Pas als we weer buiten staan op Broadway realiseren we onze welke rust er heerst in de loft van kunst- en meubelhandelaar Michael Benevento. Het is een oase in the Big Apple. Alleen een simpele deur en een lift scheiden dit appartement van de hectische buitenwereld, van de onophoudende voetgangersstroom, het voorbijrazende verkeer en de onvermijdelijke ambulances en brandweerauto's. Zoals hij besteden veel New Yorkers heel wat tijd aan het inrichten van een rustige woonomgeving.
...

Pas als we weer buiten staan op Broadway realiseren we onze welke rust er heerst in de loft van kunst- en meubelhandelaar Michael Benevento. Het is een oase in the Big Apple. Alleen een simpele deur en een lift scheiden dit appartement van de hectische buitenwereld, van de onophoudende voetgangersstroom, het voorbijrazende verkeer en de onvermijdelijke ambulances en brandweerauto's. Zoals hij besteden veel New Yorkers heel wat tijd aan het inrichten van een rustige woonomgeving. Toen Benevento een andere plek zocht voor zijn galerie en om te wonen, was hij behoorlijk kieskeurig eer hij de knoop doorhakte. Uiteindelijk belandde hij net om de hoek van zijn voormalig appartement in Soho. Het is er zo rustig omdat het op de zesde verdieping ligt en achterin het pand. "Die rust heb ik nodig om mijn klanten, die hier mijn collectie meubels en kunstwerken komen bezichtigen, goed te kunnen adviseren: het gaat om aankopen voor het leven en er zijn grote bedragen mee gemoeid. Bovendien wilde ik een grote loft omdat ik er omvangrijke zendingen uit Parijs moest kunnen stockeren eer ze verhuizen naar klanten of musea." Verontschuldigend wijst Benevento naar de kartonnen dozen waar we omheen slalommen. Een grote rechthoekige ruimte is sinds enige tijd zijn woon- en werkomgeving. De grote witte kolommen en de plompverloren radiator verwijzen nog naar de voormalige industriële functie van het gebouw, en ook het feit dat er niet veel daglicht binnenstroomt. Alleen aan de achterkant zijn er grote ramen, en het lag dus voor de hand dat Benevento daar zijn thuiskantoor installeerde. Zijn I-Mac staat op een houten tafel van Charlotte Perriand, en de ruimte is volgestouwd met boeken, catalogi en naslagwerken. Benevento schreef vele artikels over kunst en gaf ook een tijdje het tijdschrift Journal of Art uit. Hij kwam met de meubels van Prouvé en Perriand in contact toen hij werkte in een Parijse galerie. "Toen, in het begin van de jaren '90, ontmoette ik mijn zakelijke partner, de Française Eileen Lesaulnier. We merkten allebei dat vooral Amerikaanse klanten geïnteresseerd zijn in de meubels van Prouvé. Samen met Perriand, Jeanneret en Royère was hij een van de toonaangevende ontwerpers van het Franse meubel in de jaren '40 en '50. Op Charles Eames, Le Corbusier en Eileen Gray raakte men wat uitgekeken. De architectonische uitstraling en de verwijzingen naar het modernisme maakten het Franse naoorlogse meubel geliefd. Daar wilde ik iets mee doen." Met die gedachte vertrok Benevento in 1995 naar New York. Hij begon er met de galerie Orange Group, waar hij kunst en design samenbracht. Eileen Lesaulnier koopt in Parijs meubels op veilingen die Benevento in New York weer verkoopt, en binnenkort gaat moderne kunst uit New York richting Parijs. Benevento's huiscollectie bestaat voornamelijk uit hedendaagse Amerikaanse kunst, waaronder werk van Bruce Naumann en van minimalist Donald Judd. Verder staan er schitterende meubels uit de jaren '40 en '50. "Ik wil kunst en meubels samen tonen, in dezelfde context, om hun relatie te benadrukken. Zo hebben klanten minder moeite om de werken te vertalen naar hun eigen woning." Benevento wijst bij wijze van voorbeeld naar een verzameling van acht oranje werken van Donald Judd, bij een dagbed van Prouvé en een houten bank van Perriand. "De horizontale lijnen versterken elkaar. Het detail van de versneden oranje vlakken is een grafische vertaling van het lattenrooster van het meubel van Perriand. Pas op deze manier gaat het geheel leven voor de klant, en zo wordt het ook verkocht." Marc Heldens / Foto's Mark Seelen