Het pand is goed honderd jaar oud en stamt uit een tijdperk dat Brussel aan een goudstroom lag. De wallen rond de middeleeuwse stad werden geslecht, en gezeten burgers stalden hun puissante rijkdom uit door middel van riante herenhuizen. Deze woning mag dan wel geen stadspaleis zijn, toch getuigen het sierlijke stucwerk en de marmeren schouwen van een opulentie waarvan Jan Modaal slechts kon dromen. Christophe Bourdeaux en Elise Beernaert beseften meteen dat ze deze aankleding samen met de architectuur moesten behouden. Maar nu de woning is gerenoveerd, ziet ze er zo on-Brussels uit als het maar kan, omdat ze met strakke hand werd heringericht. Het schaarse meubilair, de kale muren en het beperkte, maar frisse pal...