Door de Amerikaanse fotograaf Robert Polidori weten we dat Havana een riante architectuur heeft met schilderachtige interieurs, en dat de verlaten fabrieken van Tsjernobyl ijzingwekkend leeg zijn. Zijn wereldberoemde foto's van empty spaces die hij in grote boeken publiceert, blijven een openbaring. Ondertussen maakt hij pakkende beelden van de favela's van Rio en de sloppenwijken van Mumbai, die hij nu exposeert in Keulen, waar we hem ook ontmoetten.
...

Door de Amerikaanse fotograaf Robert Polidori weten we dat Havana een riante architectuur heeft met schilderachtige interieurs, en dat de verlaten fabrieken van Tsjernobyl ijzingwekkend leeg zijn. Zijn wereldberoemde foto's van empty spaces die hij in grote boeken publiceert, blijven een openbaring. Ondertussen maakt hij pakkende beelden van de favela's van Rio en de sloppenwijken van Mumbai, die hij nu exposeert in Keulen, waar we hem ook ontmoetten. Toch begon Polidori zijn carrière niet in de fotografie : "Eind jaren zestig en in de jaren zeventig was ik actief in de avant-gardefilm en ontmoette toen Jonas Mekas en Michael Snow, die veel invloed op me hadden. En daarna las ik het boek The Art of Memory van Frances Yates, waarin onder andere stond dat studenten bij de Grieken lege kamers moesten memoriseren. Ze moesten zich de kleuren, de deuren en vensters van een kamer herinneren. Zo geraakte ik gefascineerd door interieurs, die een spiegel zijn van de ziel van de bewoners." Vervolgens ging Polidori zijn eerste beelden maken van de interieurs van het kasteel van Versailles, en als een soort archeoloog antieke ruïnes portretteren in het Nabije Oosten. "Ik ben geboeid door de wijze waarop de tijd alles verandert en verslijt", legt hij uit. "Dat zie je ook aan die beelden van de sloppenwijken van Rio en Mumbai, laagje per laagje gebouwd, krot boven op krot. De bewoners werken in nette door architecten ontworpen steden, wat een contrast. Ik hou niet zo van geplande steden, die te rationeel zijn. De sloppen zijn ook sociologisch bijzonder. Wat daar gebeurt, raakt me, maar ik ben geen militant, ik ben meer geïnteresseerd in het op een artistieke wijze verzamelen van beelden." Zijn prachtige interieurs van Versailles, eveneens op de expo, verraden zijn fascinatie voor de schilderkunst : "De Franse schilder Hubert Robert bracht me de bewondering bij voor ruïnes, en Canaletto de liefde voor de architectuur. Maar ik hou ook van de metafysische sfeer van jullie Magritte." Robert Polidori werkt nog met een analoge camera, maar digitaliseert de beelden nadien. "Ik hou van deze hybride werkwijze, die de beelden scherper en juister van kleur maakt. Het blijft een magisch werk, want het gebeurt dikwijls dat ik achteraf op de foto nog meer zie dan ik met het oog zag." Exteriors-Interiors, Robert Polidori, tot 8 december, in Galerie Kartsen Greve, Drususgasse 1 in Keulen, www.galerie-karsten-greve.com.DOOR PIET SWIMBERGHE