Wie in Istanbul op zoek is naar iets exclusiefs voor de wooninrichting, kent zeker de naam Carl Vercauteren. Zijn kantoren in Galatasaray, vlak bij de beroemde winkelwandelstraat Istiklal Caddesi, staan bekend als een van de opmerkelijkste plekken in de stad.
...

Wie in Istanbul op zoek is naar iets exclusiefs voor de wooninrichting, kent zeker de naam Carl Vercauteren. Zijn kantoren in Galatasaray, vlak bij de beroemde winkelwandelstraat Istiklal Caddesi, staan bekend als een van de opmerkelijkste plekken in de stad. Het verhaal begon zowat tien jaar geleden, toen Asli Tunca, een Turkse interieurspecialiste, enkele dagen in Antwerpen doorbracht, in afwachting dat een container met oude meubelen en voorwerpen zou vertrekken. Twaalf jaar lang was ze modestyliste, tot haar liefde voor antiek het won van de nieuwste kledingtrends. "Snuffelen heb ik altijd leuk gevonden. Van elke reis bracht ik dingen mee. Sommige stukken hebben nog altijd hun plekje in ons appartement. Die passie voor antiek is er altijd geweest, maar op een dag kon ik er mijn beroep van maken."Carl Vercauteren was al antiquair. Zijn klanten waren vooral Belgische en buitenlandse collega's die hij tegenkwam op de belangrijkste beurzen. Maar Carl is ook een artiest. Hij schilderde al toen hij pas zeven was en studeerde beeldhouwkunst aan de Antwerpse academie. Zijn verhuizing naar Istanbul opende voor hem nieuwe horizonten. "Hier vind je nog het zeer kwalitatieve ambacht. Men kent de oude technieken, de vaklui zijn in staat meubelen of andere dingen te maken zoals drie eeuwen geleden", vertelt hij. Toen hij zich aan de Bosporus vestigde, kreeg hij opnieuw zin om te tekenen. "Wij beperken ons niet tot het laten reproduceren van de bekende meubelen. Ik ontwerp volgens de wensen van mijn klanten. Oude meubelen zijn immers niet altijd aangepast aan de vereisten van vandaag. Je kunt soms jarenlang de beste adressen afschuimen om een bepaald type van tafel te vinden, zonder resultaat. Wij kunnen een interpretatie voorstellen die precies in het kader past. Kijk maar naar die lange sofa. Het origineel is herkenbaar aan de gevlochten zijkanten, maar zit niet comfortabel. Ik heb het model aangepast aan de zitnormen van vandaag. De zitting is wat lager en de sofa is wat dieper, zodat er plaats is voor dikke, zachte kussens."Het appartement van Asli en Carl bevindt zich in Maçka, vandaag een van de chicste wijken van Istanbul, waar onder meer Gucci en Armani hun boetieks hebben. Het gebouw is negentiende-eeuws en heeft aan de buitenkant al zijn charme behouden. Asli : "Ik woonde op de tweede hoogste verdieping toen dit appartement te koop werd gesteld. Ik heb er enkele jaren artiesten in laten wonen, tot wij besloten om het helemaal te renoveren. Zoals in veel oude steden hadden de jaren zestig hier hun sporen nagelaten. Er zaten valse plafonds in gipsplaten, de originele deuren en vloeren waren verdwenen. Wij hebben bijna alles weer vervangen, zelfs de voordeur. Daar hadden we veel geluk mee, omdat de eigenaar van de tussenverdieping de zijne wegdeed. Al het andere houtwerk in het appartement werd uitgevoerd volgens tekeningen van Carl."Om te beginnen heeft hij veel vensteropeningen van plaats veranderd. "Wij hadden namelijk geen uitzicht op de Bosporus, die toch de grootste charme van Istanbul vormt. Daarom kreeg onze slaapkamer twee grote raamopeningen aan de kant van het achterbalkon. We hadden wel ramen die uitkeken op de weinig esthetische achterkant van de aangrenzende gebouwen. Die hebben we dichtgemaakt of tot kleine openingen gereduceerd, zoals het ronde raampje in onze badkamer."Die badkamer is een schoolvoorbeeld van plaatselijk vakmanschap. Het uitgangspunt was een oude kast uit een tandartskabinet. Die staat nu aan het voeteneind van de badkuip. De overige wandkasten werden op maat gemaakt, als een soort van natuurlijke verlenging van de oude kast. De badkuip en het klassieke kraanwerk werden ingevoerd uit Engeland. De vloer is van wit marmer, een materiaal dat in Turkije heel populair is. Ook in de grote woonkamer aan de straatkant ligt wit marmer. De ruimte werd helemaal gerenoveerd. Alle latere toevoegingen werden verwijderd, te beginnen met het valse plafond. Carl : "We zijn zelfs nog verder gegaan, we hebben het plafond afgestript tot op de blote gewelven en de metalen draagbalken. Zo ziet deze ruimte er iets bruter en hedendaagser uit. De schoorsteenmantel kochten we in Londen. Het paard van de paardjesmolen en de salontafel heb ik uit België meegebracht. De tafelvoet stond oorspronkelijk onder een kamerscherm, maar ik heb hem wat aangepast. Het is die combinatie van verschillende origines die ons appartement zijn karakter geeft. Wij wilden een kosmopolitische woning, naar het beeld van Istanbul in de jaren 1900. Daar zijn wij helemaal weg van."In diezelfde geest werken Asli en Carl momenteel aan een groot project op de oever van de Bosporus : het Hotel Les Ottomans, dat na de zomer 2006 zijn deuren opent. "Dat heeft weer nieuwe perspectieven geopend. Ik ben vaak beïnvloed door onze reizen. Ik houd bijvoorbeeld veel van Venetië, dat een stuk geschiedenis met Istanbul gemeen heeft. Maar vandaag gaat mijn interesse vooral uit naar de Ottomaanse periode. Strikt genomen bestaat er geen Ottomaans meubilair, het is veeleer een zeer decoratieve stijl. En de thema's daarvan gebruik ik in mijn ontwerpen van vandaag."Adres : Asli Tunca, Nuru Ziya Sok 34, 34433 Galatasaray, Istanbul (vlak bij de Istiklal Caddesi). +90 212 251 70 57, www.aslitunca.com Jean-Pierre Gabriel