Je hebt van die eethuizen waar je weet dat het goed zit met de kwaliteit, nog voor je iets hebt geproefd. Dat gevoel bekroop ons bij het betreden van Ambrozijn. Het was in een oogopslag duidelijk dat men hier niet komt voor het interieur: het restaurant heeft een nette, maar weinig spectaculaire inrichting die oud en nieuw verenigt. De eetzaal heeft de vorm van een pijpenlade, die aan de achterkant uitgeeft op de achtertuin. De wanden zijn zand- en baksteenkleurig geschilderd en op de keurig gedekte tafels staan waxinelichtjes. Het was woensdagavond en zo goed als alle tafels waren bezet. De ruimte was gevuld met operamuziek en geroezemoes, want tot in de hoeken werd geanimeerd gepraat en genoten door burgers en buitenlui. In de loop van de avond zou blijken dat heel wat lieden elkaar kenden: zo gaat dat in kleinere gemeentes. Ambrozijn opende in februari 1999 en scoorde bijna onmiddellijk bij lekkerbekken, die toestroomden tot vanuit Sint-Truiden en Hasselt. Geen wonder, want de succesformule is gebaseeerd op verzorgd tafelen voor een verteerbare prijs. Aan het roer staan Kris (links op de foto) en Johan Lismont. De twee komen uit Borgloon, werden in Gent opgevoed en liepen koksschool in Koksijde. Kris ging naar het sterrenhuis Bruneau in Brussel, waar hij drie jaar in de eetzaal werkte. Johan begon in de keuken van restaurant De Fakkels in Sint-Truiden en werd wat later door zijn broer naar Bruneau gehaald, waar hij twee jaar in de keuken verbleef. The Bruneau Brothers deden nog supplementaire ervaring op in kwaliteitsrestaurants uit de streek en verbouwden in de tussentijd het huis van hun grootouders tot Ambrozijn.

Kris overhandigde ons de spijskaart en stelde de suggesties van de dag voor. Zoals het hoort, maar helaas zelden gebeurt, mét vermelding van de prijzen. Wij kozen het verjaardagsmenu van vier gangen (1200 fr.). Tegen betaling van een extra 500 fr. schonk Kris een aperitief en royaal aangepaste wijnen. Om de honger te scherpen, was er een bruisend glaasje crémant uit de Elzas en als amuusje een hapje terrine van parelhoen met een sausje van Loonse siroop. Even later was de voorbeeldige maître d'hôtel terug om de eerste wijn voor te stellen: een Mâcon-Fuissé, Dutron, als aangename chardonnay uit de Bourgognestreek. In een bord met kleurrijke mozaïekrand kwam ambrozijn in de vorm van gemarineerde jakobsschelpdieren, te enthousiast begeleid door vormsalade, broodkorstjes, babymaïs en pijnboompitten. Het tweede gerechtje bestond uit krokant gebakken zeebarbeel: fijne vis van onberispelijke versheid, opgediend in waterkerssaus met tagliatelle. Het was allemaal bijzonder smakelijk, alleen begrepen wij niet wat de confituur van rode ui op het bord deed (dat kan Johan moeilijk van bij Bruneau afgekeken hebben!). De witte wijn maakte plaats voor een rode Prieuré Des Mourgues '97, een warmgekruide Saint-Chinian uit de Coteaux du Languedoc. Dat was de aankondiging van een rollade van malse hoevekip, gevuld met kalfszwezerik en opgediend met een gecorseerde saus met graanmosterd, sliertjes courgette en wortel en veel aardappel. Loempia van banaan met chocoladesaus, clementines en advokaatijs zetten een punt achter deze smakelijke maaltijd: Ambrozijn is zijn naam waardig.

Ambrozijn: Tongerestaanweg 30, 3840 Borgloon. Tel. 012/74.72.31. Zakenmenu 1250 fr. (3 gangen, aperitief, wijn, koffie inbegrepen). xxxx (vier koksmutsjes)

De beoordeling van de keuken gaat van 1 tot 5 koksmutsjes: 1 = negatief; 2 = redelijk; 3 = positief; 4 = aanbevelenswaardig; 5 = uitmuntend.

Pieter Van Doveren / Foto: Jan Caudron