?De meest vernieuwende voyeur in de business?, noemde Anthony Haden-Guest hem in The New Yorker. ?Persoonlijke psycho-analyse?, zei Serge Lutens over zijn werk. ?Zieke, interessante en bizarre beelden?, zei Madonna in The Times, toen ze een Bourdin-obsessie bekende. De foto's van Vogue-fotograaf en seventies-legende Guy Bourdin (1928 - 1991), die consequent zijn medewerking aan expo's en boeken weigerde ?Bourdin bestaat niet?, schreef Lib...

?De meest vernieuwende voyeur in de business?, noemde Anthony Haden-Guest hem in The New Yorker. ?Persoonlijke psycho-analyse?, zei Serge Lutens over zijn werk. ?Zieke, interessante en bizarre beelden?, zei Madonna in The Times, toen ze een Bourdin-obsessie bekende. De foto's van Vogue-fotograaf en seventies-legende Guy Bourdin (1928 - 1991), die consequent zijn medewerking aan expo's en boeken weigerde ?Bourdin bestaat niet?, schreef Libération bij zijn overlijden , zijn eindelijk te bekijken. In het tijdschrift Dutch. ?Toen ik lang geleden een reportage maakte voor Avenue met Inez Van Lamsweerde, zag ik in haar inspiratieboekje één foto die mij fascineerde : twee vrouwen, in beeld gebracht alsof het opblaaspoppen waren?, zegt Klaus van den Berg (associate editor Dutch). ?Die is van Bourdin, zei ze. Een naam die ik prompt weer vergat. Een jaar later ontdekte ik in een Londens winkeltje een stapel Franse Vogues uit de jaren zeventig. Ik bleef steeds bij dezelfde foto's hangen. Alweer Bourdin. Toen werd het een obsessie en ben ik wereldwijd op zoek gegaan naar die man, in de vaste overtuiging dat hij nog leefde.? Uiteindelijk kwam Van den Berg in contact met Samuel Bourdin, de zoon van Guy, verwikkeld in een rechtszaak met een minnares van zijn vader over het eigenaarschap van de foto's. ?Dat was drie jaar geleden en in december '96 kreeg Samuel alle rechten. Sandor (director Dutch) en ik hebben veertig foto's gekocht, plus een reeks polaroids die nog nooit zijn getoond.? Bourdin was dé seventies-sterfotograaf en zijn glossy stijl werd bijna symbolisch voor de periode. ?Hij heeft op de glamourpagina's van Vogue de harde realiteit binnengelaten?, zegt Klaus. ?De beelden functioneren als stills uit een film. Je hebt sterk het gevoel dat er vooraf iets is gebeurd, en dat er ook daarna nog iets moet komen. De vrouwen zitten letterlijk gevangen in het moment. Het beeld is sterk ingekaderd en toch is de ruimte buiten de foto voelbaar.? Complexe situaties zijn het. Modellen in een beenhouwerij onder koeienkoppen, een vrouw op de vlucht met een gigantische Jourdan-schoen. ?De ultieme surrealist?, noemde Jack Lang hem. Klaus : ?Bourdin respecteert de regels van esthetiek en spanning, maar niets is wat het lijkt. De realiteit van zijn foto's is bevreemdend. Wat is er daar gebeurd ?, vraag je je af. En hij biedt geen oplossing, dus blijf je kijken. Iedereen is vreselijk gefascineerd door Bourdins leven, in de hoop oplossingen te vinden voor de vele mysteries in zijn foto's. Hij wordt vaak als een monster afgeschilderd, een gruwelijke man, een vrouwenhater, die zijn modellen urenlang aan een katrol liet hangen of in een bak water liet zitten. Maar hij was gewoon een perfectionist.? Guy Bourdin special, septembernummer Dutch.