Toen Annelies De Rouck in 2008 naar Manhattan verhuisde voor een job als Licensing Brand Manager voor ontwerper Karl Lagerfeld, dacht ze dat ze maximaal vijf jaar in de stad zou wonen. Ze arriveerde er tijdens de machtsoverdracht van Bush naar Obama, New York was in volle crisis en de werksfeer was zeer competitief. Algauw leerde Annelies dat de sociale vangnetten in de States veel minder voorstellen dan in Europa en dat de Amerikaan het in onrustige tijden vooral voor zichzelf opneemt.
...

Toen Annelies De Rouck in 2008 naar Manhattan verhuisde voor een job als Licensing Brand Manager voor ontwerper Karl Lagerfeld, dacht ze dat ze maximaal vijf jaar in de stad zou wonen. Ze arriveerde er tijdens de machtsoverdracht van Bush naar Obama, New York was in volle crisis en de werksfeer was zeer competitief. Algauw leerde Annelies dat de sociale vangnetten in de States veel minder voorstellen dan in Europa en dat de Amerikaan het in onrustige tijden vooral voor zichzelf opneemt. Acht jaar later woont Annelies De Rouck (35) nog altijd in New York. "Ik had verwacht dat ik rond mijn dertigste terug in België zou willen zijn, New York is een intense stad. Maar ik kreeg zin om hier een eigen bedrijf op te starten : Seilenna, een label voor badmode." De collectie wordt onder meer verkocht, en wereldwijd verzonden, via seilenna.com en op goop.com, de website van Gwyneth Paltrow. In Antwerpen hangt Seilenna in de rekken van Graanmarkt 13. "Amerikanen zetten sneller de stap naar het ondernemerschap omdat een vaste job hier geen werkzekerheid betekent. Mijn eigen zaak geeft me de kans om mij te omringen met mensen die dezelfde waarden en werkethiek hebben. Onder die omstandigheden woon en werk ik vandaag heel graag in deze stad." Annelies laat ons binnenkijken in haar dagelijkse leven in New York en deelt haar favoriete plekken, shops en restaurants in haar buurt. Annelies De Rouck : Enkele prachtige oude pakhuizen. Ik woon in NoHo (North of Houston Street), ten noorden van SoHo, in een gebouw ontworpen door Herzog & de Meuron. De voorgevel is van glas, dus ik leef dicht bij het straatleven en heb de hele dag door prachtig licht. Tot voor kort was dit een kunstenaarsbuurt. Patti Smith, Robert Mapplethorpe, Andy Warhol en Jean-Michel Basquiat hebben hier gewoond en gewerkt. Door gentrificatie is de buurt de voorbije jaren flink veranderd. Mijn straat, Bond Street, is nog een van de laatst overgebleven kasseistraten in Manhattan. Je vindt er een mooie mix van oude gebouwen met gietijzeren gevels en nieuwe architectuur. Vanaf deze maand zal ik vooral in Bellport verblijven, op Long Island. Ik open er mijn eerste winkel en ga er ook deeltijds wonen en werken in een huurhuis dat toebehoort aan Isabella Rossellini, die ik leerde kennen via een gemeenschappelijke vriendin. In Bellport zal ik uitkijken over haar bioboerderij. Dertig hectare aan bos, bijenkorven, groentebedjes en een bonte verzameling boerderijdieren. Op zondag ga ik graag brunchen bij Vic's. Daarna haal ik een ijsje bij Morgenstern's, een old-school ijssalon in Lower East Side, of wandel ik tien minuten naar Washington Square Park om mensen te kijken en livemuziek te horen. Bij Lafayette valt de zon 's ochtends binnen door de grote ramen. De koffie en het huisgemaakte brood en gebak zijn er heerlijk. Il Buco, een romantische klassieker waar je het best ver van tevoren reserveert. Ik zit het liefst aan de bar, waar de locals eten en drinken. De pulpo en cavolo nero zijn een must bij het aperitief, gevolgd door een huisgemaakte pasta. De wijnen zijn van topniveau. Dimes op Canal Street is een favoriet voor een gezonde hap onder creatievelingen. De inrichting en sfeer doen me aan Berlijn denken. Paula Rubenstein is een antiekwinkel waar je zeer coole objecten uit de Amerikaanse popcultuur vindt. Dashwood Books is een droom voor liefhebbers van fotografie- en kunstboeken. The Strand Bookstore is een instituut en ook een van de eerste plekken die ik ooit in New York bezocht, die elke dag laat open is. Blick Art is fantastisch voor hobby- of professionele kunstenaars, ik ben verzot op hun selectie origamipapier uit Japan. Bij Gasoline Alley moet je een cortado bestellen. De donut met dulce de leche is er ook niet te missen. Phillip Lim heeft een prachtige winkel op Great Jones Street die nooit druk is. De APC op Bond Street is mooi ingericht. Voor mannen is de C.H.C.M super. Het nieuwe Whitney (Museum of American Art), gevolgd door een wandeling over de High Line. Het ligt in Meatpacking District en het is toeristisch, maar het uitzicht dat je krijgt over de stad is uniek en er zijn straffe kunstgaleries links en rechts van het wandelpad. Een fietstocht naar Fort Greene, mijn oude buurt in Brooklyn, is ook top. Het heeft mooie parken, brownstones en restaurants waar je rustig in de tuin kunt eten. Intrekken in het huisje in Bellport op Long Island en het openen van de eerste Seilenna winkel, natuurlijk ! Het wordt een multimerkenwinkel en behalve badmode, strandkleding en sandalen van mijn eigen label ga ik er ook mode, accessoires en verzorgingsproducten verkopen van onder meer Ulla Johnson, Marlow Goods, Industry Of All Na- tions en Drunk Elephant. Dat zijn allemaal merken van bevriende designers met een sociale en natuurbewuste bedrijfsfilosofie. We gaan ook lokaal geteelde bloemen en Isabella's honing verkopen, een selectie boeken en nichemagazines en er komt een koffieshop - allemaal onder de paraplu van Seilenna. Het is een leuk experiment en ik kijk ernaar uit om mijn klanten persoonlijk te ontmoeten. Na mijn job bij Lagerfeld probeerde ik even een baan uit in een Belgisch-Amerikaanse non-profit, maar daar miste ik de creativiteit van de modewereld. Drie jaar geleden wou terugkeren naar die sector, maar onder mijn eigen voorwaarden. Ik had geen zin om in het modecircus mee te draaien en vier collecties per jaar te ontwerpen. Omdat ik altijd een grote liefde heb gehad voor lingerie en badmode, en zelf vaak moeite had om mooie en goed passende bikini's te vinden, kwam ik snel uit bij het concept achter Seilenna. Ook de technische kant van badmode boeide mij, ik ben nogal perfectionistisch en geobsedeerd door details. Ik ontwerp alle modellen zelf, voor de prints werk ik samen met illustratrice Coco uit Pparijs. New York schudt je wakker zoals geen andere stad dat doet. De werkdruk en financiële druk is zeer hoog, dus als je niet goed weet wat je wilt, of je bent te bescheiden om jezelf te profileren, dan zijn er twee opties : je vertrekt weer, of je maakt een razendsnelle persoonlijke groei door en zoekt op een of andere manier je draai. Aanmodderen is geen optie, daar is de stad te duur en te competitief voor. Zelf ben ik eigenlijk wat te zachtaardig voor New York. Ik heb nog altijd moeite met alle zelfpromotie die je hier moet doen, maar ik zie het als een boeiende uitdaging om op een zachtere en subtielere manier toch succes te vinden en jongeren aan te tonen dat je geen agressieve haai hoeft te zijn om iets te bereiken in het leven. Het is voor mij ook belangrijk om veel tijd buiten New York door te brengen. Ik ben minstens twee à drie maanden per jaar in LA, Europa of op het platteland. Mijn vriend en ik besloten daarom ook om een huis in Bellport te huren, op anderhalf uur van New York. Familie en vrienden, koekjes van Lu en Belgische humor. Belgen durven meer en zien het niet als een must om politiek correct te zijn. De ogen van de internationale gemeenschap zijn, tenminste in rustige tijden, niet echt op België gericht. Dat geeft een vrijheid en goesting om te experimenteren die ik in de VS veel minder ervaar. Ik ben bijvoorbeeld apetrots op de films van Felix Van Groeningen of de experimenten van de broers Dewaele. België is echt een cool land, maar terugkeren zou voor mij momenteel moeilijk gaan. Mijn vriend Jesse heeft een zoontje van zeven en deelt het hoederecht met zijn ex. Gelukkig hebben we hier ook fantastische vrienden en hou ik nauw contact met het thuisfront in België.Tekst Elke Lahousse & foto's Bart Heynen