In een boek over Italië botsten Nicolas en Danielle op een reportage over het stadje Lucca. De zonnige beelden deden dagdromen over tafels vol zuiders lekkers. Uit respect voor de Italiaanse keuken besloten Nicolas en Danielle om hun eethuis Lucca te noemen. Het restaurant van hun dromen is ondergebracht in het monumentaal pand waar eens het Hotel Leopold was. Het gelijkvloers werd gestript en vanonder het stof kwam een kathedraalachtige ruimte te voorschijn die zo mooi is, dat alles in het we...

In een boek over Italië botsten Nicolas en Danielle op een reportage over het stadje Lucca. De zonnige beelden deden dagdromen over tafels vol zuiders lekkers. Uit respect voor de Italiaanse keuken besloten Nicolas en Danielle om hun eethuis Lucca te noemen. Het restaurant van hun dromen is ondergebracht in het monumentaal pand waar eens het Hotel Leopold was. Het gelijkvloers werd gestript en vanonder het stof kwam een kathedraalachtige ruimte te voorschijn die zo mooi is, dat alles in het werk werd gesteld om de originele plafonds en muren zoveel mogelijk tot hun recht te laten komen. De aankleding is van een zen-achtige soberheid: op de industriële betonvloer staan tafels in donker hout en een tête-à-tête (een stoffen lopertje) vervangt het tafelkleed. In de achtermuur is een nis met één tafeltje en wat verder in het achterhuis is een muur met een langwerpige opening, waardoor men gedeeltelijk zicht heeft op de keuken en de koks. Omdat het interieur zo kaal is, is de akoestiek slecht en klinkt het geroezemoes van de stemmen hol. Lucca opende in september vorig jaar en wist in de loop der maanden een eigen publiek te kweken. Het zijn vooral dertigers met geordende geest die de eenvoud van het interieur als rustgevend ervaren. Wij kozen een plaatsje op het podium en voelden ons, achter de hoge ramen, aanvankelijk een beetje als een reclamepop in de vitrine van een modewinkel. Maar ook dat went. Lucca heeft een beknopte vaste kaart met eerlijke burgergerechten en her en daar een vleugje zuiders parfum. De bereidingen zijn duidelijk minder gedurfd dan het interieur! Aan tafel stellen Nicolas en Danielle enkele seizoengebonden suggesties voor en een bescheiden keuze prettige wijntjes van rond de 1000 fr. Wij kozen: carpaccio of fijngesneden runderfilet met raketsla, pijnboompitjes en pesto (510 fr.), salade Lucca met aubergine en paprika van de grill, zongedroogde tomaatjes, zonnebloempitten, raketsla, een vinaigrette met verse basilicum en schilfers Parmezaanse kaas (450 fr.). Hoofdgerechten waren: pasta verdure of een vegetarische bereiding met draaddunne spaghetti, groentemengeling en tomatensaus (480 fr.) en ossobuco met aan het bot mals gestoofd vlees en een smakelijke saus van gezeefde groenten en veel tomaat (650 fr.). Om te snoepen was er nog panna cotta of gekookte vanilleroom met verse aardbeien (250 fr.). De geproefde gerechten waren correct van ingrediënten en van bereiding. Het glas werd die avond gevuld met een Tassinaia '97, Tenuta del Tesricio: een innemende Toscaanse rode wijn met geconcentreerde smaken (850 fr.). Lucca: Mechelsesteenweg 1, 2018 Antwerpen. Tel. 03-231 89 91. Zondag en maandag gesloten. Dagschotel 450 fr.XXX (drie koksmutsjes) De beoordeling van de keuken gaat van 1 tot 5 koksmutsjes: 1 = negatief; 2 = redelijk; 3 = positief; 4 = aanbevelenswaardig; 5 = uitmuntend.Pieter Van Doveren / Foto: Jan Caudron