Tegenwoordig kan een gefortuneerde zijn of haar privévliegtuigje aan de grond zetten in het luchthaventje van Le Touquet-Paris-Plage, waar ook een luchtvaartmaatschappijtje vaste verbindingen heeft met de Engelse stadjes Brighton en Lydd. Britten zijn al lang dol op Le Touquet. Tussen de twee wereldoorlogen reisden ze er vooral naartoe voor de casino's, want dat fenomeen bestond niet in Groot-Brittannië. Nu komen ze vooral om te golfen. Als het niet anders kan, zelfs voor één dag. Twintig minuutjes de lucht in en : hup, ze zijn er. En 's avonds keren ze tevreden terug.
...

Tegenwoordig kan een gefortuneerde zijn of haar privévliegtuigje aan de grond zetten in het luchthaventje van Le Touquet-Paris-Plage, waar ook een luchtvaartmaatschappijtje vaste verbindingen heeft met de Engelse stadjes Brighton en Lydd. Britten zijn al lang dol op Le Touquet. Tussen de twee wereldoorlogen reisden ze er vooral naartoe voor de casino's, want dat fenomeen bestond niet in Groot-Brittannië. Nu komen ze vooral om te golfen. Als het niet anders kan, zelfs voor één dag. Twintig minuutjes de lucht in en : hup, ze zijn er. En 's avonds keren ze tevreden terug. Le Touquet-Paris-Plage ligt aan de Côte d'Opal. Die kust dankt haar naam aan de kleur die de Noordzee er heeft : opaal, als van het broze, melkachtige witglanzende mineraal. Het deel dat aan zee ligt, heet Paris-Plage en lijkt een beetje op Blankenberge, maar dan met de Franse slag. Het binnenland is Le Touquet : Knokke in het kwadraat, maar met de rust van De Haan. Deze gemeente is de tegenhanger van Deauville in het zuidelijker gelegen Normandië, waar alles glimt en glittert, en waarnaar men zich begeeft om gezien te worden. Le Touquet echter is een natuurparadijs voor the rich and famous die sereniteit en discretie op prijs stellen. Ze leven hier teruggetrokken, in riante tot groteske villa's in het groen, verstopt achter hagen en omgeven door stille tuinen met kleurrijke hortensia's en klimrozen in poedertinten, waar je geen teken van leven ziet, tenzij een tuinman die het gras maait. Het begon allemaal met Alphonse Daloz, een notaris uit Parijs die op zoek was naar een jachtdomein. Hij kocht in 1837 een lap grond van ruim zeshonderd hectare en pootte er een chalet op neer. Een van de vrienden die in zijn zog volgden, was Hippolyte de Villemessant , directeur van de krant Le Figaro én een notoir jager, die de naam 'Paris-Plage' voor het oord verzon. Pas tegen het einde van de negentiende eeuw kwam de zaak op dreef. Er werden hotels gebouwd, winkels en villa's. Het geheel begon stilaan de allures van een stad te krijgen. Dat werd ze ook officieel in 1912, maar in 1914 viel het feestgedruis stil. De Eerste Wereldoorlog hield er lelijk huis, er werd zwaar gevochten in de streek. Britse troepen installeerden zich in de hotels, die tot 1918 ook werden gebruikt als veldhospitaal. Op een kerkhof in de buurt liggen tien- tot twaalfduizend gesneuvelde Engelse soldaten begraven. Na die oorlog werd Le Touquet een van de allereerste elegante vakantiebestemmingen voor de elite. De jaren twintig en dertig vormden het hoogtepunt van de bloei, en dat is duidelijk te merken aan de architecturale verwijzingen naar die periode. De tribune van de hippodroom uit 1925 is een beschermd monument, net zoals de deels overdekte markt. Ook hotels als Le Westminster, Le Royal Picardy en Le Normandy dateren uit die tijd. Net als het potsierlijk grote hôtel de ville, dat er bovendien uitziet als een kerk. Le Touquet-Paris-Plage mag dan uitgestrekt zijn, en tijdens hoogdagen zoals Pinksteren en 15 augustus kan de bevolking er oplopen tot 280.000 man - als haringen in een ton -, toch heeft het amper zesduizend vaste inwoners én het megalomane stadhuis van een metropool. Bijna even megalomaan was de Piscine Marine. Dat is nu Aqualud , op het strand : een zwembad met zeewater van dertig graden Celsius. Ooit was dit het mooiste zwembad van Europa én het grootste ter wereld. Het werd in 1931 gebouwd naar Angelsaksische lengtematen, waardoor het 66,66 meter lang werd. Maar van dat oude zwembad blijft alleen nog de tien meter hoge springplank over. Wat na de Eerste Wereldoorlog zorgvuldig werd opgebouwd, heeft de Tweede Wereldoorlog even grondig verwoest. Talloze bombardementen vernietigden de meeste hotels of hebben ze zwaar beschadigd. Maar na die oorlog stelde dokter Pouget , ook burgemeester van de stad, alles in het werk om Le Touquet-Paris-Plage in de oude glorie te herstellen, de kalmte en de rust weer terug te brengen. Daar slaagt hij wonderwel in, want in de jaren vijftig werd Le Touquet bekend als een sereen oord waar men zich toch nooit verveelt. Le Touquet evolueerde naar een vakantieoord voor álle seizoenen, waar altijd iets te beleven valt. Gespreid over het jaar vinden er 150 zeer gevarieerde evenementen plaats : vuurwerkwedstrijden, gastronomische salons, tenniskampioenschappen, paardenraces, antiekbeurzen, muziekfestivals... Sinds vier jaar bestaat er in Frankrijk een tweede Paris-Plage. In Parijs, op de oever van de Seine, ligt tijdens de zomermaanden een kunstmatig strand, zoals dat tegenwoordig in meer steden de mode is. Maar in Le Touquet kunnen ze er niet mee lachen dat het tijdelijke verschijnsel dezelfde naam kreeg. Sindsdien liggen de Paris-Plages met elkaar overhoop. Le Touquet verwijt Parijs dat Paris-Plage daar weinig van doen heeft met de zee. Maar eerlijk gezegd : ook in het originele Paris-Plage is het contact met de zee ver te zoeken. Het lijkt of het stadje het water de rug heeft toegekeerd. Van op de dijk zie je vooral het betonnen dak van een reusachtige ondergrondse parking. Pas als je daar voorbij bent, kom je op een zeer breed strand van vijftien kilometer lang. Hier lanceerde de beroemde Franse piloot Louis Blériot in 1910 de char à voile : het strandzeilen. De Blériot Club - char à voile,speed sail, kite surf, zeilschool en quad race - wordt nu geleid door Bertrand Lambert, vijfvoudig wereldkampioen en snelheidsduivel die ooit 151,55 km per uur haalde met zijn zeilwagen. Le Touquet ligt op 2.30 uur rijden van Brussel : E40, A 25, daarna A 16. Frankrijk heeft geen vijfsterrenhotels. Vier is het maximum. Daarvan heeft Le Touquet er drie. Er zijn ook drie driesterrenhotels, veertien met twee sterren en tal van chambres d' hôtes. Weekend Knack logeerde in het Mercure Grand Hotel ****, 4 boulevard de la Canche, +33 3 21 06 88 88. www.mercure.com/ accor (kamers vanaf 93 euro, suites vanaf 170.) Office du Tourisme, Palais de l'Europe, place de l'Hermitage, 62520 Le Touquet +33 3 21 06 72 00, www.letouquet.com Door Griet Schrauwen I Foto's Michel Vaerewijck