"Ik ben een optimist. Een hardnekkige. Daardoor loop ik al eens tegen de lamp. Meermaals, zelfs. Maar goed, als je niets durft, wordt het leven toch wel gauw saai, niet ? En ik blijf hoe dan ook altijd optimist. Pas op, dat wil niet zeggen dat ik niet kan zeuren. Dat kan ik zeer goed, zelfs. Elke keer ik tegen die lamp gelopen ben ( schatert). Eigenlijk wou ik bij de politie werken. Ik heb criminologie gestudeerd, deed stage bij de cel diversiteit van de Lokale Politie Antwerpen. Boeiend, maar dat is politiek ook."
...

"Ik ben een optimist. Een hardnekkige. Daardoor loop ik al eens tegen de lamp. Meermaals, zelfs. Maar goed, als je niets durft, wordt het leven toch wel gauw saai, niet ? En ik blijf hoe dan ook altijd optimist. Pas op, dat wil niet zeggen dat ik niet kan zeuren. Dat kan ik zeer goed, zelfs. Elke keer ik tegen die lamp gelopen ben ( schatert). Eigenlijk wou ik bij de politie werken. Ik heb criminologie gestudeerd, deed stage bij de cel diversiteit van de Lokale Politie Antwerpen. Boeiend, maar dat is politiek ook." "Het was mijn vader die het me vroeg. 'Shaireen, zou je je niet politiek engageren ?' In ons gezin is politiek altijd al een geliefd gespreksonderwerp. Ik was nog aan het studeren, en ik dacht : waarom niet. Voor ik het goed en wel besefte, hing mijn foto in heel Oostende en was ik elke avond en weekend campagne aan het voeren. Studeren in Gent, stage in Antwerpen en campagne in Oostende : het was een helse tijd waar ik veel uit geleerd heb." "En zie, ik was verkozen. De eerste en enige allochtone politica in de Oostendse gemeenteraad. Je kunt denken : ik stond ineens in het middelpunt van de belangstelling. En voorlopig is dat vooral een leuke ervaring." "Ik ben allochtoon. Een Pakistaanse Belg. En ik zou begot niet weten waarom ik moeite zou hebben met die term. Ik ben dat nu eenmaal. Mijn ouders zijn allebei geboren in Pakistan. Ik ben Belg, maar de Pakistaanse cultuur is een onlosmakelijk deel van mezelf. Ik spreek Urdu, ik ging en ga vaak naar mijn familie in Pakistan op vakantie." "Mijn Allah en ik komen goed overeen. Ik ben geboren als moslim, en ik geef er mijn eigen invulling aan. Daardoor voel ik me zeer goed in die religie. Ik voel me er thuis, geborgen. Allah en ik kunnen het goed met elkaar vinden. Daar gaat het toch om, in religie ? Je goed voelen. Je getroost weten. Iedereen moet voor zichzelf uitmaken in welk huis hij of zij de meeste warmte voelt." "Ik kick op volle agenda's. Echt, ik word ongelukkig als ik een lege dag zie. Voorlopig geen probleem, die volle agenda. Eigenlijk combineer ik nu een voltijdse job hier in Brussel, met een halftijdse in de Oostende gemeenteraad. Er kruipen heel wat avonden en weekends in de Oostendse politiek, maar ik amuseer me enorm. Natuurlijk moet je gepassioneerd zijn om aan politiek te doen. Alsof je het voor het geld of het aanzien doet, of zo ? Je moet gedreven zijn, idealistisch en een believer, dat vooral. Tegen beter weten in, vaak. Je moet geloven dat je iets kunt betekenen voor iemand. Dat je iets beter kunt maken." "Dat elke vrouw haar eigen keuzen mag maken. Dat is een van mijn stokpaardjes. En nee, die keuze hoeft heus geen torenhoge professionele ambities te behelzen. Is het moeder worden en er elke dag zijn voor de kinderen ? Wel, dat is ook een fantastische keuze. Zolang je er maar zelf voor kiest." "Mijn politieke ambities ? The sky is the limit. Ik ga ervoor, en ik zie wel waar ik uitkom. Zolang ik me gepassioneerd voel, ben ik op mijn plaats in de politiek." Guinevere Claeys