Een ding waar we zeker niet op zaten te wachten, is een hoogglanzende, maar niettemin kreupele Amerikaanse remake van de Franse klassieker ?Les Diaboliques? uit 1954 van Henri-Georges Clouzot. Debuterend regisseur Jeremiah Chechik en scenarist Don Roos sloven zich uit om dit grimmig misdaadverhaal van het duo Boileau-Narcejac te veramerikaniseren, maar het wil maar niet lukken.
...

Een ding waar we zeker niet op zaten te wachten, is een hoogglanzende, maar niettemin kreupele Amerikaanse remake van de Franse klassieker ?Les Diaboliques? uit 1954 van Henri-Georges Clouzot. Debuterend regisseur Jeremiah Chechik en scenarist Don Roos sloven zich uit om dit grimmig misdaadverhaal van het duo Boileau-Narcejac te veramerikaniseren, maar het wil maar niet lukken. Sharon Stone steelt de show als de lerares aan een privé-jongenspensionaat. We zouden moeten geloven dat ze wiskunde onderwijst, maar aan haar uitdagende femme fatale-garderobe (luipaardvel en angora) te oordelen, verwacht je veeleer dat ze de contouren van een mantelpakje op het bord krast, dan vierkantswortels trekt. Ze duikt de koffer in met het tirannieke schoolhoofd ( Chazz Palminteri), maar is ook dik bevriend met zijn gemaltraiteerde vrouw Mia ( Isabelle Adjani), een voormalige non. Zowel echtgenote als maîtresse hebben schoon genoeg van de man in hun leven een echt varken en slaan de handen in elkaar om hem in bad te verdrinken. Alles loopt gesmeerd tot het lijk verdwijnt en mannenhatende speurder Kathy Bates op school komt rondneuzen. Bates is prima als de koppige detective die zo taai is dat ze voortdurend wisecracks spuit over haar eigen borstkanker. De makers van ?Diabolique? hebben er werk van gemaakt om alles wat Clouzot in donkere schaduwen hulde, nu expliciet te maken, in het bijzonder het lesbisch motief dat nu nadrukkelijk voyeuristisch aan de orde is en gecombineerd wordt met een feministisch wraaktraktaat. In plaats van Clouzots koel hautaine, lichtelijk afstandelijke stijl, krijgen we nu een fatale overdosis van nadrukkelijk en vaak potsierlijk effectbejag. Maar het enige wat echt vreesaanjagend is aan deze Grand Guignol-kermis is de vertolking van Adjani. De gewezen porseleinen schoonheid ziet er nu uit als een vroegrijpe mummie. Telkens er iets onverwachts gebeurt, mag Adjani doen wat ze zo graag doet : haar ogen open sperren, haar pruilmondje laten openvallen en hysterisch te keer gaan. Je hebt ook nooit de indruk dat de twee steractrices in dezelfde film spelen, maar terwijl Adjani een autoparodie ten beste geeft, stapt Stone kordaat door een camp-festijn waarvan zij jammer genoeg als enige het recept kent. ?Diabolique?van Jeremiah Chechik, met Sharon Stone, Isabelle Adjani, Chazz Palminteri, Spalding Gray, Shirley Knight.