"Knap hoor, zoals jij nog je best doet op jezelf." De damestoiletten van een groot Antwerps bioscoopcomplex, twee rijpere vrouwen voor de spiegel. Hollands, dat wist ik nog voor ze hun mond openden. De ene enigszins aardappelvormig en met van dat neerslachtige haar, recht uit een cartoon van Peter van Straaten. Haar vriendin, wellicht van dezelfde leeftijd, maar op het eerste gezicht tien jaar jonger. Felle lippenstift, modieus piekjeskapsel in verscheidene schakeringen blond, riem en schoenen in jeugdig turkoois.
...

"Knap hoor, zoals jij nog je best doet op jezelf." De damestoiletten van een groot Antwerps bioscoopcomplex, twee rijpere vrouwen voor de spiegel. Hollands, dat wist ik nog voor ze hun mond openden. De ene enigszins aardappelvormig en met van dat neerslachtige haar, recht uit een cartoon van Peter van Straaten. Haar vriendin, wellicht van dezelfde leeftijd, maar op het eerste gezicht tien jaar jonger. Felle lippenstift, modieus piekjeskapsel in verscheidene schakeringen blond, riem en schoenen in jeugdig turkoois. Als Hollandse vrouwen hun best doen op zichzelf, is het resultaat vaak wat nadrukkelijker en kleuriger dan bij ons, Vlaamsen. En, dat moet je ze nageven, ze kunnen het goed uitleggen. Ik wist precies wat ze bedoelde, de neerslachtige. Wat wij vrouwen niet moeten gommen, plukken, schaven, scheren, scrubben, smeren, trimmen, verven en vijlen om ermee door te kunnen. Zou iemand dat ooit uitgerekend hebben, hoeveel jaren van een mensenleven we zoek maken met dat klein onderhoud ? Soms denk ik dat het een geweldige opluchting moet zijn, zover heen zijn dat het je geen reet meer kan schelen hoe je erbij loopt. Let it all hang out, eindelijk een onwaardig oud wijf. Helaas, ijdelheid zal het laatste zijn dat het in mijn geval laat afweten, vrees ik. Als ik straks achter mijn rollator aan strompel, dan zal het met roodgelakte teennagels in mijn orthopedische sandalen zijn, ook al zie ik mijn eigen tenen niet meer, laat staan dat ik nog zover reik, en moet er te dien behoeve personeel ingeschakeld worden. Dit alles brengt mij als het ware vanzelf bij een uitermate precair aspect van de lichaamsverzorging, met name de behandeling van overtollige beharing. Want zo is dat als je bij een lifestyleblad werkt, geen enkele belangrijke maatschappelijke trend gaat aan je voorbij. En beweer nu niet dat ongewenste beharing triviale materie is. In Middlesex wijdt Jeffrey Eugenides een heel hoofdstuk aan de geografische spreiding van de snor bij vrouwen, en laat hij uitgerekend voor dat boek een Pulitzer gewonnen hebben. Snorren, daarover gaat het ook in de pers- map van Remington die een gunstige wind op mijn bureau deed belanden. "Uit onderzoek blijkt dat 36 procent van de vrouwen hun schaamhaar op een creatieve manier wil vormgeven", lees ik in de factsheet. Waarop ik mij meteen afvraag hoe deze enquête gevoerd werd. Tele- fonisch ? Aan de tramhalte ? Mij hebben ze weer niets gevraagd. Maar goed, de firma in kwestie heeft dus drie lijnen snoeiapparatuur in de aanbieding, met name Confidence, Perfection en Expression !, waarmee de aspirant-Edward Scissorhands onder ons down under aan de slag kunnen. Geeft u de voorkeur aan de 'Brazilian' (een soort abdominale landingsstrip voor ufo's), aan de 'Beckham' (een hanenkammetje in het midden), de 'Tiffany' (een vierkantje) of de eerste letter van de naam van de partner ? Voor de meer conservatieven onder ons is er het Sint-Joriskruis, voor de huiselijke zielen een kerstboompje, voor de avonturiers de Bermudadriehoek. Om een en ander te vergemakkelijken levert Reming- ton er handige sjabloontjes bij. Cut out shape and trim around, luidt de gebruiksaanwijzing. Doet mij denken aan de papieren kleertjes die ik als kind voor kartonnen poppetjes placht uit te knippen. Maar dan zonder van die handige flapjes ter bevestiging. Wat is de oplossing : contactlijm, paperclips ? Of gaan we radicaal voor een Vincent Kompany ? Creatief met schaamhaar, lijkt me toch meer iets voor de Hollandse markt. Linda Asselbergs