Kunt u de winnende collectie even beschrijven ?

An Buermans : De collectie bestaat hoofdzakelijk uit patchwork : een vrolijke combinatie van kleuren en verschillende motieven zoals ruitjes en bloemen. Hoe harder het vloekt, hoe liever ik het heb (lacht). De rode draad door deze collectie, en eigenlijk al mijn werk, is het eclectische stoffengebruik.
...

An Buermans : De collectie bestaat hoofdzakelijk uit patchwork : een vrolijke combinatie van kleuren en verschillende motieven zoals ruitjes en bloemen. Hoe harder het vloekt, hoe liever ik het heb (lacht). De rode draad door deze collectie, en eigenlijk al mijn werk, is het eclectische stoffengebruik. Natuurlijk vertrek ik altijd van wat ik zelf mooi vind. Daarnaast probeer ik draagbare kleren te ontwerpen voor vrouwen in alle maten en vormen. Mijn klanten zijn vaak ook speelse vrouwen, met een gezonde portie humor, die er niet voor terugdeinzen om kleuren en motieven te combineren. Een beetje prettig gestoord dus (lacht). Bijna niets. Hier en daar is de afwerking natuurlijk verbeterd. En één T-shirt heeft een andere look gekregen, maar daar blijft het bij. Ik had ook echt rekening gehouden met de opdracht : een collectie voor JBC. De kleren ademen mijn stijl uit, maar passen helemaal in het commerciële concept van JBC. Absoluut. Mijn collectie hangt niet alleen in de JBC-winkels, ik heb er ook een vaste baan als ontwerpster gekregen. Vóór het programma werkte ik als barvrouw in het Antwerpse café Kassa 4 en spendeerde ik al mijn vrije momenten achter mijn naaimachine. Nu wordt mijn hobby dus mijn beroep. Ik wil vooral veel leren bij JBC. Op het eerste gezicht lijkt het misschien een beetje braaf voor mijn stijl. Maar ze hebben voor mij gekozen, dat bewijst toch dat ze toekomst zien in mij ? Ik ga al mijn kunnen in de strijd gooien en dan zie ik wel wat op me afkomt. Wie weet, kan ik na een tijdje mijn eigen funky stempel drukken op het merk. Ik had niets te verliezen. Mijn buurvrouw kwam op een dag langs met een krantenknipsel waarin gezocht werd naar kandidaten voor De designers. Aanvankelijk wilde ik niet, want de televisie schrikte me wel af. Na lang aandringen heb ik me dan toch ingeschreven. Soms had ik vragen bij de opzet van het programma, want de nadruk lag natuurlijk ook op de relaties tussen de deelnemers en niet op de kleren. Ik verwachtte trouwens dat ik zelf sneller op de voorgrond zou treden, want ik heb nogal een grote mond. Maar er waren gewoon veel deelnemers die nog drukker en gekker waren dan ik (lacht). Zij waren zeer ernstig met de wedstrijd bezig. Voor hen was het niet zomaar een tv-programma, maar een zoektocht naar nieuw Belgisch talent. Ze hadden ook altijd gelijk. Als ze commentaar gaven, begreep ik altijd wat ze bedoelden. Dan was ik kwaad op mezelf dat ik de fouten niet eerder had gezien. Of niet genoeg naar Erik (coach Erik Verdonck) had geluisterd. Om samen te werken met anderen en me, als het nodig is, af te sluiten van de drukte rondom mij. Ik werk normaal alleen, in mijn tempo en met mijn muziek op de achtergrond. En nu stonden er plots elf andere ontwerpers, een coach en een cameraploeg mee te kijken. Dat is toch even wennen. Ik zou zeker en vast minder twijfelen. Ik weet nu dat ik een keuze moet maken en er gewoon helemaal voor gaan. Doe gewoon je goesting ! Ook al vindt niet iedereen het even mooi, blijf trouw aan jezelf. En hard werken natuurlijk, dat had ik misschien zelf wat rapper moeten doen. Tekst Ellen De Wolf Styling Chaja Birdsong Foto's Verne