Buenos Aires ligt aan de oevers van de Rio de la Plata en is de op een na grootste stad van Latijns-Amerika. Tien jaar na de economische crisis is het subtropische 'Parijs van Zuid-Amerika' weer een bloeiende wereldstad, waar veertien miljoen inwoners rustig hun gangetje gaan. De relaxte levensstijl en de vele pleisterplekken op terrassen, in parken en tuinen maken de stad uiterst leefbaar. Ze flaneren langs terrassen en nemen hun tijd om de medemens te bekijken. Op straat heerst een echte kijkcultuur. Op de banken in de parken gaat het potje maté met het stalen rietje rond : de kruidenthee ziet eruit als een soep en heeft een verkwikkende werking. Het Latijnse ritme werkt aanstekelijk op toeristen, die snel opgaan in het zorgeloze bestaan. De stad is ingedeeld in 48 districten ( barrios) en overal zijn lekkere eethuisjes. Wij gingen op proeversronde.
...

Buenos Aires ligt aan de oevers van de Rio de la Plata en is de op een na grootste stad van Latijns-Amerika. Tien jaar na de economische crisis is het subtropische 'Parijs van Zuid-Amerika' weer een bloeiende wereldstad, waar veertien miljoen inwoners rustig hun gangetje gaan. De relaxte levensstijl en de vele pleisterplekken op terrassen, in parken en tuinen maken de stad uiterst leefbaar. Ze flaneren langs terrassen en nemen hun tijd om de medemens te bekijken. Op straat heerst een echte kijkcultuur. Op de banken in de parken gaat het potje maté met het stalen rietje rond : de kruidenthee ziet eruit als een soep en heeft een verkwikkende werking. Het Latijnse ritme werkt aanstekelijk op toeristen, die snel opgaan in het zorgeloze bestaan. De stad is ingedeeld in 48 districten ( barrios) en overal zijn lekkere eethuisjes. Wij gingen op proeversronde. Deze wijk was tot eind negentiende eeuw sterk verbonden met de haven. Europese immigranten kwamen tussen 1880 en 1930 in de arbeiderswijk wonen en fleurden de met golfplaten bedekte gevels van hun huisjes op met restjes verf die zij uit de haven mee naar huis mochten nemen. In La Boca bevindt zich ook de oude voetbalclub van Maradona. De buurt was lang berucht als de armste en gevaarlijkste van de stad. Nu komen er veel toeristen en staat alles in het teken van de tango. Er zijn figuranten voor als je een foto in tangopose wilt. El Paraiso is een op toeristen afgestemde parrilla met houtskoolgrill aan de ingang. Asador (rotisseur) met dienst is de bezwete Bill Marino. Hij gaat op de foto met een tira de asado, een lange strip ribbetjes. Il Mattarello (De Deegrol) bevindt zich ook in La Boca. Het Italiaanse eethuis heeft de reputatie het beste pastarestaurant van de stad te zijn. De sfeer is eenvoudig en authentiek. Tortelli gevuld met spinazie (9 euro) is specialiteit. Alles wat wij proefden was uitzonderlijk lekker ! Koffie namen we bij Bar Roma, een oud bruin café waar Italiaanse immigranten Spaans spreken. De mensen hebben er getekende gezichten met nobele trekken. El Obrero (De Werkman) is een 65 jaar oude parrilla en simpele bodegon, waar men zich broederlijk vol eet aan alles wat er rond het karkas van een rund zit (tot ojo de bife, oog van rund en chinchulines, een soort worst). De grill staat in de eetzaal, die van boven tot onder gedecoreerd is met voetbaltrofeeën. Foto's vertellen dat er heel wat beroemdheden over de vloer kwamen. 's Zondags gaat men naar San Telmo, de schilderachtige wijk met koloniale gebouwen, en slentert men in de met kasseien geplaveide hoofdstraat Defensa over de rommelmarkt. De zakkenrollers zijn er beroemd, want zij slaagden erin om de dochters van Bush, onder het oog van een leger bewakers, te bestelen. Op de Plaza Dorrego houdt men halt voor een milonga. De tango-initiatie gebeurt op het plein onder de bomen of op de dansvloer van een van de cafés. Voor pintxos (tapas) is er Sagardi Euskal Taberna. Deze mooie tapasbar heeft een lange toog met ruime keuze aan Baskische hapjes. In elke pintxo steekt een tandenstoker, die men aan het eind van de rit verzamelt en waarop men wordt afgerekend (9 pesos per tandenstoker). San Francisco-La Gota ligt op een boogscheut van de Plaza de Mayo en is naar verluidt een van de goedkoopste restaurants van Buenos Aires. Het eten is er simpel en goed. Ravioles de verdura, gnocchi met tomatensaus en omeleta mixta kosten er 3,50 euro. Een stukje vlees als matambre (het dunne laagje rond de ribben) casero con ensalada rusa komt op 5,50 euro. Gran Café Tortoni dateert uit 1858 en mag je niet missen, zelfs al moet je in de rij staan voor een tafeltje. Je komt naar het nostalgische art-nouveaugebouw met het literaire café in de vroegere kapperswinkel voor een warme chocolade en churros (lange beignets). Onze gids Alejandro Frango organiseert er literaire avonden, want Café Tortoni was de vaste stek van schrijver Jorge Luis Borges. Ook Carlos Gardel en de schilders Molina Campos en Benito Quinquela Martin kwamen er. In het theatertje wordt 's avonds een tangoshow opgevoerd. Heb je meer honger naar literatuur dan is er El Ateneo, de mooiste boekenwinkel, ondergebracht in een oud theater. Op het podium of in een box kun je er nippen van een koffie en ondertussen Pablo Neruda lezen. Enerveer u niet in de rij aan de kassa ! Argentijnen zijn geduldige mensen, die tijd uittrekken om rustig aan te schuiven, in de boekenwinkel, bij de bar, voor de taxi of de bus. De keuken van Peru heeft de reputatie de beste te zijn van Zuid-Amerika. Een prima, pretentieloos Peruviaans eethuisje is Chan Chan. Om een maximum te kunnen proeven, bestelt iedereen een ander gerecht. Gezouten rundvlees, wijting in salsa, gefrituurde vis met langoustines, ceviche van koud gekookte vis, picante de mariscos (zooi met vis) : alles wat wij degusteerden, was lekker en goedkoop. De mercado (markt) van San Telmo heeft zijn onderkomen in een oud gebouw met veel smeedijzer. Men komt er om ronde Argentijnse courgettes of Argentijnse kazen van het Franse type te kopen. Voordat men naar huis gaat, stopt men bij het Café del Mercado voor een kom goede soep en een sandwich. Voor de grote honger is er La Brigada, een lokale parrilla met voetbal als decoratiethema. Een rib-eye van de houtskoolgrill komt er op 12 euro en criadillas (stierentestikels) kosten 7 euro. De wijk Palermo is de place to be om te shoppen, van cupcakes te snoepen bij Muma's, uit te gaan bij Isabel en een cola met Fernet Branca te drinken. Palermo Viejo is verdeeld in Palermo Soho en Palermo Hollywood. Meer naar het noorden ligt Palermo Chico, dat meer residentieel is. Café des Arts, Cuisine française et espace gourmand, is verbonden met het Museum Malba en wordt gesuperviseerd door de bekende Franse chef Jean Paul Bondoux. Men komt er voor tapas, kaas en charcuterie, sandwiches of vleesgerechten. Ook het aanbod aan banketgebak en wijnen is verzorgd. Guido's Bar ligt achter de dierentuin en is een markant Italiaans eethuisje. Eigenaar Carlitos bepaalt alles : de foto's van vrienden en geliefden aan de muur en de inhoud van het menu. Iedereen eet wat de pot schaft. Voor 30 euro kwamen er gevarieerde lekkere antipasti, drie voorgerechten, twee pastabereidingen, drie nagerechten en een fles wijn. De beste ribbetjes krijg je in The KansasGrill & Bar. Ze garen acht uur in de oven en komen in een karameljasje op tafel met grote hoeveelheden sla en frieten (17 euro). In dit drukbezochte megarestaurant, met zicht op de hippodroom, is reserveren onmogelijk. Je wacht er aan de bar, met een cocktail in de hand, op een vrije tafel. Ook Caesarsalade is specialiteit (10 euro), maar die komt wel zonder ansjovis op tafel omdat Argentijnen niet van vis houden. Osaka is een blijvende hotspot in Palermo Hollywood. De koks brengen er een fusion van de Peruviaanse en de Japanse keuken. Ceviche met wasabi en tijgermelk (rumcocktail), tropical roll met mango, kaas en honing, parma roll met langoustine : de Argentijnen staan er voor in de rij, liefst met een Thai Chicocktail in de hand (saké, sinaasappel, cranberry en kaneel). De wijken Retiro en Recoleta zijn oude residentiële buurten. Algodon Mansion is ondergebracht in een burgerpaleis en ademt de gedistingeerde sfeer van New Yorks Cotton Club ( algodon betekent 'katoen'). Het chique hotel met restaurant, spa en relaxatiezone met dakrestaurant en beautycenter opende in september 2010. Wij troffen in de bar feestende Argentijnen. De glazen waren gevuld met wijn van de Algodon Estate in San Rafael, die over een golfclub, hotel en polovelden beschikt (www.algodonwineestates.com). Wij aten in het restaurant van de Mansion empanadas gevuld met lam, chorizo en zoete mais (8 euro), een kleurrijke salade van scheuten, eetbare bloemen, gravad lax, paddenstoelen en puree van asperges (9 euro) en konijn met niertjes, abrikozen, cashewnoten en linzen (13 euro). De Mansion beschikt over tien opulente suites (van 300 tot 1100 euro). El Mirasol bestaat sinds 1967, heeft drie vestigingen in de stad en is een vertrouwd adres bij liefhebbers van een goed stuk vlees en van de empanadas die ook mee-genomen kunnen worden. De ambiance is klassiek en typisch Argentijns. De wijk Recoleta is genoemd naar de franciscanerorde die het klooster en de Basilica Nuestra Señora del Pilar in 1716 bouwden. Beroemd is het kerkhof met de pronkgraven van rijke Argentijnse families. Ook Eva Peron ligt hier begraven. Wil je een geurige cortado (koffie met een scheutje melk) drinken of iets eten, dan is er La Biela, een aangenaam gran café met terras in het lommer van de oudste en grootste boom van Buenos Aires. Vroeger was hier het rendez-vous van de coureurs. Het meest ambitieuze project van de laatste twintig jaar is de herinrichting van de dokken van Puerto Madero. Pronkstuk is het Faena Hotel+Universe in een verbouwde silo. Het hotel werd ingericht door Philippe Starck. Aan de herinrichting van de dokken droegen ook andere vermaarde architecten en designers bij, onder wie Foster en Calatrava. Buenos Aires is de stad van de bodegones, waar je voor weinig geld je maag vult met traditionele kost, zoals charcuterie en pasta. Een voorbeeld is Café Margot, een oude en typische bodegon met de sfeer van een bruine kroeg. Het is een eetcafé met een ziel, waar het altijd druk is. De kaart is uitgebreid en de prijzen liggen minder zwaar op de maag dan het rijke eten. Populair zijn picadas, een schotel met kaas, vleeswaren en olijven en de sandwich met kalkoen. El Pobre Luis is een populair vleesrestaurant in Belgrano. De in het zwart geklede koks die grote stukken vlees op een verstelbaar rooster boven houtskool laten zakken, staan garant voor mooie taferelen. Speenvarken is specialiteit. Voor 16 euro serveert men een royaal stuk bife de chorizo. Het lendenribstuk is van topkwaliteit. DOOR PIETER VAN DOVERENBUENOS AIRES IS HET MEKKA VAN DE VLEESLIEFHEBBERS. ZE KOMEN SAMEN IN PARRILLAS, RESTAURANTS WAAR DE BARBECUE EN VLEES CENTRAAL STAAN. DIT IS OOK DE STAD VAN DE EMPANADAS OF DEEGFLAPJES GEVULD MET VOORAL RUNDVLEES EN SPINAZIE.