Hij gespierd, zwart, een luide en brede lach, soepele en vooral royale bewegingen, een en al warme gloed. Zij tenger, zeer tenger, bleek, zuinig met die fijne glimlach, laat liever haar ogen lachen, beweegt beredeneerd en afgelijnd. Dansen ? Voor Anani Dodji Sanouvi een zaak van intuïtie. Van instinct. Van gehoorzamen van het lichaam aan ritmes diep in hem. Een natuurlijk gegeven. En dus danst hij het liefst in gebogen houding, door de knieën, om contact te houden met de aarde. Het was het eerste wat hem opviel toen hij de dansers van Anne Teresa De Keersmaeker bezig zag. "Alles was zo recht en zo hoog. Ik had zoiets nog nooit gezien. Zo vreemd om te dansen met een rechte rug. En vooral : zo onnatuurlijk om op de tenen te gaan dansen." Tijdens ons gesprek demonstreert hij vlug even het 'vreemde tenenwerk'. Doet hij voortdurend, dansersbloed oblige. Doet De Keersmaeker overigens ook, al blijft ze daarbij wel op haar stoel zitten. Dans voor haar ? Dat is een twee-eenheid van geest en lichaam. Dansen en nadenken gaan hand in hand. Geen enkele beweging mag gratuit zijn. Elke uithaal heeft een reden. Muziek wordt tot op het bot geanalyseerd, bewegingen worden er stap voor stap op geënt.
...