Geert had al 32 jaar een boeiende, maar veeleisende baan. Waarin eindeloze files en strakke deadlines meer en meer als spelbreker gingen fungeren. Het werd tijd voor een ommekeer, een radicale breuk. "Zeker gezien mijn leeftijd: ik moest nu ook geen vijf jaar meer wachten." Niet dat de beslissing om naar Frankrijk te verkassen lichtvaardig genomen werd: vrienden en familie bleven achter, een bloeiende carrière werd definitief geknakt. "Maar ik voelde scherp aan dat ik aan iets anders toe was. Wat? Eerlijk, ik h...

Geert had al 32 jaar een boeiende, maar veeleisende baan. Waarin eindeloze files en strakke deadlines meer en meer als spelbreker gingen fungeren. Het werd tijd voor een ommekeer, een radicale breuk. "Zeker gezien mijn leeftijd: ik moest nu ook geen vijf jaar meer wachten." Niet dat de beslissing om naar Frankrijk te verkassen lichtvaardig genomen werd: vrienden en familie bleven achter, een bloeiende carrière werd definitief geknakt. "Maar ik voelde scherp aan dat ik aan iets anders toe was. Wat? Eerlijk, ik had géén idee. Iets anders, om het even wat, zolang het niet in het verlengde lag van wat ik al 32 jaar deed." De oplossing bleek zich uiteindelijk vlak voor zijn neus te bevinden. Geerts tweede vrouw had ervaring in het hotelwezen: tijdens haar eerste huwelijk had ze een vakantiedomein in la douce France uitgebaat. "De knoop werd doorgehakt. Daar kwamen geen slapeloze nachten van, geen schrik voor zekerheden die op de helling werden geplaatst. Wel opwinding en een gevoel van avontuur, want op tijd het juiste pand vinden was cruciaal voor ons financiële overleven. Veel goesting ook om erin te vliegen: een ingrijpende verbouwing van het huis waarop we verliefd werden, drong zich op, ook al hadden we op voorhand gezegd dat we daar niet meer aan wilden beginnen. Zo zie je maar: kunnen loslaten is soms het begin van alles." Hoopten ze op een compleet ander bestaan? "We wilden af van de stress en de verschroeiende ratrace, het jachten en jagen. Letterlijk ont-haasten dus. Leven op z'n Frans - wat dat ook moge betekenen (lacht). En dat is het uiteindelijk wel geworden hoor. Niet dat we hier niet hard moeten werken, in de zomer is het 7 dagen per week doordraaien. Maar je vertoeft in zo'n andere sfeer... Vakantie is er om te ontspannen, en doordat onze gasten genieten, genieten wij met hen mee. Ons intense gevoel van thuiskomen hier dragen we graag op hen over..." Geluk is vaak geen kwestie van vinden, maar van zoeken. "Wij hebben het in elk geval niet afgewacht. Door onze carrièreswitch voel ik voor het eerst in jaren innerlijke rust, harmonie: ik zit prima in mijn vel. Ook samenwerken met mijn vrouw is een verrijking, want je komt dichter bij elkaar - in niets te vergelijken met een klassieke werkrelatie. Op de koop toe is het heerlijk om je eigen baas te zijn: zelfs tijdens de drukste maanden parkeer ik elke dag een paar uurtjes voor mezelf, om te lezen, te koken, 'de dag te plukken'. Of voor een spelletje petanque in het dorp, wat ik heel graag doe. En het is nog goed voor de integratie ook!" (lacht)"Het geluk... dat moet je zoeken!"