Waarom is een nylonkous met ladder vaak sexyer dan een intacte nylonkous, door diezelfde vrouw gedragen ?
...

Waarom is een nylonkous met ladder vaak sexyer dan een intacte nylonkous, door diezelfde vrouw gedragen ? Het zijn van die vragen waarover je je hoofd breekt. Evengoed kun je je afvragen waarom lak aan de nagels van vingers en tenen van vrouwelijke wezens de begeerte kan versterken bij mannen. Rationeel valt dat niet te verklaren. Toch beken ik schuld : ook ik heb een zwak voor gelakte nagels. Vroeger verkoos ik dieprode tinten, tegenwoordig kan ik bleekblauw of knalgeel ook boeiend vinden. Wat mij minder aanspreekt, zijn 'hoorn-achtige bedeksels op de bovenzijde van de laatste vingerleden van voet en hand' - zo noemt Van Dale wellustig het verschijnsel nagel - die übergesoigneerd zijn. Denk aan: gelnagels met figuurtjes allerhande, verguld, verzilverd of anderszins glanzend : vlindertjes of strikjes, yin-yangtekens, halvemaantjes of dolfijntjes die door een brandende hoepel duiken. Dat vind ik van het goede te veel en enigszins onaantrekkelijk. Het luistert nauw, en de ene knapt af op wat de ander zijn begeerte opwekt. Met die begeerte is het vreemd gesteld tegenwoordig. Vrouwen hebben er veel voor over om die te versterken, door het gebruik van make-up, broeken die op strategische plaatsen gescheurd zijn en natuurlijk hoge hakken (desnoods geback-upt door een paar sneakers voor in de auto ; als stiletto's een mannenziel kunnen doorboren, dan zeker die voetmat onder de pedalen). Tegelijk lijkt het een trend om elk spoor van begeerte bij mannen te veroordelen. Je durft bijkans niet meer te kijken naar een onbekende, laat staan iets vriendelijks tegen haar te zeggen, bang als je bent op één hoop te worden gegooid met de seksisten, de graaiers en de varkens die samen met Trump op tafel dansen. Als je sommige jonge vrouwen hoort, kunnen ze geen straathoek meer omslaan zonder te worden nagefloten of bepoteld. "Een beetje hypocriet", vindt een vriendin van mij, die zelf tot het bekoorlijker deel van de bevolking mag worden gerekend. Zij beweert stellig van opdringerige mannen weinig last te ondervinden. "Het hangt er erg van af hoe je kijkt en hoe je je opstelt. Volgens mij cultiveren nogal wat vrouwen die ongewenste aandacht ; je zou bijna denken dat het een statussymbool voor ze is. Wat is er nóg fijner dan mannen te kunnen betoveren ? Doen alsof die toverkracht een ondraaglijke last is, waar je al je hele leven onder gebukt gaat. Ik vind dat aanstellerig." Ik kan mij voorstellen dat andere dames dat de mening zullen vinden van een verraadster die fout is in de oorlog der seksen. Niettemin zijn het kwesties die mannen in dit herfsttij bezighouden, méér dan - om iets te noemen - het leed in Aleppo, de Russische vloot die door het Kanaal trok of de vraag hoe dat nu verder moet met The Donald. Daar denken we ook aan, maar niet om de 52 seconden, zoals van seks beweerd wordt. Wat een onzin is dat trouwens ; hoe kan iemand klokvast berekenen wat zich in het hoofd van een man afspeelt ? Ik beken dat ik vandaag al aan fellatio gedacht heb, maar als verzachtende omstandigheid wens ik aan te voeren dat ook falafel mij reeds door het hoofd trok. Evenals de lichtopbrengst van ledlampen, thermisch ondergoed van Eskimo en de beste methode om pitten spatvrij uit granaatappels te kloppen. Uitzonderingen daargelaten, zijn mannen geen grijpgrage neanderthalers. Velen van ons zijn zelfs gevoelige jongens, die houden van mattentaart en dichtkunst en het ook niet kunnen helpen dat hun hormonen opgestuwd worden door korte rokken en kniehoge kousen. Ook sexy, overigens, zijn vrouwen die over de lengte van hun kuit de naad van een nylonkous lieten tatoeëren. Kuiten zijn sowieso al beklijvende lichaamsdelen, en zo'n contrasterende naad maakt ze nog begeerlijker - zeker als je weet dat fabrikanten er pas na WOII in geslaagd zijn kousen rond en naadvrij te maken. Nu worden ze weer verkocht met verleidelijke tekortkomingen, een weldaad voor de man die zich graag laat bekoren door de glamour van voorbije dagen. En daarbij, desgewenst, zijn poten thuis kan houden. jean.paul.mulders@knack.be JEAN-PAUL MULDERSIk beken dat ik vandaag al aan fellatio gedacht heb, maar als ver-zachtende omstandigheid wens ik aan te voeren dat ook falafel mij reeds door het hoofd trok