Misschien zit de crisis er voor iets tussen : de mode kiest dit najaar voor sober. Het feest is uit. De winter wordt écht winters, met comfortabele, oversized mantels. Elk lichaamsdeel dat kan worden bedekt, wordt ook bedekt, op zijn Eskimo's. Inpakken, en wegwezen. De dominante kleuren zijn zwart en grijs, eventueel gecombineerd met sneeuwwit, plus hier en daar wat camel en mauve (het opvallendst bij Ann Demeulemeester), een toets vermiljoen of wat rokerig blauw. De tinten, kortom, van een schemerig avondlandschap, in afwachting van de apocalyps.
...

Misschien zit de crisis er voor iets tussen : de mode kiest dit najaar voor sober. Het feest is uit. De winter wordt écht winters, met comfortabele, oversized mantels. Elk lichaamsdeel dat kan worden bedekt, wordt ook bedekt, op zijn Eskimo's. Inpakken, en wegwezen. De dominante kleuren zijn zwart en grijs, eventueel gecombineerd met sneeuwwit, plus hier en daar wat camel en mauve (het opvallendst bij Ann Demeulemeester), een toets vermiljoen of wat rokerig blauw. De tinten, kortom, van een schemerig avondlandschap, in afwachting van de apocalyps. Sober betekent dat rechttoe rechtaan rampetampen unaniem wordt afgewezen (tenzij bij Versace, in topvorm). Liever preuts, luidt de boodschap. Onverbiddelijke bibliothecaressen geven de toon aan. We hadden, met de veertigste verjaardag van mei '68 in het achterhoofd, toch iets anders verwacht. De zedenpolitie hoeft zich intussen niet aan overuren te verwachten. Zelfs Dolce & Gabbana, doorgaans gebrand op sekspoezen van beide geslachten, blijven deze winter volstrekt discreet, met tergend lange rokken, ribfluwelen pantalons, nogal wat Schotse ruit, en mantels in tweed (opvallend populair dit seizoen, niet het minst bij Jil Sander). Het wordt een seizoen van pantalons (vaak als onderdeel van een mantelpak, liefst ruim, liefst met dicht op het lichaam geknipt jasje, zoals bij Giorgio Armani) en leggings (al dan niet in leder, vaak gecombineerd met een rok). Blote benen, of zelfs maar kuiten, waren op de catwalks van Parijs en Milaan nauwelijks te zien. Wel veel mannelijke silhouetten, voor een look die het midden houdt tussen verkeersagente en Marlène Dietrich in de jaren zeventig. En verder ? De grenzen van het kledingstuk zijn vager dan ooit tevoren. Opvallend veel merken brengen hybrides. Bij Maison Martin Margiela is een blouse tegelijk een broekspijp, bij Undercover gaat een mantel over in een donsjas. Mouwen worden soms apart verkocht, los van een jas. Een slimme manier om meer geld te verdienen aan wat vroeger één kledingstuk was ? Bling blijft, ook in de aanloop van 2009. Goud en zilver worden wel anders gebruikt. Subtieler, misschien, dan ooit het geval was. De mode is minder pronkzuchtig, alweer een gevolg van de crisis. Gedempte glans doet het goed. Denk satijn in koper of brons. Eventueel gecombineerd met geïriseerd groen, zoals in de plooirokjes van Veronique Branquinho. Er wordt volop geëxperimenteerd met schouders en kragen. En het opvallendste accessoire van het seizoen is voor één keer geen handtas, wel een oversized halssnoer : hoe volumineuzer, hoe liever. De spectaculairste exemplaren zijn te vinden bij Hussein Chalayan, die imitatieklinkers rond de halzen van zijn vrouwen spant. De zijden foulard is een ander populair accessoire. Gedragen op de wijze van Queen Elizabeth, of aan elkaar genaaid tot een jurk. Sportswear speelt dit najaar geen rol van betekenis. Tenzij bij Miu Miu, met futuristische, geperforeerde sportpakjes als een efficiënt antidotum voor de depressieve looks van de meeste andere merken. Leder en bont zijn wel present, liefst in agressieve, wilde lappen (bijvoorbeeld bij Yohji Yamamoto). Breng de holbewoner in uzelf naar buiten. Retro ? U vraagt, zij draaien. Zoals elk seizoen wordt er en masse teruggeblikt. Schotse ruit is troef, vooral bij de Italiaanse merken. Bij Hermès tuurt Jean-Paul Gaultier naar Perzische tapijten. Een dozijn ontwerpers verdiept zich in paisleys en andere min of meer psychedelische bedruksels. Bij Dior haalt John Galliano de Verenigde Staten van de jaren zestig uit de sloot (we verkiezen de sixties door de bril van Veronique Leroy). Het creatiefst met folklore is Prada, dat kant uit de mottenbollen heeft gehaald ( made in Switzerland, eerder dan Brugge : een gemiste kans voor onze kantklossers) en er iets totaal vernieuwds mee heeft gedaan : de briljantste collectie, wat ons betreft, van het seizoen. Met perforaties, zoals in kant, sluiten we ons lijstje trends af. Doorkijkstoffen zijn deze winter niet echt hip, maar gaatjes zijn een ander verhaal. Door Jesse Brouns Foto's Etienne Tordoir