Pierre Darge / Foto Guy Kokken
...

Pierre Darge / Foto Guy KokkenIk denk dat je 't vanzelf aankweekt", zegt de uitgeslapen man tegenover ons. "Het begint met een uurtje langer werken en een uurtje vroeger opstaan. En langzaam aan word je het gewoon."Leo kan het weten. Hij heeft vanmorgen de wekker om kwart over vier gezet, en straks na het avondeten gaat hij nog enkele uren doorwerken in het atelier. En zo gaat het ongeveer elke dag. Als hij 's morgens met zijn gezin bij het ontbijt zit, heeft hij er al een paar uur arbeid opzitten. "Het komt door het werk. Het moet allemaal af, en ik geef grif toe dat ik natuurlijk wat te veel werk aanvaard. Vroeger werkte ik bij een baas, en toen deed ik het wat rustiger, aan al was het niet ongewoon om toch tot acht, negen uur 's avonds bezig te blijven. Als zelfstandige liggen de zaken enigszins anders, al went dat ook. In het begin durfde ik geen werk te weigeren, bang om een klant te verliezen. Maar die tijd is lang voorbij, tenslotte ben ik nu dertien jaar bezig. Ik durf al eens nee te zeggen. Maar zelfs dan blijven ze komen en ik weiger almaar vaker."Leo (36) is lasser en hij houdt van zijn vak."Dat is het allerbelangrijkste. Wie van zijn werk houdt, telt geen uren. Het probleem is dat er te veel werk is, en dat elke klus die ik afrond, weer nieuw werk meebrengt. Nee, ik vind het absoluut niet prettiger om 's nachts te werken, technisch gezien wordt het dan zelfs moeilijker, al zit er ook een groot voordeel aan vast: 's nachts krijg je geen telefoontjes. Veel heeft ook met mijn instelling te maken, als ik iets beloof, dan probeer ik me aan mijn woord te houden."Als student was Leo niet bepaald het uitgaanstype, en als kind op de boerderij sprong hij ook niet steevast als eerste uit de veren. "Mijn ouders stonden vaak vroeg op, maar de kinderen moesten daarom niet volgen. We sprongen bij als ons dat gevraagd werd."Misschien ervaart Leo slapen als tijdverlies?"Niet echt, maar als ik één enkele keer uitslaap in het weekend, dat betekent tot halfnegen 's morgens, dan heb ik het gevoel dat ik de helft van de dag gemist heb. Eén ding staat echter vast: als ik tussen de lakens kruip, slaap ik ook. Ik ben geen piekeraar, neem geen problemen mee in bed. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit één uur wakker heb gelegen. Ik mag er niet aan denken dat ik 's nachts wakker zou liggen. Dát moet het allerergste zijn, en niet vol te houden. Maar weinig slapen is echt geen probleem, dat kun je leren. En als het werk er 's avonds laat opzit, ga ik natuurlijk niet meteen naar bed. Dan zet ik nog even de televisie op, om af te kicken. Mijn vrouw vraagt wel eens: 'Word jij dan nooit moe?' En ik moet toegeven dat zoiets inderdaad zelden het geval is."Doordat de kinderen hun vader nooit naar bed zien gaan en nooit weten opstaan, hebben ze zich onbewust een eigen idee gevormd over zijn leven. Die ene keer dat hij toch bleef doorslapen, kwam de oudste dochter een beetje paniekerig de living binnen gelopen met een dringende vraag voor mama: "Wie is die man in uw bed?""Ik weet niet of dat wel in Weekend Knack moet", zegt Leo. Zijn vrouw knikt. Ze is dit jaar alleen met de kinderen op vakantie geweest, al is dat uitzonderlijk. Meestal gaat Leo wel mee, en enkele keren slaapt hij op vakantie nog flink uit ook. Al blijkt dat achteraf niet mee te vallen. "Als ik een hele dag niks uitgericht heb, voel ik 's anderendaags overal pijn.""Soms ben ik bang dat uitslapen niet goed is voor hem. Je hoort dat toch, van mensen die op vakantie ineens iets aan hun hart krijgen, omdat de druk van de ketel is?"We hebben nog één vraag. Kent Leo nog andere kortslapers in zijn omgeving?"Ja, mijn broer. Die gaat 's morgens voor het ontbijt drie kwartier paardrijden, stapt dan in zijn auto, rijdt 85 kilometer tot hier en staat fris en monter bij ons voor de deur.""Hoe laat is het dan?""Kwart voor zeven.""Nachtwerk is technisch gezien is het zelfs moeilijker,maar het voordeel is: 's nachts krijg je geen telefoontjes."