Gezien vanaf de Viale Regina Elena oogt het pand, gebouwd in de jaren dertig niet ver van het centrum van Reggio Emilia, een provinciestadje tussen Parma en Bologna, vrij anoniem. Ooit werden hier nylonkousen gefabriceerd, voor de familie Maramotti er haar MaxMarafabriek in onderbracht. Vijf jaar geleden kreeg het intussen leegstaande gebouw een heel nieuwe bestemming, het herbergt nu een uniek modearchief. "Het bevat schetsen, foto's, stoffen, reclamemateriaal, bijna driehonderd modebladen, honderden kunstboeken, ruim twintigduizend kledingstukken ontworpen door ons modehuis sinds de jaren vijftig, en daarbovenop nog meer dan vierduizend vintage items", vertelt Laura Lusuardi. De elegante zestiger heeft de leiding over alle collecties en merken van de groep MaxMara en was een van dé drijvende krachten achter deze modeschatkamer : "Het was erg belangrijk om alles in één, ruime locati...

Gezien vanaf de Viale Regina Elena oogt het pand, gebouwd in de jaren dertig niet ver van het centrum van Reggio Emilia, een provinciestadje tussen Parma en Bologna, vrij anoniem. Ooit werden hier nylonkousen gefabriceerd, voor de familie Maramotti er haar MaxMarafabriek in onderbracht. Vijf jaar geleden kreeg het intussen leegstaande gebouw een heel nieuwe bestemming, het herbergt nu een uniek modearchief. "Het bevat schetsen, foto's, stoffen, reclamemateriaal, bijna driehonderd modebladen, honderden kunstboeken, ruim twintigduizend kledingstukken ontworpen door ons modehuis sinds de jaren vijftig, en daarbovenop nog meer dan vierduizend vintage items", vertelt Laura Lusuardi. De elegante zestiger heeft de leiding over alle collecties en merken van de groep MaxMara en was een van dé drijvende krachten achter deze modeschatkamer : "Het was erg belangrijk om alles in één, ruime locatie onder te brengen." In de Biblioteca e Archivio d'Impresa MaxMara werd niets aan het toeval overgelaten. Schetsen, foto's en promotiemateriaal worden bewaard in een kamer op constante temperatuur. Wat verderop staat een stalen structuur waarin de MaxMaracreaties netjes afgescheiden zijn van traditionele en vintage outfits, gerangschikt volgens decennium of thema. Alles is met dikke zwarte doeken afgeschermd voor het licht. De accessoires liggen in glazen vitrinekasten. Zo zie je sandalen van Prada liggen naast pumps van Yves Saint Laurent. Al meer dan veertig jaar verzamelt Laura Lusuardi dergelijke stukken die ze meebrengt van haar vele reizen. Jassen - altijd al een speerpunt bij MaxMara - zijn een van haar dada's. "In een beveiligde kast bewaren we creaties van de grootste Franse ontwerpers zoals Chanel, Dior, Balenciaga, Patou, Cardin, Courrèges." Maar Lusuardi blijft wel nuchter. "In Londen werd een jas van Yves Saint Laurent uit de haute-couturecollectie van het Russisch ballet verkocht voor een bedrag dat gelijk was aan ons jaarlijks budget voor zulke aankopen ! Uiteindelijk hebben wij gekozen voor een andere look, veel minder duur. Maar ook bij openbare verkopen swingen de prijzen tegenwoordig de pan uit. Dan ga ik liever snuffelen op markten en in tweedehandswinkels." In deze aanpak verschilt MaxMara eens te meer van andere luxelabels. Wordt bij andere merken meteen een communiqué uitgestuurd als er wordt samengewerkt met een bekend ontwerper, dan wordt bij MaxMara over namen gezwegen. Ook al hebben beroemdheden van vandaag, zoals Karl Lagerfeld, Jean-Charles de Castelbajac, Dolce&Gabbana of Narciso Rodriguez, ooit voor het bedrijf gewerkt. Meer en meer labels proberen zich vandaag ook te profileren als kunstmecenas, terwijl de familie Maramotti al jarenlang creativiteit stimuleert, onder meer via haar Collectie voor Hedendaagse Kunst. Ook met haar Biblioteca volgt zij een eigen koers. "Sommige ontwerpers doen een beroep op vintage winkels om voor hen stukken rond een bepaald thema of uit een bepaalde periode te verzamelen", weet Lusuardi. "Ze betalen dan heel veel geld om die verzameling in huis te halen voor de duur van het creatief proces. Wij hebben gekozen voor een duurzamere benadering." Wat was de hoofdbedoeling van het archief ? "Het is geen dode verzameling. We gebruiken dat materiaal. Sinds twee jaar komen onze ontwerpteams hier telkens enkele dagen inspiratie opdoen, als het tijd is voor de nieuwe collecties." Geen telefoons, stilte, concentratie ! "Eigen aan creaties van grote ontwerpers is dat ze niet dateren, ze blijven hedendaags. Vergelijk het met een Picasso. Ik druk mijn ontwerpers wel op het hart dat ze niet mogen imiteren, maar dat ze moeten uitgaan van een of ander detail en dat actualiseren." Voor de collecties MaxMara en SportMax (twee van de 21 lijnen van de familie Maramotti) ligt de werkwijze anders. "Elk seizoen moeten zij present zijn op de Modeweek van Milaan. Daarom focussen we daar vooral op het soort vrouw dat we op het podium willen zien", zegt Laura. "Nu ligt het accent op 'authentiek en modern', in de lijn van grote filmiconen als Monica Vitti of Romy Schneider." Nieuw is ook dat het Italiaanse modehuis zich voortaan wil richten op twee generaties, moeder en dochter, zonder de karakteristieke stijl en identiteit van het huis te verloochenen. Zo kan, wat in 1951, bij het ontstaan van het merk, in de smaak viel, nog jaren de sterkte van MaxMara uitmaken. DOOR CATHERINE PLEECKTwintigduizend ontwerpen van MaxMara en meer dan vierduizend vintage items worden in dit archief bewaard.