Het lijkt wel of er seizoenen bestaan voor het openen van restaurants. Het was enige tijd stil in Antwerpen en nu is er plots een trits nieuwe restaurants. Wij kozen De Borze, het duurste eethuis, in de hoop dat dit ook het beste zou zijn. De spijskaart staat, samen met de openingsuren, een handig stadsplannetje en zelfs een kopie van een lovend artikel van Marc Declercq, geafficheerd op het internet (http://www.deborze.be/). Wij zagen via het scherm dat De Borze een uiterst beknopte spijskaart heeft met slechts enkele hoofdgerechten voor gepeperde prijzen en dat De Borze zijn onderkomen heeft in een zeventiende-eeuws hui...

Het lijkt wel of er seizoenen bestaan voor het openen van restaurants. Het was enige tijd stil in Antwerpen en nu is er plots een trits nieuwe restaurants. Wij kozen De Borze, het duurste eethuis, in de hoop dat dit ook het beste zou zijn. De spijskaart staat, samen met de openingsuren, een handig stadsplannetje en zelfs een kopie van een lovend artikel van Marc Declercq, geafficheerd op het internet (http://www.deborze.be/). Wij zagen via het scherm dat De Borze een uiterst beknopte spijskaart heeft met slechts enkele hoofdgerechten voor gepeperde prijzen en dat De Borze zijn onderkomen heeft in een zeventiende-eeuws huis, dat dertien jaar geleden zijn deuren sloot als café. Jan Boogaert, de man achter Antwerpse horecaprojecten als Bitterpeeën en Café Welkom, is de nieuwe eigenaar. Boogaert is passief aanwezig in De Borze, dat hij verhuurt aan chef-kok Marc De Blieck. Het net vertelt dat hij in bekende Antwerpse restaurants werkte (zes jaar Bellefleur, zes maanden sous-chef in 't Fornuis, vier jaar Euterpia en vier jaar chef-kok in De Drie Fluwelen). De kok verwierf zelfs een Gulden Spoor voor de Gastronomie. Wij reserveerden een tafel en vonden De Borze in een doodlopende steeg achter de Handelsbeurs. De gordijnen waren gesloten. Binnen wachtte een gezellige drukte. Het interieur van het oude café was er nog en de met koper afgezette toog, de uitgesleten houten vloer, lambriseringen met spiegels, met leder beklede muurbanken en houten cafétafels maken dat De Borze doet denken aan een nostalgische Franse bistro. Alleen de muren kregen een nieuw, modieus terracotta kleurtje. Het plafond was blijkbaar te hoog om ook geschilderd te worden en behield z'n vaalgrijze kleur. De keuken gaat schuil achter houten deuren met gezandstraalde ramen. Het bedienend personeel draagt bistrokostuums met tot op de grond reikende, smetteloos witte schorten. Wij bestelden een sherry en tegelijkertijd kwam een kopje waterkerssoep. Deze attentie van het huis was slecht getimed en zout en peper waren ook vergeten. Uit de zes voorgerechten kozen wij: gamba's Black Tiger of drie gebakken gamba's met reepjes gewokte groenten en een vettig en flauw sausje, dat op de kaart stond als 'pittige paprikasaus' (650 fr.). Ook was er gebakken ganzenlever met peren en hazelnoot en opnieuw een flauw sausje, nu van Luikse siroop met een vleugje perenbrandewijn (645 fr.). Hoofdgerechten waren: gebakken ossenhaas met gefruite sjalotten, reepjes Ardense ham, gestoomde groenten en een weinig opwindende bordelaisesaus (925 fr.) en, aan de overkant van de tafel, zeewolf met gerookt spek, sjalotten en een liquide, slecht gemonteerde mosterdsaus (755 fr.). Voor liefhebbers van een nagerecht waren er maar drie mogelijkheden: sorbet, profiteroles en sabayon. Omdat wij geen zin in sorbet hadden en de profiteroles op waren, bleef sabayon over. Die kwam met whisky en koffieparfum aan tafel en kostte 395 fr. Wij vonden dat men in de Borze te hoog grijpt: de kwaliteit van het geproefde was niet in overeenstemming met de gevraagde prijzen. Bovendien zijn de toiletten moeilijk te bereiken en is er iets fout aan de kranen van de wastafel.De Borze: Borzestraat 20, 2000 Antwerpen. Tel. 03-288 42 06. Reserveren is aangeraden. In het weekend slechts open voor groepen vanaf 20 personen. XX (twee koksmutsjes) De beoordeling...........Pieter Van Doveren / Foto: Jan Caudron