Voor meer info : www.pietervandenhout.be
...

Voor meer info : www.pietervandenhout.beDe wijze waarop het pand door de eeuwen heen werd aangepast, zonder dat er iets van de vroegere periode verloren ging, is een les in nederigheid. "We drukken te gemakkelijk een stempel op een gebouw en willen er een eigen, nieuwe stijl aan opdringen. Dat werkt trouwens niet, want vroeg of laat, zeker in het geval van een waardevol oud gebouw, komt weer iemand langs die alles in de originele stijl wil herstellen, zoals ik, en die er alle toevoegingen toch weer uitgooit."Pieter Vandenhout is geen 'trendjager'. "Ik denk dat we veel meer naar de toekomst en naar het verleden moeten durven kijken. We moeten niet altijd creëren wat morgen alweer oubollig is", zegt hij. "Dit is een uiterst rustige woning, met veel privacy en geborgenheid. Een eigenschap van veel oude huizen. Er waren oorspronkelijk dubbele circuits, voor de bewoners en voor het personeel. Bovendien leef je hier midden in de stad, dus wens je je ook te beschermen tegen de drukte. Met onze huidige visie zouden de ramen bijvoorbeeld veel groter zijn, zeker naar de tuin toe, om beter van het groen te kunnen genieten. Maar het zou zonde zijn om die oude vensters te verbreden. Ik heb achterin wel een wintertuin gecreëerd in een oude paardenstal."Het hele gebouw wordt benut. We vinden de kleine keuken boven, beneden zijn de salons en ontvangstruimte, net zoals vroeger. De handige keuken ligt heel centraal en heeft een oud decor, dat deels door interieurschilder Leo Taeymans werd opgeknapt. Hij heeft vooral de achttiende-eeuwse schoorsteenmantel opnieuw beschilderd, die sterk beschadigd was. Nu kun je amper onderscheiden wat oud of nieuw is. "Bij een restauratie kun je steeds voor de historische waarheid opteren en dat telkens weer accentueren. De monumentenzorg ijvert daarvoor. Maar daarbij vergeet men wel dat de sfeer en de harmonie verloren gaan. Door de beschildering net aan te vullen werden de sfeer en de stijl hersteld, wat minstens zo belangrijk is."Pieter Vandenhout is dus niet bang om een bijzonder decoratief element opnieuw te vervolledigen. Daarvoor doet hij een beroep op gekwalificeerde ambachtslui die traditionele technieken en natuurlijke materialen gebruiken. Op de herstelde vloeren liggen weer brede planken van populierenhout en de wanden zijn beschilderd met kalkverf. Zo verzekert hij er zich van dat zijn ingreep ook in de toekomst mooi veroudert. Iets wat te hard herstelde en met moderne elementen verrijkte huizen soms niet doen. Piet Swimberghe"We moeten niet altijd creëren wat morgen alweer oubollig is."