Trouwe lezers weten het, we onderhouden een haat-liefdeverhouding met de PT Cruiser. Toen we de cabrio afhaalden, flakkerden de extreme gevoelens weer op. We vonden de cabrio eerst aartslelijk, maar enkele dagen later overviel ons een vreemde vertrouwdheid en we reden hem uiteindelijk met spijt terug. Zijn hoge flanken en zijn lage kap oogden eerst disharmonisch, terwijl we er later toch een soort elegantie in ontdekten. Al blijven we erbij dat de zogenaamde Sportsbar-rolbeugel, gemonteerd voor de stevigheid, in de weg staat. ...

Trouwe lezers weten het, we onderhouden een haat-liefdeverhouding met de PT Cruiser. Toen we de cabrio afhaalden, flakkerden de extreme gevoelens weer op. We vonden de cabrio eerst aartslelijk, maar enkele dagen later overviel ons een vreemde vertrouwdheid en we reden hem uiteindelijk met spijt terug. Zijn hoge flanken en zijn lage kap oogden eerst disharmonisch, terwijl we er later toch een soort elegantie in ontdekten. Al blijven we erbij dat de zogenaamde Sportsbar-rolbeugel, gemonteerd voor de stevigheid, in de weg staat. De cabrio staat alleen te koop met een viercilinder 2.4, al dan niet aangeblazen door een turbo. In het eerste geval goed voor 143 pk, naar keuze handgeschakeld of met automaat. In het tweede geval goed voor 223 pk, enkel handgeschakeld. Omdat de wagen toch 1700 kg weegt, gaan we voor de tweede optie en dat beklagen we ons onderweg niet. De Cabrio GT is een bijzonder levendige auto die dankzij zijn hoge koppel aangenaam rijdt en waar nodig snel en evenwichtig in de toeren klimt. Wie hem geregeld de sporen geeft, moet echter rekening houden met een hoog verbruik. In geen tijd jaag je er 15 liter/100 km door. De voorbeeldige huisvader (die wellicht geen PT Cruiser zal kopen) kan ook onder de 10 liter blijven, maar moet wel uitkijken en cruisen. Met een tank van 57 liter is de GT Cabrio niet echt voorzien van een grote autonomie. Het weggedrag is zeer comfortabel, maar de zitjes geven weinig steun (achterin al helemaal geen) en de wegligging is weinig geruststellend. Wie de cabrio GT flink aanport, moet de bochten met enige concentratie aansnijden, want het onderstuur (de neus wil niet in de bocht) ligt op de loer. Natuurlijk is het geen sportwagen, maar met dat GT-logo hadden we toch op iets beters gerekend. Nee dus. Anderzijds krijgt de koper vier ruime zitplaatsen en dat is in dit segment verre van vanzelfsprekend. Zelfs achterin en met de kap erop, zitten volwassenen comfortabel. Er is zelfs een klein openend zijruitje û al moeten de passagiers een beroep doen op de goodwill van de bestuurder die de knoppen bedient. De drielagige kap zelf wordt manueel ontgrendeld via een centraal geplaatste hendel boven de voorruit en vervolgens geheel elektrisch in stelling gebracht. Om het geheel mooi af te ronden, kan men dan in de koffer duiken om de afdekkap te plaatsen, maar daar waren we meestal te lui voor. De koffer is wegens de lage positie en het omhoogklappende deksel behoorlijk ontoegankelijk en vrij klein. Wel kunnen de rugleuningen van de stoelen achterin omlaag, de zittingen kunnen ook worden gekanteld, maar echt vlot gaat inladen nooit. De Cabrio GT is op het plezier van de inzittenden berekend, niet op veel bagage. De eigenzinnigste van alle Chryslers kost 29.766 euro, zonder turbo 26.983 euro. Dat is een aardige prijs voor veel bekijks en vier airbags, ABS, een glazen achterruit en een manuele airco. Pierre Darge