ZEE

"Dit stadsgezicht is gemaakt boven op de kerk van Molenbeek. Ik kruip graag op daken, omdat ze een ander perspectief geven, letterlijk. Bovendien geeft dit beeld perfect weer waarom ik zo van Brussel houd: het zijn de hoogteverschillen in deze stad, de soms onverwachte uitzichten, zoals bijvoorbeeld op het Poelaertplein voor het Justitiepaleis die deze stad voor mij zo leefbaar maken. Ik noem dit zeezichten, het zijn plekken waar
...

"Dit stadsgezicht is gemaakt boven op de kerk van Molenbeek. Ik kruip graag op daken, omdat ze een ander perspectief geven, letterlijk. Bovendien geeft dit beeld perfect weer waarom ik zo van Brussel houd: het zijn de hoogteverschillen in deze stad, de soms onverwachte uitzichten, zoals bijvoorbeeld op het Poelaertplein voor het Justitiepaleis die deze stad voor mij zo leefbaar maken. Ik noem dit zeezichten, het zijn plekken waar je op adem kunt komen." Saskia Vanderstichele, Molenbeek, augustus "Leefbaarheid gaat voor mij over authenticiteit. Dat is bij stadsvernieuwing soms ver te zoeken. Het Zuid of 't Eilandje in Antwerpen zijn steriele buurten geworden zonder enige vorm van authenticiteit. Er wonen en werken mensen die geen link hebben met die buurt. In Roeselare fotografeerde ik deze benzinepomp. In Berlijn zouden ze met de aanwezigheid van die pomp iets creatiefs en verrassends doen. Daar zie je bars en galeries, winkels in ruimten en plekken waarvan je de oorsprong nog kunt herkennen. Bij ons laten ze woningen, benzinestations, winkels verkrotten of breken ze die helemaal af om er nieuwbouw op te zetten. Dat maakt dat mensen vervreemden van hun eigen omgeving, denk ik." Diego Franssens, Roeselare, augustus"'Zij hebben er niets van verstaan, mijnheer', zegt een passant me terwijl ik de leuzen op vensters lees. In deze tot bouwput herschapen randwijk van Antwerpen schreeuwen pamfletten Geen Tram in onze straat naast Zonder Haat Straat. De leefbaarheid van de stad schuilt in haar paradoxen. Openbare werken die vaak zoveel ergernis opwekken, zijn bij uitstek het teken van leven voor het stedelijk organisme. Dat creatuur dat zich voortdurend herschept en groeit, pulserend in haar stop motion film van één mensengeneratie per beeld, gelaagd als een fijn gebak van geconcentreerde dromen en ideeën. Laten we haar gewoon onvoorwaardelijk liefhebben, ook als ze het even moeilijk heeft." Michel Vaerewijck Wilrijk, Populierenlaan, september "Deze foto heb ik gemaakt in het centrum van Brussel tussen de Albertina-bibliotheek en de Zavel. Ik vind dat ze op die plek op een slimme manier een brok lelijkheid uit het centrum hebben weggesneden en vervangen door iets luchtigs en aantrekkelijks. De vlaggen van Daniel Buren zijn zo ontworpen dat ze bijna geen geluid maken, wat ook voor een onverwachte stilte zorgt. Elk half jaar worden er nieuwe vlaggen gehangen. Het plein helt af, maar de masten hebben allemaal een andere lengte. Ze zijn zo neergezet dat ze bovenaan lijnen. Dat geeft een mooi en aangenaam ruimtelijk effect. Een stad kan soms letterlijk een zwaar gevoel geven. Dit soort simpele ingrepen zorgt voor leefbaarheid : licht, lucht en wind." Wouter Van Vaerenbergh, Brussel, Gerechtsplein, september