In hartje Brussel, vlak bij de Vlaamsesteenweg, botsen we op een hoog pand dat ooit een befaamd motoratelier was, en nu een hedendaagse woning die wat op een torentje lijkt. "In de jaren veertig en vijftig werden hier sidecars gemaakt. Beneden, waar nu de garage is, was de werkplaats. Op de gevel zit nog de beschildering van het merk Imperial, dat destijds vrij bekend was in heel België", vertelt architect Arthur Donck, die hier woont met zijn vrouw en drie kinderen. De gevel liet hij zoals die was : "Ik hou van die grootstadspatine met een industrieel accentje, dus gaan we de...

In hartje Brussel, vlak bij de Vlaamsesteenweg, botsen we op een hoog pand dat ooit een befaamd motoratelier was, en nu een hedendaagse woning die wat op een torentje lijkt. "In de jaren veertig en vijftig werden hier sidecars gemaakt. Beneden, waar nu de garage is, was de werkplaats. Op de gevel zit nog de beschildering van het merk Imperial, dat destijds vrij bekend was in heel België", vertelt architect Arthur Donck, die hier woont met zijn vrouw en drie kinderen. De gevel liet hij zoals die was : "Ik hou van die grootstadspatine met een industrieel accentje, dus gaan we de façade zelf niet oppoetsen en ook die oude reclame niet herschilderen. Want ik ben bang dat ze er nadien te nieuw uitziet en kitscherig wordt." Het gebouw was best bouwvallig. Arthur liet een aantal muren staan, maar draaide de gehele inwendige structuur om. "Als je zo'n pand bewoont zoals vroeger, beneden dus, dan zit je in het donker, ook overdag. En dat wilden we niet. Dus draaide ik de functies om. Dat wil zeggen dat we op de eerste en tweede verdieping slapen. En daarop heb ik dan een twee verdiepingen hoge, hedendaagse houten doos gebouwd met dakterras, waarin de gehele woonruimte zit en waar we van alle kanten licht binnenhalen." Vanop de straat trekt de doos meteen aandacht. Ze is aan beide zijden, voor en achter, van een twee verdiepingen hoog raam voorzien, zodat het lijkt of er een kunstenaarsatelier is. En daar heeft de woning wel wat van weg. "We wilden iets van de ruwheid van het industriële verleden vasthouden en laten daarom de stalen structuur zien. En we hebben ook nogal wat houten balken in huis gehaald die voor stevigheid maar ook voor warmte zorgen en die een nonchalante ateliersfeer creëren." In het huis werd veel hout verwerkt, ook om ecologische redenen. Hout isoleert immers uitstekend. Arthur is begaan met het milieu en dokterde alle mogelijke oplossingen uit om de oude woning toch perfect te isoleren. Ze is voorzien van een warmtepomp met vloerverwarming en van een performante verluchting. "Alles staat technisch op punt, maar we wilden er geen luxueuze maar eerder een eenvoudige en handige woonst van maken", legt Arthur uit. Het gezin komt uit het Gentse, maar ze vinden het hart van Brussel, tussen de Vlaamsesteenweg en de begijnhofwijk, een schitterende plek vol leven. "Daarbij komt dat ik enorm van oude panden hou, en hier staat het vol, wat inspirerend werkt. Ik leg me ook toe op renovaties en vind het altijd boeiend om de ziel van een vervallen pand weer bloot te leggen om het zo te doen herleven. Op die manier heb je steeds een confrontatie tussen oud en nieuw, die verfrissend werkt. Dit visuele spel is minder tastbaar in een nieuwbouwproject." Tekst Piet Swimberghe & Foto's Jan VerlindeDoor de grote ramen lijkt het of er boven op de oude woning een kunstenaars-atelier werd geplaatst Veel ruimte en licht op een grondoppervlak van amper 55 m2 midden in de stad