:: Reacties : tessa.vermeiren@knack.be
...

:: Reacties : tessa.vermeiren@knack.be :: www.weekend.be Op de site van Weekend Knack ontdekt u wat u op tafel kunt zetten, waar u uw vakantie kunt doorbrengen, wat u in uw kleerkast moet hebben, hoe u uw huis renoveert... En u kunt er ook uw mening kwijt.Het is een paar dagen bloedheet, na een lange kille lente, en België leeft al in stress. Alsof ons een grote plaag boven het hoofd hangt. Het Hageland zat het eerste zomerweekend al meteen zonder water. Hoe kan dat nu ? vraagt een normaal mens zich af. Twee jaar geleden vielen 's zomers ook de mussen van het dak, toen werden allerlei stoere besluiten genomen. Onder meer werd er de nadruk op gelegd dat er in bejaardentehuizen meer airco en meer zonneblinden moesten komen. Dat bleek dus niet te realiseren in twee jaar tijd. Het zomert even volop en daar zijn alweer de verontwaardigde reportages over duffe kamertjes waar het bloedheet is, en over OCMW's die flessen drinkwater gaan uitdelen bij geïsoleerde bejaarden, naar rato van één fles per persoon, welteverstaan. Moest u daar niet om lachen ? Ik wel. Hoeveel kost zo'n fles in de Aldi ? En wie heeft de televisieploeg getipt om die bedeling te gaan filmen ? Het personeel en de benzine hebben allicht meer gekost dan die schamele fles water. Zijn er echt problemen, of gaat men op zoek tot men telegenieke hitteslachtoffers gevonden heeft ? De komkommertijd is immers al ingetreden. Europa ligt op apegapen en in de Belgische politiek is het verdacht windstil. Maar er is altijd wel een nieuwtje dat het hart van de mensen raakt. Weet u nog hoe vertederd we vorig jaar waren door die Italiaanse man die via een advertentie in de krant zichzelf aanbood als adoptief opa ? De familie die zich over hem ontfermde is er bekaaid afgekomen. De man, een gepensioneerde leraar, bleek op een schuldenberg te zitten. Niet zozeer affectie, wel een gratis onderkomen en financiële steun had hij nodig. Meneer Angelozzi heeft niet alleen zijn adoptiekinderen en -kleinkinderen beduveld, maar ook nog een ander gezin, dat hij bestal, terwijl hij recentelijk bij hen te gast was. Meneer Angelozzi kreeg vorig jaar zoveel reacties op zijn noodkreet in de Corriere della Sera, dat hij allicht moeilijk kon kiezen waar hij zou neerstrijken. Enfin, bij het geringste krantenbericht of bij de zoveelste aandoenlijke televisiereportage staan we klaar met onze verontwaardiging, bereid om de wereld te veranderen. Voor even dan toch, als het niet te veel van ons vraagt. Daar lijken ze ook voor bedoeld, deze tearjerkers. Berekend op onmiddellijk effect. Vederlicht gekout dat oppervlakkige reacties veroorzaakt. Stof dat opwaait op een droge, hete zomerdag. Maar verder ? Steriele emotie die maar zelden uitmondt in effectieve actie. Soms lijkt het erop dat dat ook niet mag, want waarover gaan we het dan een zomer lang in het journaal hebben. Geen mens zoekt eens uit waarover we het nu eigenlijk hebben. Zo zwaaien zowel de Belgische bisschoppen als meneer Pauly, de voorzitter van de gezinsbond, met studies, die moeten aantonen dat kinderen die geadopteerd worden door twee mannen of twee vrouwen, daar nadeel van zouden ondervinden in hun ontwikkeling. Welke studies door wie gevoerd ? Waar zijn al die andere studies die het tegendeel beweren ? Het is zo gemakkelijk om stof te doen opwaaien. Vooral als men beseft hoe gevoelig mensen tegenwoordig zijn aan dit soort stemmingmakerij. Laten we nu eens concreet worden. Laten we eens de cijfers op tafel leggen van de kinderen die al daadwerkelijk leven in een gezin met twee 'gelijkslachtige' partners. Ja, dat vreselijke woord dook vorige week op in de kranten. Eén holebi kan wel adopteren en als zijn of haar partner dan daadwerkelijk mee-vader of mee-moeder is, dan kraait daar geen haan naar. Maar de stap doen om zo'n 'gezin' (want dat is het toch) wettelijk te normaliseren, dat is de hypocrisie voorbij. Daar hebben sommige mensen het heel moeilijk mee. Wie zijn nek daarvoor durft uit te steken, wordt op min of meer diplomatische manier teruggefloten door de kampioenen van de halfslachtige gedachten en situaties. TESSA VERMEIREN