Jean-François Declercq en zijn vrouw Sophie Carée hebben hun appartement in Brussel compleet ingericht met exclusief vintage design, van onder andere Jean Prouvé, Charlotte Perriand, Verner Panton, Serge Mouille, Poul Heningsen, Carlo Mollino en Isamo Noguchi. Dit alles gecombineerd met werken van internationale kunstenaars als Jeff Koons, Roy Lichtenstein en Yves Klein. De mid-century modern-collectie (grofweg design van het begin van de jaren dertig tot halverwege de jaren zestig) contrasteert prettig met het kleurrijke Parijs' aandoende appartement uit de jaren dertig.
...

Jean-François Declercq en zijn vrouw Sophie Carée hebben hun appartement in Brussel compleet ingericht met exclusief vintage design, van onder andere Jean Prouvé, Charlotte Perriand, Verner Panton, Serge Mouille, Poul Heningsen, Carlo Mollino en Isamo Noguchi. Dit alles gecombineerd met werken van internationale kunstenaars als Jeff Koons, Roy Lichtenstein en Yves Klein. De mid-century modern-collectie (grofweg design van het begin van de jaren dertig tot halverwege de jaren zestig) contrasteert prettig met het kleurrijke Parijs' aandoende appartement uit de jaren dertig. "Ik ben nochtans begonnen met een designontwerp uit de jaren negentig van Philippe Starck", begint de verzamelaar. "Als jongen kocht ik al design op vlooienmarkten. Toen mijn collectie groot genoeg was, heb ik zelfs korte tijd een galerie gehad. Ik was altijd met design bezig, dacht er in feite elke minuut aan. De hobby groeide langzamerhand uit tot een passie. Maar ik ben geen handelaar, ik neem pas afscheid van mijn meubels als ik met de opbrengst daarvan betere topstukken kan bemachtigen van mijn favoriete designers. Het liefst eerste edities." "Het is bijna tien jaar geleden dat ik met mijn verzameling van Prouvé en Perriand ben begonnen. Daarvoor kon ik het nog niet bekostigen. Op internationale veilingen worden er hoge bedragen voor gevraagd én neergeteld. Ik heb vele boeken over hen gelezen en veel research gedaan. Ik wilde met name Jean Prouvé begrijpen, de schoonheid van zijn veelal industrieel design kunnen doorgronden. Begrijpen waar hij in de designgeschiedenis zijn plek heeft. Ik had er een 'oog' voor en leerde snel over de verschillende stijlperioden en zijn belangrijkste ontwerpers." "Maar het lezen alleen bevredigde niet meer, ik wilde de ontwerpen écht in mijn hand houden, het materiaal voelen, ze dagelijks in mijn omgeving hebben, en zo is in feite deze huiscollectie gegroeid. Mijn opgedane cataloguservaring kan ik nu goed gebruiken : op veilingen sla ik pas toe als er tegen een redelijke prijs een topstuk wordt aangeboden." Nu vecht men om die unieke stukken van Prouvé, maar tot een vijftiental jaar geleden zag men niets in de industriële charme van veel van zijn lampen en meubelontwerpen, zoals zijn Standardtafel en -eetkamerstoelen, die Jean-François in zijn eetkamer heeft staan. Ook een boekenkast van Jean Prouvé, die de ontwerper samen met Charlotte Perriand en Sonia Delaunay bedacht, pronkt nu in de living, naast de lederen seventiessofa van Ubald Klug voor De Sede. De meeste van Prouvés ontwerpen zijn oorspronkelijk gemaakt voor studentenwoningen, scholen, kazernes, benzinestations, hangars en prefabwoningbouwprojecten. Zijn stijl was van meet af aan simpel te noemen, en zeer industrieel. In de jaren dertig koos hij resoluut voor machinale productie en standaardfabricage. Misschien dat daardoor zijn wereldfaam achterbleef bij grote ontwerpers als Le Corbusier, die duidelijk als 'designer' te boek stonden. Wie nu in dit bijzondere appartement van Jean-François Declercq binnentreedt, reist met een kleine stap meteen enkele tientallen jaren terug in de tijd. Omdat de tweehonderd vierkante meter tellende woning een hommage is aan de groten van het design. Elke ruimte presenteert een nieuwe mise-en-scène. "Voorheen woonden we in een achttiende-eeuws appartement in het centrum van Brussel. Als jong stel genoten we van het stadse leven, dicht bij de Grote Markt. Dat historische appartement had ruimten die zo'n zes meter hoog waren, met een veelal klassieke sfeer, stucplafonds, paneeldeuren en mooie lambriseringen. We begonnen met een kleine, compacte ruimte, maar doordat de buren verhuisden, konden we steeds een naburige plek erbij trekken. Soms een muur doorbreken of een 'verstopte' tussendeur, verscholen achter behang, weer in ere herstellen. Daar is voor het eerst onze collectie samengekomen en in volle glorie gepresenteerd." "Met de geboorte van ons kind zijn we naar dit appartement verhuisd, hier is het veel rustiger en de wijk is intiemer. De belangrijkste criteria die we voor ons 'designappartement' hadden opgesteld, waren aanwezig : veel strekkende lege witte wanden en veel kamers. Wij hebben nu dertien ruimtes, waaronder vier slaapkamers, en een grote entreehal voor kunstwerken en meubels. Voor ons geen modern huis uit de jaren tachtig of negentig. Onze eigen plek moet een zekere charme en ziel hebben." DOOR MARC HELDENS - FOTO'S GUY OBIJNJEAN-FRANÇOIS DECLERCQ : "IK WILDE MET NAME JEAN PROUVÉ BEGRIJPEN, DE SCHOONHEID VAN ZIJN INDUSTRIEEL DESIGN KUNNEN DOORGRONDEN"