Over restaurant De Kapblok moet je iets gehoord hebben, anders ga je er niet zomaar binnen. Het bescheiden eethuisje met eenvoudig, alledaags interieur, ligt aan de drukke Ninoofsesteenweg en heeft noch van buiten, noch van binnen veel te vertellen. In De Kapblok komen overwegend oudere mensen genieten van het eten, want chef-kok Peter Leemans brengt dagelijks een ode aan de fijne, Belgische feestkeuken. Hij leerde de finesse van niemand minder dan Pierre Wynants van het Brusselse sterrenrestaurant Comme chez Soi. Hij werkte daar ...

Over restaurant De Kapblok moet je iets gehoord hebben, anders ga je er niet zomaar binnen. Het bescheiden eethuisje met eenvoudig, alledaags interieur, ligt aan de drukke Ninoofsesteenweg en heeft noch van buiten, noch van binnen veel te vertellen. In De Kapblok komen overwegend oudere mensen genieten van het eten, want chef-kok Peter Leemans brengt dagelijks een ode aan de fijne, Belgische feestkeuken. Hij leerde de finesse van niemand minder dan Pierre Wynants van het Brusselse sterrenrestaurant Comme chez Soi. Hij werkte daar vier jaar en kreeg bij zijn vertrek een uitgesleten kapblok mee. Echtgenote Katia Van Schepdael ontvangt. Zij waakt over het welzijn van de bezoekers en voor ieders veiligheid doet zij om 20.50 u. de deur op slot. De krantenwinkel aan de overkant is al vier keer overvallen en de winkel van huishoudtoestellen naast de deur is ook al een keertje leeggeroofd: je bent in Dilbeek, het nieuwe wilde Westen, op een boogscheut van de Brusselse ring. Katia's bemoederende optreden en haar verschijning passen in het interieur. Zij studeerde af als hotelmanager. Nu is zij moeder van onder meer een tweeling en praat wat graag over haar kroost. Wij kregen een tafeltje naast de bar en het uitgesleten kapblok. Als hapje vooraf kwam er een slaatje van rivierkreeftjes en hongerscherpende preischeuten. Intussen kozen we voor het aantrekkelijk geprijsde viergangenmenu (1500 fr.) en namen daar de aangepaste wijnen bij (plus 600 fr.). Het glas werd voor de eerste keer gevuld met een Muscat, Late Harvest 2000 van de Brown Brothers uit Australië en in het bord kwam een salade van asperges, gehakte champignons en tomaat met gerookt varkenshaasje en Ganda-chips, opgediend met een geprononceerde vinaigrette. Ook was er terrine van verse ganzenlever met gekonfijte appel en calvados, opgediend met rozijnenbrood: mooi en lekker, hoewel naar onze smaak te zoet, waardoor de delicate terrine een ondergeschikte rol kreeg. Nummer twee was gegrilde Noorse kabeljauw in botersaus, met kaviaar van aubergine en basilicum en vergezeld van een fris glaasje Chorus 1999 van J.J. Mortier uit Bordeaux. Algemeen applaus was er voor de bereiding van de eend. Het succulente vlees met karamelkorstje kwam op het bord met de mals gestoofde billetjes, aceto balsamico en gestoofde paddestoelen. Daarbij serveerde Katia een aangename, rode Les Brulières de Beychevelle, 1998 uit Haut-Médoc. Als afsluiter verscheen 'een montage van Savoie-biscuit', bereid zoals verloren brood en opgediend met speculaasijs. Peter Leemans brengt een geactualiseerde versie van klassieke, Belgische gastronomie. Wij genoten van al wat er in het bord kwam en de wijnen waren aangenaam en werden ruim geschonken. Het enige waar wij minder enthousiast over waren, was het versleten repertoire kaakwalsmuziek. Dat kan gelukkig snel en zonder veel moeite en kosten veranderen.De Kapblok: Ninoofsesteenweg 220, 1700 Dilbeek. Tel. 02-569 31 23. Lunch: 675 fr., marktmenu 995 fr., viergangenmenu 1500 fr. (2100 fr. met wijnen). Zondag en maandag gesloten.Pieter Van Doveren / Foto: Jan Caudron