De Belg Frederic Marien en de Braziliaanse Camila Perez zijn midtwintigers. Hun tweede collectie hangt nu te koop in een Brussels industrieel art-nouveaugebouw dat ze als boetiek inrichtten. De ligging in de Vaartstraat, vlak om de hoek van het oude KVS-gebouw, is nog geen evidente locatie. Maar de buurt is in volle opgang, en van daaruit zou een natuurlijke verbinding moeten ontstaan met de modieuze Dansaertstraat. "We zijn hier voorlopig inderdaad alleen", zegt Frederic. "Maar dat is net de uitdaging. Bovendien hebben we bewust gekozen voor deze ruimte. Het is een prachtig gebouw uit 1930 met een mooie structuur."
...

De Belg Frederic Marien en de Braziliaanse Camila Perez zijn midtwintigers. Hun tweede collectie hangt nu te koop in een Brussels industrieel art-nouveaugebouw dat ze als boetiek inrichtten. De ligging in de Vaartstraat, vlak om de hoek van het oude KVS-gebouw, is nog geen evidente locatie. Maar de buurt is in volle opgang, en van daaruit zou een natuurlijke verbinding moeten ontstaan met de modieuze Dansaertstraat. "We zijn hier voorlopig inderdaad alleen", zegt Frederic. "Maar dat is net de uitdaging. Bovendien hebben we bewust gekozen voor deze ruimte. Het is een prachtig gebouw uit 1930 met een mooie structuur." Die keuze en de interesse voor architectuur hoeven niet te verbazen. Frederic is van opleiding binnenhuisarchitect, en na zijn studies liep hij in Londen stage bij de goeroe van het minimalistisch design, John Pawson. Camila studeerde kunstgeschiedenis in Boston. Ze leerden elkaar kennen aan het Instituto Marangoni in Milaan, waar ze een Masters in mode-ontwerpen volgden. Tussendoor deden ze stages, hij bij Stephan Janson en zij bij Laura Biagiotti. "Ik heb altijd zin gehad om in de mode te werken", zegt Frederic. "Met een kunstopleiding kan je veel kanten uit. De passie om schilderijen te bekijken heeft gelijkenissen met die om de opbouw van een kledingstuk te bekijken." "Van bij het begin bleek dat we aangetrokken waren tot dezelfde stoffen, kleuren en texturen", zegt Camila. "Het was heel vreemd: je ontmoet niet vaak iemand die compleet dezelfde smaak heeft." Frederic: "Je vindt jezelf zelden zo terug in een andere persoon. Tijdens de opleiding in Milaan moesten we elk onze eigen collectie maken. We hebben ons van elkaar afgezonderd om niet met iets gelijkaardigs aan te komen. Uiteindelijk bleek dat we met dezelfde stoffen uit dezelfde fabriek gewerkt hadden. Dat heeft iets angstaanjagends, maar tegelijk is het ook fascinerend."Na Milaan gingen ze allebei naar Parijs om er aan de Académie Internationale de la Coupe de technische kant van mode te studeren. Daarna voelden ze zich klaar om in Brussel met de collectie Marien Perez te starten. "Ik houd van Brussel", zegt Camila. "Je hebt hier echt een boeiende mix van mensen en culturen. Dat vond ik ook al leuk in Brazilië." "België was een spontane beslissing", aldus Frederic. "Het ligt centraal en er is een grote openheid. En nog eens: de ruimte heeft ons overgehaald."Hun eerste collectie, voor de zomer, was een kleine collectie: een 16-tal modellen, uitgevoerd in verschillende stoffen. In dat debuut toonden ze de weg die ze willen uitgaan: architecturale vormen met draperingen en asymmetrie, uitgezochte stoffen en een gebalanceerd kleurenpalet met een voorliefde voor changeant. Een kunstzinnige aanpak met een tijdloos-modern resultaat, ingaand tegen de heersende logomania en retrotrends in modeland. "We vertrekken niet van een bepaald thema, maar van emoties", zegt Frederic. "De emoties van het ogenblik zitten sterk verweven in wat we tekenen." Het duo heeft geen formele taakverdeling, de collectie ontstaat geleidelijk. "We zijn altijd aan het tekenen en als de deadline nadert, wisselen we tekeningen uit, we bekijken alles samen. Het is een dynamisch proces, de een helpt de ander vooruit", vertelt Camila. Volgens Frederic heeft mode snelheid voor op architectuur. "In mode kan je sneller creëren, wat een aangename energie geeft. Met z'n tweeën werken is bovendien zeer motiverend en stimulerend." De wintercollectie wordt gekenmerkt door pure vormen, verzacht door vrouwelijke details. Jassen krijgen een aparte sjaalkraag, naden zijn verstopt, tops vallen los over de schouder, wat de elegantie van de nek benadrukt, een rok heeft in de taille een geborduurd lint, in plaats van voeringstoffen wordt binnenin met echte stoffen gewerkt. Tinten van mauve, van zachtrood en bruin domineren de collectie. Qua materialen ligt de klemtoon op mohair, elastisch angora en wolmixen. "Het zijn stoffen die zacht aanvoelen", zegt Frederic. "Het tast-aspect van een kledingstuk vinden we belangrijk." Voorlopig is Marien Perez alleen te koop in de eigen winkel. Maar dat zal niet zo blijven. De Parijse beurs Prêt-à-Porter staat in september op het programma. "We gaan onze lijn daar voorstellen, al blijft onze approach: geleidelijk. We willen op ons eigen ritme vliegen", zegt Frederic. Hun droom? Frederic: "Verder kunnen doen wat we graag doen, creëren, het hele creatieproces is fantastisch boeiend." Camila: "Ik wil ook nog andere dingen dan kleding ontwerpen." Marien Perez, Vaartstraat 13, 1000 Brussel.Trui Moerkerke / Foto Guy Kokken