In het huis van Gert Van Peer en Ken Heylen heb je niet het gevoel in Scherpenheuvel te zitten, maar eerder in een grote stad. In Antwerpen bijvoorbeeld, waar strakke interieurs als dit populair zijn. Het kwam tot stand zonder grote architectonische ingrepen en getuigt van vindingrijkheid. Je merkt niet echt hoe oud het huis is. Het werd rond 1905 gebouwd, met een gevel in art-nouveaustijl.
...

In het huis van Gert Van Peer en Ken Heylen heb je niet het gevoel in Scherpenheuvel te zitten, maar eerder in een grote stad. In Antwerpen bijvoorbeeld, waar strakke interieurs als dit populair zijn. Het kwam tot stand zonder grote architectonische ingrepen en getuigt van vindingrijkheid. Je merkt niet echt hoe oud het huis is. Het werd rond 1905 gebouwd, met een gevel in art-nouveaustijl. "Ik had een kapperszaak en Gert wilde graag bloemen en interieurobjecten verkopen, dus gingen we op zoek naar een nieuwe ruimte. Toen vonden we dit huis, waarvan we niet wisten dat het zo groot is en ook nog een tuin heeft", zegt Ken. De structuur bleek bijzonder geschikt : een ingang in het midden, en links en rechts veel winkelruimte. Links bouwde Ken zijn kapsalon uit en rechts Gert zijn bloemenwinkel. Een unieke combinatie die door de klanten wordt geapprecieerd. Boven richtten ze hun woning in. "Zonder veel te veranderen", benadrukt Gert. "Bij het verbouwen of herinrichten van een huis moet je jezelf beheersen en op tijd kunnen stoppen, anders blijft er niets meer van het oude over. In het begin behielden we zelfs wat te veel oude, zelfs versleten elementen. Zoals houten, doorgezakte vloeren die we nog hebben opgeschuurd. Maar uiteindelijk hebben we ze er na een paar jaar toch uitgegooid. De originele vloeren beneden en de plafonds waren onzichtbaar. Dit huis was in de jaren zeventig rijkelijk verprutst met plastic planken en oranjekleurig behang."Boven wonen, vonden Ken en Gert niet vanzelfsprekend. "Je merkte aan de vertrekken dat het eigenlijk slaapkamers waren, en die sfeer paste niet direct bij de woonkamers die wij ervan wilden maken", volgens Ken. Oplossing : de nieuwe woonkamer kreeg een haard. En in de keuken werd het raam vervangen door een deur naar het dakterras. De woonkamer kreeg ook een aparte afwerking. Interieurarchitecte Janine Vandebosch ontwierp radiatorkasten, een schuifdeur tussen eet- en zithoek en een opvallend kamerscherm naast de haard, waarachter boeken en een geluidsinstallatie verstopt zitten. Knap bedacht en mooi, vooral ook met het indirecte kunstlicht, waardoor deze sombere hoek van de woning een lichtbaken wordt. Het kamerscherm reikt tot het plafond, en dat geeft het zijn kracht. Gert en Ken kozen voor strak meubilair. "Niet van bekende ontwerpers", zegt Gert. "We laten ons niet verleiden door grote namen en kopen gewoon wat ons een goed gevoel geeft." Omdat Gert in zijn zaak bloemen combineert met interieurobjecten, volgt hij wat er allemaal op de markt komt. Hij toont belangstelling voor namen die niet meteen worden verbonden aan grote bedrijven. Zo heeft hij prachtig blank porselein in huis van Anja Meeusen. Gert Van Peer ontwerpt trouwens zelf ook wel wat, zoals de kubusvormige kaarsenhouders die her en der in de woning staan. De handige keuken is helemaal ingericht door Boffi. De vloer van tropisch hardhout loopt door op het terras. Het kleurenpalet van de kook- en eetkeuken is warm en herinnert nog een beetje aan de vorige stijl van de woning. "In de loop der jaren evolueerden we van een meer barokke stijl naar een strakker modernisme", legt Ken uit. "We hebben die stap nogal bruusk gezet. Op een dag zei Gert : 'Nu moet jij eens in onze woonkamer gaan zitten en je voorstellen dat je deze plek niet kent. Je komt hier voor het eerst en je vraagt je af wat voor mensen hier wonen.' Wel, ik schrok en besefte dat ons interieur te oud was voor ons." Gert en Ken waren vroeger dol op oude spullen en hadden de woning in retrostijl ingericht. "Het zag er gezellig uit, maar het leek wel een museum", zegt Gert. "Het was eigenlijk niet meer leefbaar. En toen hebben we alles verkocht, van de oude lijsten tot en met de antieke rijlaarzen. En kwam er een heel ander interieur in de plaats, wel nog gezellig, maar strak en kaler." Ook de badkamer onderging een gedaanteverwisseling. "Bijna alles werd zwart geschilderd. Op de vloer kwam er zelfs zwarte linoleum, de mensen verklaarden ons voor gek", zegt Ken. Ze houden allebei van donkere kleuren. "De meeste mensen durven die niet gebruiken", volgens Gert. "Nu komt dat al wat vaker voor, maar toch. Wij zagen dat al lang zitten, zelfs voor gevels, geïnspireerd door de oude gevels in Amsterdam, prachtig diep van tint. Daarom hebben we ook onze achtergevel donker geschilderd."De tuin strekt zich uit over twee niveaus : het dakterras en de eigenlijke tuin, die ver doorloopt. Beide niveaus werden ingericht door tuinarchitecte Karine Sebreghts (Lignaverde) die voor een strak gestructureerde opbouw koos, die ook in de winter aantrekkelijk blijft. Door de inrichting van dit huis raakten Gert en Ken gepassioneerd door interieurdecoratie. Ze kochten al jaren magazines, maar door hun ideeën in hun eigen huis te realiseren, raakte hun kennis en interesse in een stroomversnelling. Gert voelt zich nu meer stilist dan bloembinder. "We zijn er constant mee bezig", vertelt Ken. "We bezoeken beurzen en smeden veel plannen. Een huis is ook nooit af. Maar we willen wel nog eens iets anders doen, bijvoorbeeld een huisstijl geven aan een hotel, van de inrichting tot en met visitekaartjes." nPiet Swimberghe / Foto's Jan Verlinde