Dringen aan het Mali Theater, waar La Stone een interview zal geven aan een select clubje journalisten uit de hele wereld. De metaaldetector aan de ingang flipt op de grote handtassen, bewerkte riemen en stiletto's van de verzamelde beautypers. Maar de Russische beren die de wacht houden, kijken niet op : ze zijn meer bezig met de gastenlijst dan met wat die invités bij zich dragen.
...

Dringen aan het Mali Theater, waar La Stone een interview zal geven aan een select clubje journalisten uit de hele wereld. De metaaldetector aan de ingang flipt op de grote handtassen, bewerkte riemen en stiletto's van de verzamelde beautypers. Maar de Russische beren die de wacht houden, kijken niet op : ze zijn meer bezig met de gastenlijst dan met wat die invités bij zich dragen. Binnen rennen security en pr-dames geagiteerd rond : zonder een woord uitleg worden we de zaal uitgejaagd, terug de koude gang in. Zelfs een smeekbede om een dringend toiletbezoek stuit op een bruut njet. Een halfuur later mogen we weer binnen, maar voor de aula worden we opnieuw tegengehouden. Na een kwartier wordt een Française het wachten beu : "Als zij niet snel komt, dan ben ik weg" en ze voegt de daad meteen bij het woord. Nog geen minuut later gaan de deuren open en kunnen we een stoel op de vierde rij bemachtigen. De prachtige theaterzaal gonst van het geroezemoes, dat verstomt prompt als een groot scherm met Diorlogo oplicht. Algemeen directeur Martinez geeft zijn speech, een promofilm bejubelt de vernieuwde verzorgingslijn en een stralende Stone spuit haar eerste wijsheid : "De eerste helft van je leven heb je de huid waarmee je geboren bent, de tweede helft heb je de huid die je verdient." Naar verluidt heeft ze zelf de teksten geschreven voor de commercials. Het scherm gaat omhoog en uit de grond komt een salon tevoorschijn : alles in het wit, zelfs Stone. Als een echte diva zit ze op de canapé en kijkt opzij. Pas wanneer de president haar introduceert, begroet ze haar publiek. Stone heeft de aloude Hollywoodallures : glamoureus en grillig, een indruk die verhalen in de lokale pers bevestigen : volgens de Russische krant Pravda stond ze op een welkom met bloemen en veel enthousiasme. In de tweeduizend-dollar-per-nachtsuite in het prestigieuze Ararat Hyatt Hotel liet ze de airco opnieuw afstellen en het blauwe linnengoed verwisselen voor roze. Vooral de organisatoren kregen het te verduren : geregeld gooide ze het programma om : ze reisde een dag vroeger af dan gepland, wat bureaucratische problemen gaf met de visa. Van een Frans team bodyguards wilde ze niet weten : het moesten negen Russen zijn (dezelfde die Madonna tijdens haar toer in Moskou begeleidden). Een uur voor ze naar het Bolsjoi Theater vertrekt, vroeg ze nog drie andere jurken. Ter plekke bezocht ze de dansers in hun kleedkamers en nodigde hen spontaan uit op de persconferentie de volgende dag in het Mali Theater. De beloofde presentatie voor de pers over Moskou gelastte ze op het laatste moment af om volgelingen van de dalai lama te ontvangen, en de vijf geplande persoonlijke interviews beslist ze in een keer samen te nemen om 'gezellig wat te babbelen'. De last minute veranderingen bezorgden de organisatoren grijze haren, maar tijdens de persconferentie geeft ze hen wel waar voor hun geld : ze gaat ruim over het afgesproken halfuurtje, geeft grappige, intelligente antwoorden, pakt uit met anekdotes en moralistische boodschappen. Geen 'verboden onderwerpen' of vooraf goed te keuren vragenlijstjes. Het illustreert Stones zelfvertrouwen : ze voelt zich goed in haar vel : "Ik hou ervan om 48 te zijn, ik hou van mijn leven, heb veel van de wereld gezien, interessante mensen ontmoet en een mooie carrière. Ik wil niet terug 35 zijn ! En al helemaal geen 25 !" Ze mag er dan ook zijn : een oogverblindende schoonheid met een intimiderende IQ van 154. Al lijkt haar dat op relationeel vlak minder te helpen : Stone heeft twee scheidingen achter de rug. Niet dat ze daarmee zit : vragen over haar liefdesleven beantwoordt ze met een knipoog : "Kent u soms iemand voor mij ?" Ze doet haar best om ons te overtuigen dat haar leven als alleenstaande moeder verre van glamoureus is : "'s Morgens hol ik vooral achter mijn drie kinderen aan. Ik slaag er dan vaak ook niet in om voor de middag uit mijn pyjama te geraken. De jongste spuwt me regelmatig onder, zodat ik tussen e-mails en telefoons door zit te piekeren wanneer ik tijd zal hebben voor een bad. Moeder zijn is een zware job : dat eeuwige schuldgevoel en dat constant afwegen of je je kinderen alles geeft wat ze nodig hebben, inclusief een gelukkige, vrolijke moeder. Werken en tegelijk je kinderen opvoeden is niet evident in je eentje." Al zal het haar niet aan steun en nanny's ontbreken, het maakt haar menselijk. En ze is warm : een jarige journaliste roept ze het podium op voor een omhelzing en applaus. Maar ze is ook een harde tante, geeft ze zelf toe : "Ik huil eigenlijk nooit, ik ben daar erg hard in."Enkele jaren geleden kroop ze door het oog van de naald, toen ze een hersenbloeding kreeg. Ze moest zelfs opnieuw leren spreken en ging een lange revalidatieperiode door. Vijf jaar later is het haar niet aan te zien : met zwaaiende armen en de nodige show vertelt ze over de ontmoeting met Gorbatsjov, wiens bulderende stem ze imiteert : " Sharon ! I love you !" Ze ontmoette hem tijdens een benefiet in Berlijn waar ze in drie uur tijd tien miljoen euro voor het goede doel wist in te zamelen. Liefdadigheid mag dan tegenwoordig wel het favoriete promotiemiddel in Hollywood zijn, Stone is wel al jaren een overtuigde vredes- en aidsactiviste. Veertien jaar geleden richtte ze met haar zus Kelly Planet Hope op, een organisatie voor arme kinderen. In Rusland steunt ze een project voor weeskinderen, waarvoor Dior haar een cheque van 100.000 euro overhandigt. Capture Totale is sinds zijn lancering begin dit jaar de best verkopende antiveroude- ringsverzorging in Frankrijk geworden. Dior noteerde wereldwijd een stijgende verkoop tot dertig procent. En in Rusland komt het merk van niets meteen in de top tien van de belangrijkste cosmeticamerken terecht. Niet slecht als je weet dat Dior er amper drie jaar op de markt is. Er is wel degelijk sprake van een Sharon Stone-effect : studies toonden aan dat de relatie tussen Stone en Dior welbekend is bij het grote publiek. Stone ontketende een stormloop op de parfumerie : iedereen wilde "de crème van Sharon Stone". Een extraatje voor haar liefdadigheidsproject kan er dus wel af. Hetzelfde bedrag heeft de baas van de grootste Russische parfumerieketen over voor een acte de présence in een van zijn winkels. En Stone werd nog meer gesolliciteerd : volgens de Russische nieuwssite Mosnews. com had een Russische tycoon uit Sint-Petersburg anderhalf miljoen dollar over voor een date met Stone. Het is niet bekend of ze erop inging. 's Avonds knipt ze het lint door van de nieuwe Diorboetiek aan de Goum op het Rode Plein. Alweer ziet ze er fantastisch uit, in zwarte Diorcouture. Buiten veroorzaken de duurste auto's een file in de buurt van de boetiek en verdringen fotografen en andere nieuwsgierigen zich om een glimp van de ster op te vangen. Binnen is het niet minder druk : 600 Russische vips en ander schoon volk verdrukken elkaar voor een glas champagne en een blik op de actrice die een rondleiding krijgt van Bernard Arnault, de grote man van het LVMH-luxeconcern, waar Dior deel van uitmaakt. De bodyguards duwen de mensen resoluut opzij om een weg door de boetiek te banen. In ons geval : de rekken in, tussen jasjes van enkele maandlonen. Mijn geoefende oog heeft genoeg aan een seconde om vast te stellen dat ze er ook van dichtbij goed uitziet : een stralende huid met wat expressierimpels, maar van de charmante soort. Enkele uren later geeft Arnault een galadiner ter harer ere in de Turandot, een van Moskous exclusiefste restaurants, een Versailleskopie waar het personeel in achttiende-eeuws kostuum de 180 gasten bedient en verwent met het beste uit Arnaults wijnkelder. Aan de eretafel zit Stone met Arnault en diens vrouw, die naar verluidt nerveus Stones charmeoffensief op haar man gadesloeg. Stone amuseert zich : wanneer de meeste gasten vertrekken, blijft ze nog aan tafel napraten en poseert lachend voor de foto met enkele vrijpostige fans. De superster spelen blijft een van haar favoriete rollen. ` Door Sofie Albrecht I Foto's Emanuele Scorcelletti