H BRUXELLES-SUR-SEINE : 12 mei-18 juni
...

H BRUXELLES-SUR-SEINE : 12 mei-18 juni ò Expo Olivier Theyskens : Ravensteingalerij, Brussel, van 14 mei tot 8 juni, alle dagen van 5 tot 24 u. ò Weekend Knack nodigt u uit op dinsdag 3 juni van 14 tot 16 u. om tijdens een geleid bezoek kennis te maken met 2 tentoonstellingen uit het evenementenaanbod : 'Beroemde architecten ontwerpen een pull' en 'Bruxelles-Hyères 1118,2 km' (de Brusselse finalisten van het Festival de la Mode de Hyères). Antwoordstrook in Weekend Knack van vorige week (nr.18). ò Meer info : 02 548 88 80 of www.modobruxellae.be De vraag was niet of maar wanneer Olivier Theyskens weer in de spotlights zou opduiken nadat hij meer dan een jaar geleden zijn eigen modelabel stopzette en met zijn hebben en houden naar Parijs trok. Begin dit jaar nam Theyskens het aanbod aan om directeur de création te worden van Rochas. Momenteel bereidt hij zich volledig voor om het Franse modehuis, in 1925 door Marcel Rochas opgericht, opnieuw te laten meedraaien in het modecircuit. Er wordt gehoopt dat hij Rochas een nieuwe en succesvolle start kan geven, zoals Tom Ford dat deed bij Gucci. Theyskens is alvast goed begonnen : zijn eerste collectie voor Rochas is enthousiast ontvangen. Hij blijft ook op andere fronten actief. Hij ontwierp onlangs de kostuums voor I due Foscari, een opera van de Munt in Brussel, in een scenografie van Anne Teresa De Keersmaeker. Hij is ook gastcurator van D, het halfjaarlijkse magazine uitgegeven door het Flanders Fashion Institute. Bovendien neemt hij deel aan het mode-evenement Bruxelles-sur-Seine, dat in Brussel loopt van 12 mei tot 8 juni. Olivier Theyskens : Ja, de collectie verkoopt goed. Zelfs de Amerikaanse markt is enthousiast, tot onze verbazing. De parfums en de cosmetica van het huis zijn wereldwijd te koop, maar een uitgebreid netwerk van modeverkooppunten begint er nu pas te komen. Het is een spannend avontuur. Klopt en ik vind het fantastisch ! Ik had stiekem met mezelf gewed dat ik die top ten zou halen. Omdat het hier gaat om de job van een echte artistiek directeur. Ik kreeg het creatieve beleid toegewezen van heel het merk, parfums incluis. Iemand die creatief is en zogenaamd goed in de markt ligt, krijgt heel wat voorstellen. Je moet er de neus voor hebben om het juiste te kiezen. Ik heb geduldig afgewacht. Voor mij is Rochas echt een geweldig project. Het merk heeft een enorm potentieel. Bovendien is de naam erg bekend en tegelijk neutraal. De parfums verkopen goed en het huis behoort tot de cosmeticagroep Wella, zelf onderdeel van Procter & Gamble. Dat is een interessant vertrekpunt. Marcel Rochas heeft in het verleden ook heel wat dingen uitgevonden en basistechnieken overboord gegooid. Je kan zeggen dat hij voor een stuk de new look heeft voorbereid. Neen, integendeel, ik word op geen enkele manier aan banden gelegd. Er zullen wel meerdere collecties nodig zijn voor het publiek begrijpt dat ik rond Rochas een hele huis-eigen sfeer wil creëren. Ik beschouw mijn werk niet als een verjonging van het imago, maar als een 'revelatie' : ik onthul een door iedereen vergeten universum. Het is niet echt een thema. Ik wilde gewoon een levendig kantje toevoegen. Een modehuis in het algemeen en een atelier in het bijzonder lijken op een bijenkorf : de bijtjes, de energie, de amberkleuren... Mijn mode voor Rochas komt uit het hart. Ik wilde een puur esthetische lijn lanceren, met aandacht voor kleuren en vrouwelijkheid, want ik ben ervan overtuigd dat de moderne vrouw elegant is en goede smaak heeft. Dat heb ik momenteel op inactief gezet. Over het waarom doen allerlei idiote geruchten de ronde. De zaken draaiden, maar het is een persoonlijke beslissing geweest om te stoppen. Ik had een lijst met fantastische klanten en eerst dacht ik één seizoen over te slaan. Uiteindelijk werden het er meer. Want ondertussen was er na 11 september 2001 een economische recessie in de modewereld. Tot op vandaag is het geen goed idee om mijn merk te herlanceren. Meer nog, ik zou jonge ontwerpers afraden om nu een eigen collectie op te starten. De investering is nu niet rendabel. Ja, ik blijf ook persoonlijke collecties tekenen. Voor de fun, als een uitlaatklep. Ik heb ook als kind altijd getekend. Als ik voel dat de tijd rijp is voor een herlancering, dan doe ik dat gewoon. Mensen als Kenzo en Lagerfeld, die al veertig jaar in de modewereld werken, hebben ook steeds de tijd genomen om na te denken over wat ze echt wilden doen onder hun eigen naam. Ik heb dus nog een heel leven voor mij. Nu leg ik mij niet alleen toe op Rochas, ik hou nog tijd over voor andere interessante projecten als een opera of een magazine. Ja, ik heb toegezegd uit sympathie voor de ploeg van Modo Bruxellae, die het evenement organiseert. De groep heeft positieve ideeën, maar moet vechten om Brussel in beweging te brengen. Op cultureel vlak is onze hoofdstad rijk, maar er gebeurt te weinig. Iets als een mode-evenement moet kunnen, en dat wil ik steunen. In Londen, Parijs, Berlijn, Rome en zelfs in Firenze is er meer energie. Ik woon niet meer in Brussel omdat ik me er begon te vervelen. Jammer, want ik hou nog steeds van die stad. Veel kunstenaars en creatieve mensen trekken er weg. Parijs bruist al jaren onder impuls van de burgemeester. In Brussel zit dat helaas wat klem. Ik zal de Ravensteingalerij aan het Centraal Station inrichten, zeg maar aankleden. Ik ben dol op deze wat verwaarloosde plek waar zoveel mensen voorbijkomen, op dit superieur stuk architectuur van het einde van de jaren vijftig. Het wordt niet noodzakelijk een tentoonstelling van mijn kleren als modeontwerper, ik zal de galerij aankleden als individu, met het accent op nostalgie, op de volkse kant van de stad en op het België-gevoel. Frédéric BrébantOlivier Theyskens : "Op cultureel vlak is onze hoofdstad rijk, maar er gebeurt te weinig. Ik ben er weggegaan uit verveling. Een mode-evenement moet kunnen en dat wil ik steunen."