Jong succes

Het jonge modegeweld uit New York is in toenemende mate van Aziatische afkomst. Phillip Lim deed het voorbije jaar het meest van zich spreken. Lim, 33, werkte tien jaar achter de schermen bij andere ontwerpers. In juni won hij de prijs voor veelbelovend talent van de Council of Fashion Designers of America. De prijs werd uitgereikt door de celebritytwins Ashley en Mary-Kate Olsen, zelf ook actief in de mode. Phillip Lim was niet tevreden en maakte van de gelegenheid gebruik om zijn frustratie te uiten over het feit dat de celebritylabels het voor Amerikaanse ontwerpers wel erg moeilijk hebben gemaakt. Zijn label, 3.1 Phillip Lim, is gespecialiseerd in bijzonder draagbare, niet al te dure mode. Hij slaagt erin goedkope materialen chic te laten lijken.
...

Het jonge modegeweld uit New York is in toenemende mate van Aziatische afkomst. Phillip Lim deed het voorbije jaar het meest van zich spreken. Lim, 33, werkte tien jaar achter de schermen bij andere ontwerpers. In juni won hij de prijs voor veelbelovend talent van de Council of Fashion Designers of America. De prijs werd uitgereikt door de celebritytwins Ashley en Mary-Kate Olsen, zelf ook actief in de mode. Phillip Lim was niet tevreden en maakte van de gelegenheid gebruik om zijn frustratie te uiten over het feit dat de celebritylabels het voor Amerikaanse ontwerpers wel erg moeilijk hebben gemaakt. Zijn label, 3.1 Phillip Lim, is gespecialiseerd in bijzonder draagbare, niet al te dure mode. Hij slaagt erin goedkope materialen chic te laten lijken. Eveneens in het oog te houden : Thakoon Panichgul (zie lager), Doo-Ri Chung en Alice Choi. Ook Française Catherine Malandrino is gevestigd in New York. Haar kleurrijk en ultravrouwelijk merk, dat in oktober zijn tiende verjaardag vierde, is razend populair bij 'dames die cocktailjurken dragen'. Met dank aan Sarah Jessica Parker in Sex & the City. Malandrino leerde het vak bij Emanuel Ungaro en Louis Feraud. Ze ontwierp ook voor Diane von Furstenberg, toen die haar label in 1997 herlanceerde. De Française Anne Valérie Hash maakte haar opmars enkele jaren geleden via de verheven kalender van de haute couture (hoewel ze geen couture maakt maar een soort prêt-à-porter de-luxe). Hash, die wordt vergeleken met ontwerpers als Ann Demeulemeester en Martine Sitbon, is in Parijs erg populair. Misschien omdat ze zichzelf als overtuigde Parisienne profileert : ze ontwierp voor haar zomercollectie een paar schoenen naar het evenbeeld van de Eiffeltoren. Andere jonge ontwerpers die de coutureweek als springplank gebruiken : de Belgen Cathy Pill en Jean-Paul Knott, en Felipe Oliveira Baptista, een Fransman die enkele jaren geleden het modefestival van Hyères heeft gewonnen. Antwoord van Claudia Schiffer toen Weekend Knack haar vorige zomer naar haar favoriete jonge ontwerper vroeg : Erdem. De Turks-Canadese Erdem Moralioglu studeerde in 2003 af aan het Royal College of Art in Londen met een romantische collectie waarvan de prints zo op het werk van de Britse textielontwerpster Celia Birtwell leken, dat hij meteen tot de nieuwe Ossie Clark (zie lager) werd gebombardeerd. Na een korte periode bij Diane von Furstenberg, won hij in 2005 de Britse modewedstrijd Fashion Fringe. Prijs : een ontwerpstudio, een boekhouder en een persbureau, samen 100.000 Britse pond waard. En Harrods hing de collectie meteen in de winkel. Sindsdien surft hij op de golven van de buzz die rond zijn naam wordt gecreëerd. De Schot Christopher Kane is zowat de meest gehypte jonge modenaam van dit moment. De collectie waarmee hij in 2006 afstudeerde aan de Londense modeschool Central Saint Martins werd onmiddellijk opgepikt door de vakpers. Sindsdien is zijn naam niet meer weg te branden uit de modebladen. Kane maakte van de hysterie dankbaar gebruik om zijn eigen lijn te lanceren, die overwegend bestond uit kleurrijke en ingenieus geknipte mini-jurken. Vorig seizoen maakte hij overigens nog de nachtmerrie van elke ontwerper mee. Twee dagen voor zijn defilé in Londen werden uit zijn studio 23 stuks van de nieuwe collectie gestolen, én zijn laptop. Maar de show ging door, dat spreekt. Een geestige anekdote : toen Victoria Beckham in een van zijn creaties werd gefotografeerd door een paparazzo van de Britse tabloid The Sun, liet hij weten niet gediend te zijn met dit soort publiciteit. "Daar heb ik veel te hard voor gewerkt", fulmineerde hij in de (ernstige) krant The Guardian. Nog leuk om te weten : Kane tekende de tubes van een speciale editie van Lancômes Juicy Tubes, die vanaf maart in de winkel zullen liggen. Lazaro Hernandez en Jack McCollough, samen het duo Proenza Schoeler, hebben hun reputatie deels te danken aan de inspanningen van Anna Wintour, de hoofdredacteur van de Amerikaanse editie van Vogue. Hernandez, toen 21, en Wintour zaten in 2000 op hetzelfde vliegtuig. Hij durfde niet met haar te spreken, maar schreef haar een briefje, dat hij liet bezorgen door een stewardess. Een week later kreeg hij telefoon van de studio van ontwerper Michael Kors. "Anna Wintour zegt dat je hier moet komen stage lopen", klonk het, en zo geschiedde. Hernandez, uit Miami, en McCollough, uit de voorsteden van New Jersey, leerden elkaar kennen in 1999, aan de modeafdeling van Parsons. Tijdens een gezamenlijke stage bij het label United Bamboo beslisten ze om samen een label te beginnen. Proenza en Schouler zijn de meisjesnamen van hun moeders. Ze kregen de toelating om samen aan een laatstejaarscollectie te werken, en die was een enorm succes : Barneys, het toonaangevende warenhuis in New York, plaatste met- een een bestelling. Hun eerste officiële show dateert van 2003. In de Verenigde Staten geniet Proenza Schouler sindsdien een cultsucces. Het duo plant dit seizoen de verovering van Europese kleerkasten. De kleine collectie jurken met een hoog haute-couturegehalte waarmee de zusjes Kate en Laura Mulleavy onder de naam Rodarte in 2005 naar New York Fashion Week trokken, sloeg meteen in als een bom. Dat de twee hun lijn naar het koosnaampje van hun moeder noemden, verhoogt de vertederende factor. Het duo is nog maar eens het bewijs dat je niet altijd mode moet hebben gestudeerd om het te maken in dat wereldje. De zelfverklaarde nerds studeerden kunstgeschiedenis (Kate) en Engelse Literatuur (Laura). Onder hun fans mogen ze Dita von Teese rekenen. Ook Tommaso Aquilano en Roberto Rimondi (beiden 35) vonden voor de naam van hun label 6267 inspiratie in hun privéleven. Dat was namelijk het nummer dat Rimondi kreeg op zomerkamp. Het Milanese duo ontmoette elkaar al in 1998, toen ze beiden werkten voor Max Mara. Samen wonnen de jonge ontwerpers in 2005 Vogue Italia's competitie Who is next ? 6267 kreeg meteen de stempel van avant-garde te zijn, wat op zich al opzienbarend is voor de Italiaanse mode. Voor de huidige zomercollectie vonden de ontwerpers inspiratie in fifties couture en de outfits van Japanse samoerai. Jasmine di Milo is het merk van Jasmine al Fayed, de dochter van Mohamed al Fayed, eigenaar van het Londense warenhuis Harrods en het Ritz Hotel in Parijs, de voormalige villa van de hertog van Windsor en Wallis Simpson, in het Bois de Boulogne. Haar afkomst heeft voordelen (ze hoeft in Parijs nooit lang te zoeken naar een locatie voor haar shows). Maar ze heeft toch vooral last van vooroordelen. Di Milo was tot heden vooral gespecialiseerd in glitzy, veeleer banale cocktailjurken. Haar zomercollectie, naar eigen zeggen geïnspireerd door de Spaanse architect Santiago Calatrava, belooft beterschap. Rachel Roy, opgegroeid in Californië, is een socialite-annex-ontwerpster met Indiase en Nederlandse voorouders. Ze begon haar carrière als stiliste, gevolgd door een passage bij het hiphopmerk Rocawear. Ze werd er creative director voor de dames- en kindercollecties en ging aan de haal met de baas, Damon Dash. Het koppel trouwde in 2005. Datzelfde jaar begon Roy haar eigen, doorgaans als erg girly bestempelde collectie. In de categorie "Euh ?" : In 2006 kreeg ze een prijs van de Indiase filmindustrie voor haar bijdrage aan Amerikaanse mode. Halston, het belangrijkste label van de discoperiode, is sinds een jaar in handen van filmmogol Harvey Weinstein. Roy Halston Frowick overleed in 1990, nog geen zestig jaar oud. Zijn naam is berucht en beroemd, en geankerd in de geschiedenis, maar tot nu toe slaagde niemand erin het merk opnieuw rendabel, of zelfs maar hip te maken. Een uitdaging dus voor Weinstein. Maar de man, die met zijn broer destijds de filmstudio Miramax groot heeft gemaakt, heeft enkele kennissen in de textielindustrie. Bernard Arnault, van luxegroep LVMH, is een van de investeerders in The Weinstein Company. En Weinsteins verloofde is de Engelse Georgina Chapman, de helft van het ontwerpersduo Marchesa. Partner van Weinstein in het Halston-avontuur is Tamara Mellon, de vrouw achter het schoenenmerk Jimmy Choo (dat ze onlangs heeft verkocht voor 370 miljoen dollar). Wie gaat Halston ontwerpen ? Marco Zanini, een voormalige assistent van Versace, is aangesteld als creatief directeur. Ophefmakender is de rol van Rachel Zoe, stiliste van sterren als Cameron Diaz en Anne Hathaway, die intussen zelf een hele vedette is in de Verenigde Staten. Zij is adviseur voor het merk. Wat wellicht betekent dat Halston straks op menige rode loper zijn opwachting maakt. Ook opnieuw op de modekalender is de naam van Ossie Clark. Een tikje luguber, want Clark werd in 1996 vermoord door zijn minnaar Diego Cogolato. Op dat moment was er al lang geen sprake meer van de gloriedagen die de ontwerper in de jaren zeventig samen met zijn echtgenote en creatieve kompaan Celia Birtwell beleefde. Toen leefde Clark, een tijdgenoot van Mary Quant en Biba, in een roes van feestjes. De 'king of King's Road' creëerde niet zomaar kleren, maar iconen, en kleedde onder anderen Marianne Faithfull en Liza Minelli. Ondernemer van dienst is Marc Worth, de man die tien jaar geleden trendsite WGSN oprichtte en onlangs verkocht voor een slordige 140 miljoen Britse pond. Voor de herlancering van Ossie Clark trok Worth een onbekend talent aan. Avsh Alom Gur mag dan al geen belletje doen rinkelen, maar kan wel referentiebrieven voorleggen van Donna Karan en Chloé. Of de collectie, die twee weken geleden werd voorgesteld op London Fashion Week, ook zal werken ? De trendwijzer staat al even op de seventies (lange jurken, drukke bloemenprints, flowerpower), dus het zou wel kunnen lukken. Alleen geeft het wankele derde leven van collega Biba aan dat er meer nodig is voor een relaunch dan een revival. Jeansmerk Lee Cooper inviteerde voor het zomerseizoen twee gastontwerpers. De Franse actrice, en model, Lou Doillon (de dochter van Jane Birkin), gegeerd om haar nonchalante stijl, werkte intens samen met het jeansmerk. Doillon ging zelf achter de ontwerptafel zitten en creëerde een stoere meisjeslook in 16 stuks. Ook moderebel Jean-Charles de Cas- telbajac tekende een minicollectie voor Lee Cooper. De markies liet zich inspireren door de ruige rockwereld van de jaren zestig in Groot-Brittannië. Beide collecties hangen dit seizoen al in de rekken. Hogerop in de modebusiness : het Franse huis Cacharel verwelkomt dit seizoen het Japans-Britse modeduo Eley Kishimoto. Wakako Kishimoto en Mark Eley staan bekend om hun gretig kleurgebruik en stevige grafische prints. Naast het beheren van hun eigen label, dat bestaat sinds 1996, werken ze ook samen met andere modehuizen. In het verleden creëerden ze prints voor Louis Vuitton, Jil Sander en Alexander McQueen, wat hun doorbraak een ferme duw gaf. Ook voor de collecties van het Brits-Braziliaanse koppel Clements Ribeiro ontwierpen ze al stoffen, niet toevallig de ontwerpers die de voorbije zeven jaar de collecties van Cacharel ontwierpen. Een tikje stoffig en dus aan een oppoetsbeurt toe, is het Franse modehuis Guy Laroche. Sinds de Franse modeontwerper in 1989 naar de eeuwige catwalk vertrok, kon niemand voorkomen dat het merk in een neerwaartse spiraal terechtkwam. Daar moet een nieuwe creatieve directeur verandering in brengen. Marcel Marongiu, half Fransman, half Zweed en zelf een oudgediende in de modewereld, toonde zijn eerste resultaten, de wintercollectie 2008-2009, in januari tijdens de haute-coutureweek. Kwestie van meteen de puntjes op de i te zetten, en het publiek erop te wijzen dat Guy Laroche het tijdperk van de goedkope licenties achter zich wil laten. Zijn strakke belijning zou het huis van de prêt-à-porter de-luxe van de nodige zuurstof moeten voorzien. Het Britse It-bagproducerende accessoirehuis Mulberry verliest Stuart Vevers aan de Spaanse lederspecialist Loewe. Vevers treedt daarmee in de voetsporen van Portugese Belg José Enrique Oña Selfa, die de voorbije zes jaar zijn uiterste best deed om het merk een aantrekkelijk imago aan te meten. Vevers is niet de eerste de beste. Hij slaagde er eerder in het wat duffe Mulberry om te toveren tot hippe naam. Wat zou hij zelf de mooiste erkenning vinden ? Het feit dat de tassen intussen om de armen van Kate Moss en Scarlett Johansson hangen ? Of dat hij in 2006 van de British Fashion Council's de prijs voor beste accessoireontwerper kreeg ? Nieuw ontwerptalent ook bij het Italiaanse lederwarenmerk Hogan. Het sportieve zusje van Tod's haalde de veelbelovende Thais-Amerikaanse ontwerper Thakoon Panichgul in huis. Voorlopig ontwerpt deze een minicollectie binnen de komende najaarscollectie. Wat niet betekent dat hij in de toekomst geen vaste stek krijgt. Ook Derek Lam begon drie seizoenen met een capsulecollectie voor Tod's, intussen staat hij aan het hoofd van het ontwerpteam van het merk. Natuurlijk mag dé belangrijkste wissel van het seizoen niet over het hoofd gezien worden. De Italiaanse couturier Valentino stapt uit de modewereld en het spreekt voor zich dat zijn opvolger aan hoge verwachtingen moet voldoen. De intussen 35-jarige Alessandra Facchinnetti nam in 2003 Gucci's prêt-à-porterlijn over van Tom Ford, maar een jaar later vertrok ze alweer. Bij het chique outdoormerk Moncler bewees ze haar talent in de experimentele lijn Gamme Rouge. Nu Valentino opstapt bij zijn eigen huis, mag Fasschinetti opnieuw in de voetsporen van een modereus treden. En de lege stoel bij Moncler ? Die wordt opgevuld door de Italiaan Giambatista Valli. Valli verdiende zijn strepen al als creatief directeur bij Emmanuel Ungaro, maar sinds enkele seizoenen valt ook zijn eigen lijn in de smaak bij de modepers. Een stoet bekendheden waagden zich al in de modewereld en niet allemaal even smaak- of succesvol, maar Nicky Hilton houdt vol. De erfgename van de hotelketen en zusje van Paris lanceerde in 2004 een eerste lijn, Chick, die zich richt tot een jong publiek. Nu brengt ze een tweede collectie uit : de luxueuzere lijn Nicholai. Nicholai is de volledige naam van Nikki of Nicky Hilton. Zus Paris blijft intussen ook niet stilzitten. Er was al een parfum met haar naam, nu volgt een volledige accessoirelijn. Paris Hilton Handbags & Accessoires levert een volledig gamma aan accessoires, van een iPodtasje tot een hondenleiband. De lijn is vanaf dit seizoen verkrijgbaar in België. Met Twenty8twelve wil ook actrice en It-girl Sienna Miller haar stempel drukken op de modewereld. Ze leidt het meisjesachtige merk samen met zus Savannah Miller, die toevallig een diploma van de Londense, prestigieuze modeschool Central Saint Martins op zak heeft. Na een beperkte eerste collectie die vorig seizoen werd gelanceerd, creëerden de zussen voor de zomer een uitgebreide collectie : jong met een rebelse toets. Auteur en journalist Toby Young maakte zich niet echt populair met zijn boek How to lose friends and alienate people. Het boek vertelt de ervaring van de schrijver op de redactie van de Amerikaanse glossy Vanity Fair en de neerwaartse lijn die zijn leven sindsdien kende. De klungelige Brit kwam terecht in een groep glamoureuze en van mode doorspekte collega's, die hem van dag één als een paria behandelden. Dat hij het er niet lang volhield, heeft hij naar eigen zeggen vooral te danken aan zijn vreemde gevoel voor humor. Nu de mediaorkaan rond het boek gestild is, mogen we ons verlekkeren op de film. De opnames zijn al achter de rug, en wordt eind 2008 in onze zalen verwacht. De Britse komiek Simon Pegg vertolkt de rol van Young, Jeff Bridges speelt de befaamde en sinds de release van het boek veel geplaagde VF-hoofdredacteur Graydon Carter. De kans is groot dat de prent even veel ophef zal veroorzaken als The Devil Wears Prada. Die ging dan weer over de belevenissen van een stagiaire als assistente van Anna Wintour, de gevreesde hoofdredactrice van de Amerikaanse Vogue. Topmodel Agyness Deyn beseft waarschijnlijk maar half wat ze teweeggebracht heeft bij haarstylisten. Sinds de Britse schone een jaar geleden de catwalk bestormde met haar kortgeknipte kopje, is de vraag naar kortharige modellen niet bij te houden. Deyn, die erin slaagt om een onberispelijke reputatie te combineren met een rock-'n-roll-look, is trouwens niet bang om te spelen met haar look. Vorig seizoen presteerde ze het om tussen twee modeweken door haar peroxideblonde piekjes eerst rood en vervolgens donkerbruin te verven. Terwijl de meeste modellenscouts voortdurend uitkijken naar de nieuwe Kate Moss, mogen we stellen dat Agyness de nieuwe Linda Evangelista is. Er gaat geen week voorbij of een creatieve journalist verzint een nieuwe beschrijving van zangeres Amy Winehouse's suikerspinnenkapsel. Onze favoriet van de laatste maanden : "Amy Winehouse, in wier kapsel de telescoop Hubble een nieuwe melkweg heeft ontdekt...", opgetekend in De Morgen van 4 december 2007. Nu kan er over de liederlijke levenswandel van Winehouse veel worden gezegd, de invloed van haar kapsel op de mode, is niet te onderschatten. Niemand minder dan Karl Lagerfeld bombardeerde de dronken lor tot stijlicoon. Voor een defilé van Chanel, in december in Londen, mat hij de modellen niet alleen varianten aan van haar befaamde beehive, ook haar kohlzwarte eyeliner bleek een bron van inspiratie. Toeval of niet, maar nadien ging het plots heel erg bergaf met Amy. Zo bergaf dat men uiteindelijk toch kon overtuigen om in rehab te gaan. Waarop ze haar lokken blondeerde en de bijenkorf dumpte. Paniek alom in de magazinewereld, want een hoop stylisten (onder wie de onze) hadden het nostalgische divakapsel ook op hun mannequins geplant. Gelukkig kwam Amy begin februari bij zinnen, en verliet ze het afkickcentrum in haar oude gedaante van zwartharige retrosoulzangeres, inclusief de suikerspin. Door Jesse Brouns, Cathérine Ongenae en Reuben Lefevere.