Milaan, begin oktober 2000. Giorgio Armani heeft op een onmodieus ochtenduur modejournalisten uitgenodigd, de internationale pers is immers in de stad voor de Milanese Fashion Week. Ik ben er voor Weekend Knack bij als Armani zijn nieuwste project voorstelt : Via Manzoni 31, een Armani-'warenhuis', verspreid over drie verdiepingen en achtduizend vierkante meter, in het centrum van Milaan. In het vroegere verzekeringsgebouw uit 1937 lopen die ochtend nog overal werkmannen heen en weer. Giorgio Armani geeft de journalisten een rondleiding, maar volgt onder...

Milaan, begin oktober 2000. Giorgio Armani heeft op een onmodieus ochtenduur modejournalisten uitgenodigd, de internationale pers is immers in de stad voor de Milanese Fashion Week. Ik ben er voor Weekend Knack bij als Armani zijn nieuwste project voorstelt : Via Manzoni 31, een Armani-'warenhuis', verspreid over drie verdiepingen en achtduizend vierkante meter, in het centrum van Milaan. In het vroegere verzekeringsgebouw uit 1937 lopen die ochtend nog overal werkmannen heen en weer. Giorgio Armani geeft de journalisten een rondleiding, maar volgt ondertussen met een arendsoog de laatste afwerkingen. Af en toe stapt hij even van de groep journalisten weg om in dwingend Italiaans instructies of opmerkingen door te geven. Geen detail lijkt hem te ontgaan en dat in een week waarin hij twee collecties showt. Tokio, november 2007. Cathérine Ongenae kan in de Japanse metropool vaststellen dat Armani's gedrevenheid en hang naar perfectionisme nog niet veranderd zijn ("De bamboetoren van Armani-san", pagina 166). Voor de twintigste verjaardag van zijn aanwezigheid op de Japanse markt heeft de modemeester zichzelf getrakteerd op een nieuwe winkel voor zijn universum, van de kledingcollecties tot de meubellijn en verder een bar, restaurant en voor het eerst ook een spa. Hoewel, winkel is misschien een te beperkt begrip, het gaat om een toren van twaalf verdiepingen in de chique en dure Ginzawijk. Na de feestelijkheden in Tokio vloog Giorgio Armani naar Sydney voor alweer een druk weekend. Hij was er eregast op een diner van de Sydney Theatre Company, de theatergroep waar zijn officieuze ambassadrice Cate Blanchett - die als 'vriendendienst' aanwezig was bij de opening in Tokio - en haar echtgenoot zich voor engageren (en die door Armani bedacht werd met een schenking). 's Anderendaags werd Armani nog gesignaleerd op de places to be van Sydney en werd hij op het strand gefotografeerd in het gezelschap van Russell Crowe. Ondertussen kwam nog het persbericht dat David Beckham het model wordt voor de ondergoedlijn van Emporio Armani en dat Julia Roberts armbanden tekende voor Emporio Armani Red (een collectie waarvan een deel van de opbrengst naar aidsprogramma's in Afrika gaat). Cathérine Ongenae schrijft het in haar reportage : met pensioen gaan, het staat niet in het woordenboek van deze prille zeventiger. In een geschenkennummer brengen we natuurlijk ook een resem ideeën aan voor originele cadeaus. Misschien vindt u wat u zoekt in traditionele familiezaken ("Huizen van vertrouwen", pagina 100) of in het specifieke aanbod van museumboetieks ("Museum in zakformaat", pagina 70). In "Cadeaus a gogo" (pagina 47) tonen we een vijftigtal suggesties, van simpel en betaalbaar tot luxueus. En natuurlijk kan ook een boekenselectie - van thrillers over kookboeken tot kinderboeken - niet ontbreken (pagina's 145, 147 en 207).trui.moerkerke@knack.be Trui Moerkerke