen zit, dan heb je het helemaal mis: eigenares Guusje, die tot algemeen jolijt elke nieuwkomer dreigend bemonstert en ondervraagt, is het echte gevaar. Zij is een rasechte Antwerpse en neemt geen blad voor de mond. Guusje wordt geruggensteund door manlief Marcel. Hij begon zijn carrière als vertegenwoordiger en werd kok. Het duo begon in 1971 met een mosselrestaurant en is in de jaren '80 overgestapt van mosselen op kreeft. Het repertoire op de spijskaart werd exclusief, terwijl de eens zo commerciële Handelsstraat verpauperde. Geen wonder dat Guusje en Marcel geïsoleerd geraakten. De inrichting van Den Beer dateert van 28 jaar geleden en werd in de loop der jaren verrijkt met klimop in plastic, visfuiken, een indrukwekkende verzameling alcoholische digestieven en een foto van Spankie, de Berner Sennehond die boven ligt te slapen. Achter in de pijpenlade is de open keuken en de toegang tot de binnenplaats, waar mannen met hoge nood zich niet moeten vergissen: aan de ene kant is het pissoir en aan de andere kant de open leefbak met de rivierkreeftjes. De spijskaart is bondig en vermeldt een tiental bereidingen, waarin kreeft centraal staat. Bouillabaisse is specialiteit en kost in diverse uitvoeringen 1750 fr. per persoon. Wij bestelden bouillabaisse en een flesje Pouilly-Fumé, domaine Les Berthiers als witte wijn met fris, geurig en pittig karakter (1300 fr.). Guusje knoopte de slabbetjes voor en Marcel kwam met een grote marmite gevuld met dampende vissoep. In het smakelijke vocht ontdekten wij halve kreeften, halve krabben, langoustines, rivierkreeftjes, jumbomosselen en kleine visjes uit de Middellandse Zee. Alles was van goede kwaliteit en ook de broodkorstjes, knoflooktenen, geraspte kaas en rouille ontbraken niet. De marmite kregen wij die avond niet leeg: gelukkig was Guusje zo eerlijk om ons op voorhand te waarschuwen, zodat wij geen voorgerecht bestelden. Den Beer heeft zijn vaste klantjes en die komen tot van Diksmuide. Men zit dicht tegen elkaar, wat het sociale contact bevordert. Reserveren is aangeraden. Den Beer: Handelsstraat 85, 2008 Antwerpen. Tel. (03) 236.38.86. Zondag, maandag en dinsdag gesloten. Den Beer is te bereiken via de Antwerpse ring, afslag Sportpaleis, naar links onder de spoorwegbrug door en de Onderwijzersstraat in, tot de straat overgaat in de Handelsstraat. XXX De beoordeling van de keuken gaat van 1 tot 5 koksmutjses. 1 = negatief; 2 = redelijk; 3 = positief; 4 = aanbelevelenswaardig; 5 = uitmuntend.Pieter van Doveren / Foto Jan Caudron