Eigenlijk hebben we dit huis vooral ingericht met het oog op ons pensioen", merkt Nicole op als ik rondloop in de prachtige ruimte op de benedenverdieping van het Barebeekhof. "Want het pensioen van een zelfstandige is toch echt wel aan de krappe kant." Ooit werkte de gastvrouw in de textiel, terwijl haar man Guy in de kantoormeubelen zat. Tien jaar geleden begon het paar met een schoonmaakbedrijf, maar Nicole had nog wel oog voor een nieuwe uitdaging. Die kwam er in de vorm van een bosw...

Eigenlijk hebben we dit huis vooral ingericht met het oog op ons pensioen", merkt Nicole op als ik rondloop in de prachtige ruimte op de benedenverdieping van het Barebeekhof. "Want het pensioen van een zelfstandige is toch echt wel aan de krappe kant." Ooit werkte de gastvrouw in de textiel, terwijl haar man Guy in de kantoormeubelen zat. Tien jaar geleden begon het paar met een schoonmaakbedrijf, maar Nicole had nog wel oog voor een nieuwe uitdaging. Die kwam er in de vorm van een boswachterswoning met een aanpalend huis, die wel behoorlijk verwaarloosd oogden toen ze ze ontdekten. Gedurende vier jaar hebben Nicole en Guy zich over het pand ontfermd, waarbij geen taak de gastvrouw te zwaar was : muren werden weggehaald, vloeren herlegd, hoekjes opgefrist. En boven alles kregen de spullen, meubels en brocante die zij jarenlang op oude markten en bij afdragers bijeengespaard had, eindelijk een zinvolle bestemming. Het resultaat is zonder meer buitengewoon. De L-vormige leefruimte is niet alleen reusachtig groot, ze is een pareltje van inventiviteit, waarbij hergebruikmaterialen het geheel een onweerstaanbare sfeer hebben bezorgd. Een oud wandtapijt, recuperatievloeren, antieke kastjes met her en der een aangepaste moderne lampenkap. Om nog te zwijgen van de verrassende keuken in wit met de zwarte Aga en de oude tegelvloer. Diezelfde sfeer wordt wonderwel doorgetrokken in de slaapkamer op de benedenverdieping, waar we de nacht doorbrengen en waar afgedankte luiken de ingemaakte kasten afsluiten. In de badkamer wachten een douche en een nieuwerwets bad op poten. De gastvrouw is niet alleen inventief, ze bezit een gave voor smaakvolle interieurs en meer dan dat : ze droomt ervan om in de toekomst een metselcursus te volgen, omdat ze precies wil weten hoe materialen en technieken in elkaar steken. Boven bevinden er zich nog twee kamers die iets kleiner uitvallen, maar alles is relatief want het huis ademt ruimte en sfeer uit, in elke hoek van elke kamer. 's Morgens komt er een meer dan volledig ontbijt op de lange tafel in de leefruimte, compleet met een omelet, verse broodjes, te veel om op te noemen. 's Avonds bereidt de gastvrouw op aanvraag een avondmaal en luistert daarbij graag naar de suggesties van de gasten. Kortom, het Barebeekhof is een absolute aanrader, één van de hoogtepunten van onze zevenjaarse zoektocht. En dat in een rustige streek, op een steenworp van Brussel en Mechelen. Door Pierre Darge / Foto's PPI