BELGIE
...

BELGIETien jaar geleden vervulde Perverted (toen nog By Desire) een speerpuntfunktie binnen de Belgische industrial, maar gaandeweg hebben de gitaren, onder andere via personeelswissels, een steeds prominentere plaats in hun sound ingenomen. Gaandeweg én bijna ongemerkt, want de groep heeft nooit de bijval gekend die ze eigenlijk verdienen. Dat zal allicht ook met "Poetic terrorism in an era of grief" (* * * Gap) niet het geval zijn, hoe jammer ook, want ondanks het feit dat dit opusje moeizaam op gang komt, is er sprake van power, variatie én overtuiging. Producer Kramer heeft wederom zijn medewerking verleend en is dus mee debet aan de brede klankkleur : er zijn knipogen naar speedmetal en hardcore (de intro), maar evenzeer naar grunge of het werk van PiL zaliger (vokaal is het knappe "We haven't decided yet" puur John Lydon, al is de intro hoe vreemd ook schatplichtig aan Lynyrd Skynyrds "Sweet home Alabama"). En dan zijn er nog exotisch-lieflijke tracks (het door Anne Kahelin gezongen "Myrskytuuli"), het nog altijd briljante en kwasi instrumentale "Moonseeds & Lunadust" of het indrukwekkende slotakkoord "Torture me when I'm dead". Misschien moet iemand hier eens naar luisteren. Het moet per slot van rekening niet altijd dEUS zijn. In het geval van "My Sister = My Clock" (* * Bang !) hoeft het eigenlijk zelfs dEUS helemaal niet te zijn. Dit is een bizar tussendoortje, dat binnen de kortste keren onbeluisterbaar zal zijn vanwege te sketchmatig, te navelstaarderig en te mama-kijk-eens-wat-wij-allemaal-durven, nous les artistes. Met één uitzondering dan, want als er iets is dat dit minitje reveleert, dan is het dat Stef Kamil Carlens vermoedelijk het échte genie van deze band is. Zijn stukken zijn klein en fijn en doen uitkijken naar zijn solo-projekt(en). Mogen wij de heren van dEUS overigens als huiswerk deze taak meegeven : beslis in godsnaam eens wàt jullie willen zijn (groep/geen groep) en probeer dan een beetje konsekwent te zijn. "Worst Case Scenario" was té belangrijk om een one hit wonder te blijven. Er verschijnen de laatste weken/maanden steeds meer platen van Belgen die manifest heimwee hebben naar de seventies. The Same is daar de laatste exponent van : "Spoonc" (- J'M) is één lange retro-trip naar de gloriedagen van Yes en andere sympho-rockers van toen : de complexe songstrukturen, de afwisseling van zacht naar hard(er), het bombast, de oubolligheid. Alleen de niet geheel vlekkeloze Engelse uitspraak van Toon Walgrave is puur Belgisch. Interessant, maar niet organisch genoeg (wij bedoelen : té doordacht) is "Recycl-age" (* * Chants Operatoires) van Neven, het projekt van de Oostendenaar Peter Clasen. Je hoort namelijk te zeer het epigonisme : een brokje triphop (maar zonder het sensuele, broeierige), vokaal à la Arno (maar zonder het échte), bref, Clasen heeft een voortreffelijke platenkollektie in huis. Het zou aardig zijn indien hij die zou verwerken. Spine Grinder is het nieuwe projekt van Luc Van Acker, samen met Olivier Adams (Lords of Acid) en twee ex-leden van Poésie Noire. Op de 5-tracker "Unusual" (* * Antler) spelen ze strakke, maar clichématige crossovermetal, die evenwel geen enkel moment duidelijk maakt dat Van Acker een van dé originele talenten in België is. Kleinere schijfjes. Merle & Mabel is het alias van de Engelsman Nick Jury en de Amerikaanse Cindy Barg, die in België zijn blijven plakken. De 4-tracker "Going south" (* * Alora), waarop Kommilfoo achtergrondstemmen verzorgt, laat aanvaardbare folk-blues horen. Niets minder, maar ook niets meer. Ook de leider van The Petty Tyrants heeft in Gent wortel geschoten, ook in zijn band speelt iemand uit De Schedelgeboorten, maar deze mensen kombineren op "Moonshine dreams" (* * Schaar) folk met rock, waarbij de klemtoon op de akkordeon ligt. The Pogues meet Timbuk 3. Mark Meyers zat ooit bij dEUS. Hij is dezer dagen de spil van Superalmendrado (soms voorprogramma van dEUS), dat met "Gotta give up" (- Dedicated) debuteert op een Brits indielabel. Een beetje te warrig, met echo's van dEUS en Captain Beefheart, maar niet in het bezit van visie. Indien wij Meyers waren, zouden we onze job als straatzanger nog niet helemaal opzeggen. The Boondocks met "Antwoord" (* * Koch), wederom in een produktie van Tröckener Keck Rick De Leeuw : aardige, Nederlandstalige rock met iets te voor de hand liggende metallieke gitaarriffs. EN DAN OOK- Babes in Toyland : "Nemesisters" (* * Reprise). Kat Bjelland (maatje van Courtney Love) en haar zusters kunnen qua intensiteit moeiteloos naast Hole staan. Dit crasht en trasht alle kanten op, sirenes loeien en Bjelland spuwt haar hele hebben en houden uit. Merkwaardig zijn de drie covers waarmee de cd eindigt : "All by myself" van Eric Carmen (zo opvallend vals gezongen dat wij denken : Een Statement), het a capella "Deep song" en een rampestampende versie van Sister Sledge's "We are family". - Gary Floyd Band : "Broken angels" (* * * * Glitterhouse). Een van de wonderbaarlijkste cd's van 1994 was "World of trouble", het solo-debuut van Sister Double Happiness-uithangbord Gary Floyd. "Broken angels" is een waardige opvolger. Er hangt een iets nadrukkelijker country-feel over de cd (een fiddle, een lapsteel, een cover van Hank Thompsons "Wild side of life" of Willie Nelsons prachtige "Angel flying too close to the ground"), maar dat betekent geenszins dat Floyd z'n bluesroots verloochent. "Baby spends my money" shuffelt bijvoorbeeld heerlijk, "One backdoor man" is fel en de cover van "King bee" spetterend. De Gary Floyd Band koncerteert op 23/5 in de AB Bellevueclub Brussel en op 24/5 in De Kreun Bissegem. - Sonic Youth : "Screaming Fields of Sonic Love" (* * * * MCA). Sonic Youth heeft intussen z'n hele, baanbrekende catalogus bewerkt voor release op (midprice) cd en om dat heuglijke feit te vieren, is er ook een verzamelaar uit, goedkoop en goedgevuld met zeventien tracks uit hun platen van 1982 tot 1988. Perfekte introduktie. KONCERTENIan Anderson plays classical Jethro Tull (17/5 Passage 44 Brussel), Bobby Mack & The Night Train (17/5 Banana Peel Ruiselede), Lee Perry and the Robotiks + Mad Professor (17/5 Hof ter Lo Borgerhout), Boo Radleys & Sleeper (18/5 VK Molenbeek), Fugazi (18/5 Lido Leuven, 19/5 Vooruit Gent), God is my Co-Pilot (18/5 Lido Leuven, 21/5 Democrazy Gent, 25/5 Le Sud Brussel), Scorn (18/5 Pacific Antwerpen), Kathy Chiavola & Randy Howard (19/5 AB Bellevueclub Brussel), Barry & Holly Tashian (19/5 Toogenblik Haren), Tuck & Patti (19/5 AB Bellevueclub Brussel), Ozric Tentacles/The Orb (20/5 Vorst Nationaal), Trumans Water (20/5 La Gare Lauwe), Fats Domino (21/5 Vorst Nationaal), Litfiba (21/5 Lunateater Brussel), Skatalites & House of Rhythm (22/5 Pacific Antwerpen), Wet Wet Wet (22/5 Vorst Nationaal), Grip Inc (24/5 Biebob Vosselaar). JACKY HUYSPerverted : doorzetters.