Over de Olifant in Halle wordt gesproken: Roger, een conservatieve eter op leeftijd, vond het eethuis een ontdekking, terwijl Jan, die een stuk jonger is en openstaat voor vernieuwing, de Olifant teleurstellend vond. Volgens Jan rammelt er iets aan de formule, die een vlot interieur koppelt aan een stijve bediening en ouderwets gastronomisch eten. Om te weten wie er gelijk had, reserveerden wij een tafel. Het restaurant ligt aan de Grote Markt, tegenover de drukbezochte taverne Groot Café, dat dezelfde directie heeft. Olifant heeft zijn onderkomen in de gelijknamige vroegere drogisterij. Voor de verbouwing zijn kosten noch moeite gespaard. Het geheel is geïnspireerd op de Brusselse Quincaillerie, de oude ijzerwinkel d...

Over de Olifant in Halle wordt gesproken: Roger, een conservatieve eter op leeftijd, vond het eethuis een ontdekking, terwijl Jan, die een stuk jonger is en openstaat voor vernieuwing, de Olifant teleurstellend vond. Volgens Jan rammelt er iets aan de formule, die een vlot interieur koppelt aan een stijve bediening en ouderwets gastronomisch eten. Om te weten wie er gelijk had, reserveerden wij een tafel. Het restaurant ligt aan de Grote Markt, tegenover de drukbezochte taverne Groot Café, dat dezelfde directie heeft. Olifant heeft zijn onderkomen in de gelijknamige vroegere drogisterij. Voor de verbouwing zijn kosten noch moeite gespaard. Het geheel is geïnspireerd op de Brusselse Quincaillerie, de oude ijzerwinkel die door meester Pinto werd heringericht tot monumentale brasserie. Langs de muren van de Olifant zijn, zoals in de Quincaillerie, laatjeskasten. "Die zijn niet echt", zei de ober. Waarom moest hij onze illusie kapotmaken? Wel authentiek zijn de smeedijzeren balustrades van de trap en het balkon. Manager Wim Gabriel maakte ons ook duidelijk dat de Olifant geen brasserie is, maar een gastronomisch restaurant met trendy decor. Vervolgens bracht een maître d'hotel met bijbehorende snor de spijskaart. Aan zijn schuifelende gang te zien, had hij er al heel wat kilometers op zitten. Echt passen in het trendy decor deed hij niet. Aanvankelijk, bij de opening van het restaurant - die gepaard ging met veel tromgeroffel - stond meesterkok Jean Couture aan het fornuis. Hij is inmiddels vervangen door Filippe van Belleghem, en die heeft, volgens de spraakzame manager, in het Brusselse driesterrenrestaurant Bruneau gewerkt. Voor iemand met een dergelijke opleiding heeft Olifant uiterst klassieke gerechten op de spijskaart. Succesnummers zijn: in doek bereide ganzenlever (750 fr.), gebakken langoustines met lentegroen en truffel (900 fr.), gebakken of gegrilde kreeft met dragon (1150 fr.), aan de graat bereide tarbot met mousseline- of dijonnaisesaus (950 fr.) en kip uit Bresse met een onvervalste Albuferasaus (met truffel, 975 fr.). Wij kozen het menu Alibi (1950 fr.) en, van een wijnkaart met uitsluitend Franse wijnen, een fles heerlijke St. Aubin premier cru, Denis Clair (1480 fr.). Wij waren die avond met vier andere gasten en minstens evenveel personeelsleden in het grote restaurant: Olifant wordt blijkbaar onregelmatig bezocht. Ons onbehaaglijk gevoel werd helaas bevestigd door het welkomsthapje: de Franssprekende ober met strik onder de kin, die er die avond duidelijk geen zin in had, bracht een amuusje van gebraden rode poon met raketsla. Voordat hij de bordjes op tafel had gezet, roken wij al dat de vis bedorven was. Producten van dergelijke hoedanigheid moeten de vuilnisbak in: wanneer je als keukenchef en ober niet weet wat goed of slecht is, dan kan je beter van beroep veranderen. Weet je dat iets slecht is en laat je het toch doorgaan in de hoop dat niemand iets merkt, dan is de handeling bijna misdadig. Door die rode poon was onze maaltijd in ieder geval verpest, zelfs al was de rest van de maaltijd correct. Het menu bestond uit: een pakje van zalm gevuld met een mengeling van asperges, opgediend met een room-vinaigrette en enkele ijskastkoude asperges, smakelijke filet van tarbot met krokant ovenkorstje in sabayonachtige saus, zoete citroensorbet als smaakdodend tussendoortje, het fijnste van parelhoen uit Dombes met morieljes in room en, om af te sluiten, vanillewafel met mousse van krieken en roomijs. Het was 21.30 uur en de pata negra werd afgedekt met plastic: Halle gaat vroeg slapen. Wij betaalden bijna 6000 fr. voor twee en vonden de kwaliteit van het geproefde en de bediening niet in overeenstemming met het bedrag op onze rekening. Wat ons betreft had niet Roger maar Jan gelijk! Restaurant Olifant: Grote Markt 28, 1500 Halle. Tel. 02-361 28 08. Lunch 1050 fr. (1580 frank all in), degustatiemenu 1950 fr. Maandag, zaterdagmiddag en zondagavond gesloten.XX (twee koksmutsjes) De beoordeling van de keuken gaat van 1 tot 5 koksmutsjes: 1: negatief, 2: redelijk, 3: positief, 4: aanbevelenswaardig, 5: uitmuntend.Pieter Van Doveren / Foto: Jan Caudron