"Links zien jullie de Millennium Bridge. Ze verbindt St. Paul's Cathedral met de Tate Modern, die aan de overkant van de Thames ligt. Nu rijden we door Strand Street en recht voor ons is Trafalgar Square met Lord Nelson. Die kan van op zijn pilaar tot aan de zee kijken. Rechts is ook de National Gallery. Wat verder die kant op ligt Leicester Square." We zitten vooraan in een rode Londense dubbeldekbus op lijn nummer 15 en een Spaanse toeriste leest haar vriendinnen voor uit haar Engelstalige gidsje. Wij luisteren gratis mee. Op deze lijn en op lijn 9 wordt af en toe zelfs nog eens een Heritage Routemaster-bus ingezet, hét symbool voor het openbaar vervoer in de stad. "En hier is Picadilly Circus." We stappen over naar bus 14, die langs Hyde Park en Harrods naar het Victoria & Albert Museum en The National History Museum rijdt. Die stadsbezichtigingstoer heeft ons exact 1,6 pond per persoon gekost, de prijs van een ritje op bus of underground (zie praktisch kader). Londen mag dan een dure reputatie hebben, voor flink wat toeristische attracties zijn er goedkopere of zelfs gratis alternatieven te bedenken. Sommige bezienswaardigheden zijn altijd gratis : een hoop indrukwekkende musea, bijvoorbeeld. Of oefenconcerten van muziek- en acteeropleidingen. Of BBC-shows (zie kader : Londen : alles voor niets).
...

"Links zien jullie de Millennium Bridge. Ze verbindt St. Paul's Cathedral met de Tate Modern, die aan de overkant van de Thames ligt. Nu rijden we door Strand Street en recht voor ons is Trafalgar Square met Lord Nelson. Die kan van op zijn pilaar tot aan de zee kijken. Rechts is ook de National Gallery. Wat verder die kant op ligt Leicester Square." We zitten vooraan in een rode Londense dubbeldekbus op lijn nummer 15 en een Spaanse toeriste leest haar vriendinnen voor uit haar Engelstalige gidsje. Wij luisteren gratis mee. Op deze lijn en op lijn 9 wordt af en toe zelfs nog eens een Heritage Routemaster-bus ingezet, hét symbool voor het openbaar vervoer in de stad. "En hier is Picadilly Circus." We stappen over naar bus 14, die langs Hyde Park en Harrods naar het Victoria & Albert Museum en The National History Museum rijdt. Die stadsbezichtigingstoer heeft ons exact 1,6 pond per persoon gekost, de prijs van een ritje op bus of underground (zie praktisch kader). Londen mag dan een dure reputatie hebben, voor flink wat toeristische attracties zijn er goedkopere of zelfs gratis alternatieven te bedenken. Sommige bezienswaardigheden zijn altijd gratis : een hoop indrukwekkende musea, bijvoorbeeld. Of oefenconcerten van muziek- en acteeropleidingen. Of BBC-shows (zie kader : Londen : alles voor niets). Een tijdelijk voordeel voor Europese toeristen naar Groot-Brittannië is een gunstige wisselkoers. Het Britse pond is immers door de crisis in waarde gedaald. In de zomer van 2007 moest je er nog ongeveer anderhalve euro voor neertellen, nu is dat nog 1,15 euro. De Londenaars zelf kunnen er niet mee van profiteren : voor hen is het leven nog steeds duur. In de eerste plaats is dat te wijten aan de hoge vastgoedprijzen. Huurgelden worden er per week uitgedrukt, en dat is al verdacht... Niet verwonderlijk dat op stadspagina's op Facebook de Londenaars de zin "Je weet dat je in Londen opgegroeid bent..." aanvullen met "... als je vindt dat de rest van de wereld goedkoop lijkt." Het goedkope pond betekent voor de Britten zelfs een nadeel : voor hen is de rest van de wereld relatief duurder geworden, en buitenlandse vakanties (in eurozones althans) ook. De Britten gaan daarom nu op zoek naar een vakantiegevoel in de eigen hoofdstad. Het is geen toeval dat het stadsmagazine Time Out deze zomer elke week budgettips geeft. "Money's tight and we're all on the look-out for bargains", staat in de inleiding van hun eerste budgetnummer van begin juni. De stad bezoeken per bus of via de underground is niet duur en bovendien vrij gemakkelijk. Maar even goedkoop en meestal zelfs sneller, alleen iets intensiever, is wandelen of fietsen. Het Thameswandelpad brengt je steeds zo dicht mogelijk bij de rivier die de stad in tweeën verdeelt, in the Northbank en de Southbank. Het pad is eenvoudig te volgen met wegwijzers. Bovendien zijn de belangrijkste bezienswaardigheden niet ver van het water : op de Southbank het gigantische rad The London Eye, Tate Modern en The Royal Festival Hall. Bij laagtij komt er zelfs een klein strand tevoorschijn aan Gabriel's Wharf. Op de Northbank liggen op wandelafstand van de rivier onder andere Buckingham Palace, St Paul's Cathedral en Trafalgar Square. Toegegeven, het klinkt wat griezelig : op twee wielen een drukke stad verkennen waar je de weg niet kent en waar dan ook nog eens links gereden wordt. Maar het valt mee. Enerzijds is dat te danken aan de congestion charges : elke wagen die op een weekdag tussen zeven uur 's ochtends en zes uur 's avonds het centrum van Londen binnenrijdt, betaalt acht pond. Zes jaar geleden werd het systeem ingevoerd voor een eerste zone en vier jaar later voor een westelijke zone. Nu rijden er per dag zo'n 100.000 wagens minder in het centrum. En is er dus meer plaats voor andere voertuigen. Bovendien wordt het gebruik van de fiets gepromoot. Niet zozeer voor toeristen, maar vooral voor Londenaars zelf. Mayor Ken Livingstone stelde vorig jaar een fietsplan voor : "We weten dat Londenaars graag fietsen en wandelen. Veertig procent van hen heeft een fiets, maar slechts een op de acht gebruikt die regelmatig." In mei van dit jaar liet de nieuwe burgemeester, Boris Johnson, optekenen dat hij "een fietsrevolutie in de stad wil doorvoeren. We investeren daarom een recordbedrag van 111,3 miljoen pond in fietsen dit jaar : in routes, in fietslessen, evenementen, stallingen, een verhuursysteem dat fietsen toegankelijk moet maken voor iedereen." We volgen op de gratis fietskaarten de wegen die door fietsers aangeraden worden. We rijden over de London Bridge, hebben ruimte genoeg op de fietspaden die tegelijk ook busstroken zijn op drukke boulevards, we nemen rotondes in de juiste richting en belanden in smalle straten waar amper een wagen passeert. Helemaal rustig fietsen is het in de uitgestrekte parken. In een stad waar een eigen tuin zeldzaam is, is dat immers de ideale zomerse weekendplek. In Hyde Park nemen wielertoeristen, skateboarders en inline-skaters de geasfalteerde banen in. Er wordt geroeid op The Serpentine, gelezen in strandstoelen of op bankjes, met de hond gewandeld, gehonkbald of gefrisbeed. Op Nannies Lawn vieren enkele tieners een verjaardagsfeest met een paar spelletjes honkbal en een picknick. Met de fiets geraak je op plekken die met het openbaar vervoer minder evident zijn. Zoals het oosten van de stad. Buurten als Hackney, Shoreditch en Hoxton zijn pas tien tot twintig jaar geleden beginnen opleven. Het waren ontwerpers en kunstenaars die eerst naar het toen relatief goedkope gebied kwamen, op zoek naar betaalbare studio's en atelierruimtes. Nu vind je er belangrijke kunstgaleries zoals de White Cube, Whitechapel en Wilkinson. Op zaterdagmiddag ontmoeten hippe creatievelingen en rocksteadyfiguren elkaar op de Broadway Market. Er treden jonge straatbandjes op en marktkramers verkopen ofwel organisch, biologisch en lokaal voedsel ofwel bijzonder exotische delicatessen. Maar ook boeken, platen en cd's, zeep en decoratie. Op zondagvoormiddag vind je een even trendy publiek terug op de Columbia Road Market wat verderop : die straat met arbeidershuisjes dicht bij Old Street wordt dan een levendige, luidruchtige bloemenmarkt. Hoe later op de dag, hoe lager de prijzen van de exotische potplanten, kleurrijke boeketten of kleine potplantjes. Ga je weer terug richting centrum, dan worden ook de restaurants, winkels en hotels duurder. En de architectuur statiger. In Chelsea en Knightsbridge, maar ook in Kensington of Notting Hill liggen woonstraten met grote grandeur. Het is er verbazend relax fietsen. Na even zoeken vinden we zelfs bij de bekende winkel Harrods een fietsenrek. Een portier met groen kostuum en pet houdt - "Good afternoon, miss !" - de deur open voor elke bezoeker. Zelfs als die niets komt kopen. "Good afternoon to you too, sir !" Op Broadway Market, op zaterdag in het noordoosten van de stad, zijn de eetstalletjes goed gevuld. Je kunt ook aanschuiven in een van de restaurants, zoals de populaire Franse delicatessen L'eau à la bouche. L'eau à la bouche, 35-37 Broadway Market, London E84PH, +44 207 923 0600, www.labouche.co.uk.Op vrijdagavond trekken de Britten de pub in. En daar kun je ook verbazend goed eten. Bij The Harrison in Camden, bijvoorbeeld. The Harrison, 28 Harrison Street, London WC1H 8JF, +44 20 7278 3966, www.harrisonbar.co.uk. Er is een verschil tussen dinner en supper in Londen. Ook in prijs. Wie bij het Italiaanse restaurant Vasco & Piero's Pavilion eet tussen 17.30 en 19.30 uur, betaalt slechts 19,50 pond voor twee gangen, daarna is het 26 pond. Dat is niet eens zo vroeg op de avond, want uw maag zit allicht nog steeds op Belgisch ritme en is dus al een uur verder. Het menu wisselt twee keer per dag. Vasco & Piero's Pavilion, 15 Poland Street, London W1F8QE, +44 20 7437 8774, www.vascosfood.com.Twee maaltijden in één, de brunch : ideaal om uitgebreid te brunchen op zondag-voormiddag is 202 in hartje Notting Hill. Het heeft een uitgebreid menu, en is tegelijk decoratie- en modewinkel. Met wat geluk treft u er een van de beroemdheden die in de buurt wonen. 202, 202 Westbourne Grove, London W112RH. Bij het station van Clapham Junction opende de Britse kok van het volk de kookwinkel Recipease. Daar kun je niet alleen verse kant-en-klaarmaaltijden kopen om thuis op te warmen. Je kunt ze ook zelf klaarmaken om dan bij terugkomst in België thuis op te warmen. Een culinair souvenir. Voor een curry of een pizza stap je zonder afspraak de winkel binnen. Je krijgt dan de ingrediënten in een paar kommetjes en bokalen en mag er zelf mee aan de slag. Voor alle andere gerechten moet je online op voorhand een Easy to make-sessie boeken. Intensiever zijn de Easy to learn-sessies, zoals snijtechnieken, pastalessen of ontbijtcursussen voor kinderen. Recipease, 48 - 50 St. Johns Road, Clapham Junction, Battersea, London, SW11 1PR, www.recipease.com. Rond St.-Pancras Station, waar de Eurostar uit Brussel aankomt, zijn flink wat goedkope hotels te vinden, maar het hipste is de Rough Luxe, dat eigenzinnig ingericht werd door interieurarchitect Rabih Hage. Vanaf 155 pond voor een tweepersoonskamer. 1 Birkenhead Street, London WC1H 8BA, www.roughluxe.co.uk, +44 20 7837 5338.De sfeer in The Hoxton Hotel is die van de bruisende en trendy artistieke buurt waarin het gelegen is : de lobby is een mix van een industriële look met authentieke en klassiek gezellige elementen zoals open haarden, chesterfields en stenen muren. De omschrijving cheap & chic is volledig toepasbaar op dit adres. Vanaf 1 pond (actievoorwaarden, zie site) of vanaf 59 pond 81 Great Eastern Street, London EC2A 3HU, www.hoxtonhotels.com.Midden in Notting Hill vindt u de Victoriaanse woning van Caroline Main. Daarin runt ze The Main House, een bed & breakfast met enkele ruime, lichte en stijlvolle kamers. Ze bewaakt het huiselijke gevoel erg goed. Zo is er aan de buitengevel geen opschrift en "we doen niet open voor toevallige bellers aan de deur", zegt ze. "Niet alleen uit veiligheidsoverwegingen, maar ook voor de privacy van onze gasten." Vanaf 110 pond voor een tweepersoonskamer. 6 Colville Road, London W11 2BP, +44 20 7221 9691, www.themainhouse.co.uk.In een keten kun je geen persoonlijke bediening verwachten, maar het voordeel van de Premier Inn County Hall is de goede ligging (vlak bij de London Eye en bij drie verschillende metrolijnen) en de voordelige ontbijtformule (kinderen tot 15 jaar ontbijten gratis). Vanaf 29 pond. www.premierinn.co.uk.Algemeen :www.visitlondon.com/people/budget, www.timeout.com/london/features/2892/Free-things-to-do-in-London.html of www.londonforfree.net Musea : zijn dikwijls gratis : Victoria & Albert en National Gallery, National History Museum, Tate, Tate Modern, The British Museum en tientallen andere musea. Voor tijdelijke tentoonstellingen moet soms wel betaald worden. Ook galeries zijn gratis te bezoeken. In East End is het elke eerste donderdag van de maand First Thursday, met latere openingsuren en evenementen. Op die dag is er ook een geleid bezoek mogelijk aan het John Soane Museum (5 pond). Muziek : lunchconcerten bij de muziekacademies Royal Academy of Music (www.ram.ac.uk) en Royal College of Music (www.rcm.ac.uk), of platenmaatschappijen Pure Groove Records (www.puregroove.co.uk) en Rough Trade in de Truman Brewery (www.roughtrade.com), of een van de gratis optredens in een bar of pub (per datum vermeld in Time Out). In de studio's van de openbare omroep BBC is het mogelijk om gratis shows en concerten mee te volgen. Wel op voorhand reserveren : www.bbc.co.uk/tickets. Ook gratis zijn belangrijke inspiratieplekken van muzikanten : je kunt met de iPod in de oren naar Warwick Avenue van Duffy, naar Abbey Road van The Beatles, de Battersea Power Station van op de hoes van het album Animals van Pink Floyd, of laat je blik rusten op de Thames, de dirty old river uit Waterloo Sunset van The Kinks. Theater : aan de TKTS-stand op Leicester Square zijn kaarten voor musical en theater te koop voor dezelfde avond, tegen verminderde prijzen (www.officiallondontheatre.co.uk/tkts).Natuur : geleide natuurwandelingen in een van de parken zijn te boeken bij London Wildlife Trust (www.wildlondon.org.uk). Er kan ook gezwommen worden in de vijvers van Hampstead Heath (2 pond). Windowshoppen : bij Harrods en Liberty. Of in de statige Regent Street of Oxford Street.Door Leen Creve - Foto's Charlie De Keersmaecker