Zwart, grijs, beige en wit domineren de Parijse catwalks, maar goudkleurig borduurwerk en bonten afwerkingen zorgen voor dat tikje glans en glamour. Hét materiaal voor de komende winter is wol, het liefst in lagen over elkaar. Tricot pulls boven wollen broeken, trui-jurkjes in jersey op dikke, wollen leggings. De winter wordt sober, maar knus. Daar kunnen we ons best in vinden.
...

Zwart, grijs, beige en wit domineren de Parijse catwalks, maar goudkleurig borduurwerk en bonten afwerkingen zorgen voor dat tikje glans en glamour. Hét materiaal voor de komende winter is wol, het liefst in lagen over elkaar. Tricot pulls boven wollen broeken, trui-jurkjes in jersey op dikke, wollen leggings. De winter wordt sober, maar knus. Daar kunnen we ons best in vinden. Nee, geen extravagante uitspattingen in Parijs, nochtans de stad van de 'conceptuele mode'. Zelfs het Nederlandse duo Viktor & Rolf, anders niet vies van een uitzinnige coupe, zet een opmerkelijk 'normale' collectie neer met het zwarte jurkje en het grijze broekpak in de hoofdrollen. De modellen dragen allen een rastervormig masker voor het gezicht, een folie die ook bij Hermès en het Japanse Undercover opduikt. Die laatste gaan daar zo extreem in, met slechts minuscule kijkgleufjes, dat de modellen tegen elkaar opbotsen. Sommigen lopen zelfs gewoon het publiek in. John Galliano trekt zowel voor zijn eigen label als voor Christian Dior de kaart van gothic-metal rock chic. Zwarte bandana's, overmaatse zonnebrillen en biker boots bij Dior, witte en zwarte pruiken, strakke broeken in zware combats in zijn eigen lijn. Tot zover de extravagantie. Tijd nu voor de oerdegelijke, sobere klassiekers. La petite robe noire is zelden zo aanwezig geweest als begin maart in Parijs. Chanel is erin groot geworden en ook nu weer zendt Karl Lagerfeld zijn verschillende interpretaties van het jurkje de wereld in. Sobere, mouwloze modellen in tricot, satijnen varianten met pofmouwen of lange gewaden in tule. Van op de eerste rij vinden Sting en zijn Trudy het allemaal prachtig. Ook Riccardo Tisci van Givenchy begint zijn show met zes varianten op het klassieke jurkje. Een bijna onherkenbare Naomi Campbell sluit het rijtje af, in een kniehoog tricot model met gekruiste hals. Olivier Theyskens slaat met Rochas een vrij commercieel pad in en brengt zwarte jurkjes van satijn en tricot, bermuda's en strakke broekpakken. De tulen jurken en rokken met zwevende volumes halen dan toch de poëtische kant van de Belg naar boven. De Parijse modeweek is dé testcase voor onze Belgische ontwerpers, alvast een van de redenen waarom we het er meer naar onze zin hebben dan in Milaan. Bruno Pieters, Christian Wijnants, Haider Ackermann en anderen, ze tonen zich groot tussen monumenten als Chanel, Dior en Gaultier. Bruno Pieters stapte vijf jaar geleden als haute-coutureontwerper de modewereld in, en daar heeft hij nooit volledig mee gebroken. Ook voor de komende winter brengt hij een sterke, gevarieerde collectie met hoog couturegehalte : sobere zwarte plooirokjes en jurkjes, kokette rokjes gecombineerd met bonten bolero's en meer casual trui-jurkjes in jersey en smalle pantalons. Gedetailleerd afgewerkt met de kleine knoopjes, de rijke stoffen in doordachte combinaties, de perfecte coupe op taille en mouwen. Het getuigt allemaal van puur vakmanschap. De Bruggeling blijft seizoen na seizoen evolueren en groeien. Ook Christian Wijnants doet met zijn winterlijn een indrukwekkende stap. Dat hij in november de Swiss Textile Award in de wacht sleepte, geeft hem blijkbaar de nodige impulsen - én de nodige financiële middelen - om op zoek te gaan naar nieuwe materialen en coupes. Hij brengt een zachte, vrouwelijke lijn met korte jurkjes in zwart en lichtgeel fluweel, lange, lichtblauwe silhouetten in tule en een prachtige jurk in nude mousselinezijde als afsluiter. Pure vrouwelijke schoonheid mag dus weer, daarvan weten ook Ann Demeulemeester en Haider Ackermann ons te overtuigen. Demeulemeester verbaast met een vrij vrouwelijke collectie : naaldhakjes en strakke lange rokken en jurken die op een sleepje eindigen, fluwelen broekpakken en jasjes, maar ook wijde broeken en zilverkleurige pakken. "Een mix tussen het fragiele en het sterke", legt de ontwerpster uit. De wintercollectie van Ackermann staat dan weer bol van historische en etnische invloeden. Satijnen harembroeken, leren leggings en jersey tunieken, voorzien van fijne details in kragen en borduurwerk op mantels. Ontroerend mooi. Veronique Branquinho evolueert van een mannelijk silhouet met oversized tuxedo naar een knielang zwarte jurkje, een knipoog naar haar derde lijn, met klassiekers voor mannen én vrouwen, die ze in januari heeft voorgesteld. Het Antwerpse duo A.F. Vandevorst lanceert volgende winter een lingerielijn en die wordt in Parijs extra in de kijker gezet. Stripteasegewijs krijgen we de ivoorkleurige en zwarte beha's, slipjes en jarretelles te zien. Een fel contrast met de mantels in konijnenbont en de hoge laarzen. Dries Van Noten start zijn show vrij overladen, met een zwaar bruin gordijn dat geleidelijk omhoog wordt gehaald en zo de met goudkleur bedekte catwalk onthult. Zijn winterkleding blijkt nochtans gematigder dan we van de Belg gewoon zijn en komt in een mengeling van soberheid en luxe. Goudkleurig borduurwerk en hoge gouden pumps geven glans aan de strakke, donkere silhouetten met hoge tailles. Gouden en zilveren details zien we ook bij Cacharel, Chanel, Hermès, Christian Lacroix en Yves Saint Laurent. Andere designers gebruiken felle kleuren om de somberheid te doorbreken. Felrood bijvoorbeeld, bij Comme Des Garçons, Marithé & François Girbaud en Givenchy. Het levert een aangename afwisseling op bij al dat sober zwart en grijs. Vooral bij Léonard krijgen we het even warm door het rijke kleurenpalet. Het Franse huis viert dit jaar zijn vijftigste verjaardag en de Belgische Véronique Leroy , al enkele jaren het creatieve brein achter het label, ontvouwt een collectie waarin het DNA van Léonard duidelijk voelbaar is. Felbedrukte zijden jurken in verschillende lengten en rechtlijnige coupes, fluwelen en hooggetailleerde broekpakken. Een mooie, luchtige collectie. Wat ons iets minder vrolijk stemt, is het overdreven aantal dode beesten dat we voor onze ogen zien passeren. Want er blijkt de maanden vóór de modeweken nogal wat afgeschoten en neergeknuppeld. We zien bolero's en stola's uit konijnen- en vossenbont (Véronique Leroy, Bruno Pieters) of volledige chinchilla- en astrakanmantels (Celine, Sonia Rykiel, Alexander McQueen). Veel meer dan we aankunnen. Jean Paul Gaultier ziet er nog de humor van in. Hij duwt enkele modellen een levende kat, hond of uil in de hand, volledig in overeenstemming met de kleur en het materiaal van het silhouet. Om daarna lustig met pelsmantels en bonten accessoires te keer te gaan. O ironie. Ook in zijn collectie voor Hermès zien we jasjes in mouton retourné en sjaals van vossenbont. De winterlijn staat volledig in het teken van de ruitersport. De modellen, met zweepje en ruiterhelm, dragen strakke rijbroeken in hoge laarzen, korte jasjes en lange mantels in leer en lange tricot pulls. Het jachtthema voelen we ook bij Balenciaga en Givenchy. Dode beesten in een jagerscollectie, nu snappen we hem ! Parijs bewaart een ingetogen sfeer : neutrale kleuren, strakke coupes, de afwezigheid van extravaganties. Maar ere wie ere toekomt : drie shows brengen ons tijdens de modeweek in vervoering. Bij Sonia Rykiel mag er al eens gelachen worden. Niet enkel stralen de pakken en jurkjes van satijn en breiwerk een onschuldige speelsheid uit. Ook onder de modellen gaat het er vrolijk aan toe. De helft komt de catwalk op met de slappe lach. Wanneer Mariacarla Boscono net niet tegen de grond gaat, blijkt het hek helemaal van de dam. Als het op originaliteit aankomt, dan verdient Maison Martin Margiela met stip de ereplaats. Hij is voor zijn jongste collectie in de living van zijn oma gaan rondsnuffelen en lanceert zo de term 'meubelmode'. T-shirts met de print van een ouderwetse leren fauteuil komen op een rok in ouderwets geborduurd fluweel. De plaatjes met het meubilair waarop Margiela zich heeft geïnspireerd, hangen ludiek aan de ceinturen van de modellen. Die hoeven trouwens de catwalk niet op, ze staan als paspoppen in een tiental ronddraaiende vitrinekasten. Maar pas op vrijdag krijgen we dé show van de week : die van de Brit Alexander McQueen. Hij duikt voor zijn adembenemende collectie terug in zijn Schotse roots en toont een mengeling van Victoriaanse jurken in tule, couturejurken uit organza en rokjes, jurkjes en broekpakken in Schotse ruit. Maar het extatische applaus, gejoel en voetgestamp achteraf komt op de eerste plaats voor de show zelf. Die eindigt met een langzaam vorm krijgend hologram van Kate Moss in witte organza jurk. Het beeld wordt geprojecteerd in een glazen piramide, midden op de vierkante catwalk. McQueen kwam, zag en overwon in Parijs. ++Door Marjolijn Vanslembrouck / Foto's STIGTER EN DAMANET (Reporters)