"Hier, deze mag je plukken", zegt de boer. Minister Schauvliege bukt zich, neemt een groen vruchtje vast, en dan: boem! Het ontploft in haar gezicht. Lachen. De schuldigen zijn wilde komkommers en het 'ontploffen' is niets anders dan het ejecteren van de zaden. Thuisgekomen vind ik in Jacob Vosmaers Apothekers woordenboek (1828) het volgende: De vrucht is zeer met stekels bezet en heeft dit bijzonders dat zij, rijp zijnde, met zeker geweld en geluid van den steel springt als men haar aanraakt ...

"Hier, deze mag je plukken", zegt de boer. Minister Schauvliege bukt zich, neemt een groen vruchtje vast, en dan: boem! Het ontploft in haar gezicht. Lachen. De schuldigen zijn wilde komkommers en het 'ontploffen' is niets anders dan het ejecteren van de zaden. Thuisgekomen vind ik in Jacob Vosmaers Apothekers woordenboek (1828) het volgende: De vrucht is zeer met stekels bezet en heeft dit bijzonders dat zij, rijp zijnde, met zeker geweld en geluid van den steel springt als men haar aanraakt en dan uit de opening waaraan de steel gehecht was, tot op eenigen afstand het zaad, vergezeld van een kleverig vocht, uitschiet.Minister Schauvliege was ingegaan op de uitnodiging om de wonderlijke bioboerderij van Dries Delanote te bezoeken, Le Monde des Mille Couleurs in Dikkebus. Dries leidt rond, laat ruiken en proeven. Ik loop mee en ruik, proef, kauw en verwonder mee. Dan plukt Dries een geel bolletje, ter grootte van een bosaardbei. Eet maar! Als ooit het woord 'smaakexplosie' terecht is gebruikt, is het hier wel. Het prikt en het kriebelt, het is zuur en (een beetje) pikant en het blijft lang nazinderen aan de randen van je tong. "Champagneblad," zegt Dries, "zo genoemd omdat het je tong prikkelt als de belletjes van champagne." Ik vind het lekker en stop stiekem enkele bloempjes in mijn zak voor later. Wanneer ik ze 's avonds tevoorschijn haal, trekken ze meteen de aandacht. "Wat is dat?" "Proef maar." Twee vriendinnen stoppen een halve knop in de mond. "O, alsof er mieren over mijn tong lopen!" roept de eerste verschrikt. "Precies verdoving van de tandarts", hoor ik aan de andere kant. De barman wil een ietsiepietsiestukje proeven. Verschrikt spuwt hij het uit. "Wil je mij vergiftigen?" "Champagneblad? Dat bestaat niet," zegt de oude mopperaar beslist, "ik heb daar nog nooit van gehoord." Hij wil het ook niet proberen. Ze moesten eens weten dat ze net hebben mogen proeven van een plantje dat honderd kwalen kan genezen, en dat in trek is bij sterrenchefs en mixologen, in cocktails, aperitieven en slaatjes, omdat het eetlust opwekt en... lekker is. De bloemknoppen kun je puur als amuse eten. Ze geven enkele minuten een verdoofd gevoel in je mond en daarna komt er een grote speeksel- productie op gang. Champagneblad wordt ook abc-kruid of parakers genoemd. In de volksgeneeskunde wordt het gebruikt om tandpijn te helen, daarom heet hij in het Engels toothache plant, maar nog mooier is electric daisy. Geproefd en goedgekeurd door minister Schauvliege.