Even twijfelde ik, toen ik onlangs ergens las dat vaders weer 'echte vaders' moeten worden. Dat kinderen een figuur in hun leven nodig hebben die autoriteit belichaamt. Dat het nefast is voor hun ontwikkeling als de grens tussen vader en moeder vervaagt. Algauw belandde het bewuste artikel echter in de papiermand, en trok ik weer als vanouds gekke bekken met mijn zoontje tot hij de hik kreeg van het lachen, knuffelde ik hem uitvoerig als hij zich 'een beetje droef' voelde, en riepen we samen luid klo...