Het regent superlatieven over de nieuwste film van Luc Besson ze hebben alleen weinig te maken met de kwaliteit van ?The Fifth Element?. Met deze allerduurste Europese film uit de geschiedenis probeert een Frans regisseur de Amerikanen op eigen terrein te verslaan. Het verpletterend succes (zowel in Europa als in de States) maakte van deze monsterfilm meteen ?une phénomène de société?. En toch is ?The Fifth Element? niet meer dan een even naïeve als pueriele SF comic strip niet dat we van de maker van ?Le Grand Bleu? en ...

Het regent superlatieven over de nieuwste film van Luc Besson ze hebben alleen weinig te maken met de kwaliteit van ?The Fifth Element?. Met deze allerduurste Europese film uit de geschiedenis probeert een Frans regisseur de Amerikanen op eigen terrein te verslaan. Het verpletterend succes (zowel in Europa als in de States) maakte van deze monsterfilm meteen ?une phénomène de société?. En toch is ?The Fifth Element? niet meer dan een even naïeve als pueriele SF comic strip niet dat we van de maker van ?Le Grand Bleu? en ?Nikita? iets meer hadden verwacht. Na een verrassende proloog in Egypte anno 1914, belanden we pardoes in de 23ste eeuw, waar een heroïsch gevecht gevoerd wordt tegen het Ultieme Kwaad uiteraard staat er niets minder op het spel dan het voortbestaan van de mensheid. De reddende engel van dienst is Leeloo, een genetisch herschapen jonge vrouw, die kuis omzwachteld tot leven komt en de allure heeft van een topmodel, haar oranje pruik goed geassorteerd met het oranje T-shirt van Bruce Willis, de spreekwoordelijke held tegen wil en dank. Willis is de New Yorkse taxichaffeur in wiens vliegende auto ze valt en met wie ze de strijd aanbindt tegen boosaardige monsters (die ogen als ontaarde bulldogs, politiemannen en paramilitairen) en de superschurk Zorg, een futuristische Führer. De prent bestaat hoofdzakelijk uit wilde achtervolgingen en schermutselingen in een decor van schaalmodellen, special effects en gadgets. Eén keertje is het hallucinant grappig : Manhattan als één groot verkeerslabyrint, waar het verkeer zowel horizontaal als verticaal voorbij zoeft. Maar meestal overheerst de futuristische onzin. De lang uitgesponnen finale voert ons naar het kitschruimteschip Paradise, een intergalactisch Las Vegas dat van Caesar's Palace een tempel van goede smaak maakt en waarin de show gestolen wordt door een ergerlijk cabotinerende drag queen, die ons gillend en krijsend door de stuntelig geënsceneerde actietaferelen loodst. ?The Fifth Element? gelijkt op een gigantisch videospelletje waarin we voortdurend van de ene film naar de andere zappen : ?Indiana Jones?, ?Star Wars?, ?Flash Gordon?, ?Brazil?, ?2001?, ?Metropolis?, ?Mad Max? en noem maar op. Elke SF-film uit de geschiedenis passeert de revue in deze hyperderivatieve ratatouille, waarin de grootheidswaanzin van de Franse gigant Gaumont versmolten wordt met de spitstechnologie van Sony. De verbazende production design steunt op ontwerpen van striptekenaar Moebius ; iedereen wordt spectaculair uitgedost door Jean-Paul Gaultier, die inzake knettergekke fantasie zichzelf overtreft en alles wordt rijkelijk overgoten door de dreunende technorock-saus van vaste componist Eric Serra. ?The Fifth Element? van Luc Besson, met Bruce Willis, Gary Oldman, Ian Holm, Chris Tucker, Milla Jovovich, Luke Perry. PATRICK DUYNSLAEGHER