De twee bewoonsters van dit grote appartement met loftallure hadden tot voor kort elk hun eigen stek, maar speelden al een tijdje met het idee om samen te gaan wonen. Een mogelijkheid die werd overwogen was een hoevetje op het platteland, maar een e-mail met een advertentie van een vastgoedkantoor gaf het lot een andere wending. In dat bericht werd aangekondigd dat er in Brussel een kantoorruimte van 220 vierkante meter met twee parkings te koop stond.
...

De twee bewoonsters van dit grote appartement met loftallure hadden tot voor kort elk hun eigen stek, maar speelden al een tijdje met het idee om samen te gaan wonen. Een mogelijkheid die werd overwogen was een hoevetje op het platteland, maar een e-mail met een advertentie van een vastgoedkantoor gaf het lot een andere wending. In dat bericht werd aangekondigd dat er in Brussel een kantoorruimte van 220 vierkante meter met twee parkings te koop stond. "Omdat ik niet ver daarvandaan werkte, ging ik tijdens de middagpauze een kijkje nemen. De voorgevel leek enorm : 22 meter breed !" vertelt een van de eigenaressen. Toch was het geen recent gebouw. Het bestond in feite uit twee oude herenwoningen uit de jaren 1900, die in de jaren vijftig waren samengevoegd en omgebouwd tot kantoren. Tijdens een eerste bezoek verkenden de toekomstige bewoonsters de ruimte : acht zielloze vertrekken... Gezellig was anders. Maar de ligging, de hoge zolderingen en de mogelijkheid om achteraan over een groot en zonnig terras te beschikken zonder inkijk, gaf de doorslag. "We wisten wat we wilden voordat we aan de verbouwing begonnen. Er moest een duidelijke scheiding komen tussen de dag- en de nachtvertrekken, en voor de rest wilden we een grote ruimte, want we droomden ervan om een Amerikaanse pool-tafel met zes gaten te installeren. Dat is een imposant meubel, maar we houden van de esthetiek ervan en uiteraard spreken de aanwezigheid van zo'n biljarttafel en de mogelijkheid om pool te spelen met vrienden ons aan. In onze verbeelding zien we ons dan in een doorrookt café, midden in een filmscène !"Maar duidelijke ideeën over wat er moet gebeuren en persoonlijke inzet, hoe groot ook, zijn niet voldoende om zo'n project tot een goed einde te brengen. Een samenvoeging van oude constructies betekent immers dat er rekening moet worden gehouden met draagmuren, schouwen en niveauverschillen waar je niet omheen kan. Dat vergt een grondige kennis van die oude gebouwen. Daarom deden de nieuwe eigenaressen een beroep op een jonge architecte, Sandrine Wellens, die ook ideeën en suggesties aanbracht. "Sandrine werkt volgens de principes van feng shui. Ze heeft veel aandacht voor de manier waarop je je in de woning beweegt. Dat betekent, onder meer, dat alle verloren hoekjes worden weggewerkt zodat je vanzelf je woning ten volle gaat 'beleven'. De ruimtes zijn ook op een soepele manier afgebakend, bijvoorbeeld door verschillende vloerbedekkingen te gebruiken." Wanneer je vandaag het appartement binnenkomt vanuit de hal op de eerste verdieping van het gebouw, word je geconfronteerd met een soort sas waar Balmoral-rood de hoofdkleur is. Dat geeft toegang tot het nachtgedeelte : twee afzonderlijke slaapkamers, van elkaar gescheiden door een gemeenschappelijke badkamer en een langwerpig bureautje. Dit gedeelte kan worden afgesloten met een draaideur. Rechts bevindt zich, twee treden hoger en haaks op de hoofdas, het open salon. Links vanaf de voordeur kom je in het loftgedeelte, een ruimte van vijftien meter lang met aan het ene einde een grote bibliotheek - die de scheidingswand vormt met het bureau - en aan het andere einde de keuken met een groot aanrecht en Smeg-toestellen in roestvrij staal. Die keuken bevindt zich gedeeltelijk achter een verticale wand waartegen de eettafel staat. Die wand kwam er niet om esthetische redenen, maar is een stuk draagmuur waarin alle schouwpijpen van dit gedeelte van de woning verborgen zitten. Grosso modo vervult de loft twee functies : eethoek met keuken, en ruimte om te ontspannen. De vloer geeft de grens aan. Granito in de keuken, want de grijs gebleekte en geoliede eiken plankenvloer die in de rest van het vertrek ligt, is iets te delicaat voor een plek waar water wordt gebruikt en waar al eens gemorst wordt. Ook in de badkamer ligt een granitovloer. "We hadden eerst gedacht aan ruw beton dat we daarna zouden polieren, maar de draagstructuur van het gebouw was daartegen niet bestand."Als er één ruimte is waarop de bewoonsters bijzonder trots zijn, dan is het wel het salon. Het is niet alleen visueel, maar ook fysiek afgescheiden van de grote kamer, want het bevindt zich een halve meter hoger. Dankzij dit niveauverschil kon een bestaand raam vervangen worden door een vensterdeur, die uitkomt op een groot terras dat op mooie dagen als solarium fungeert. In het vierkante salon staat een groot L-vormig zitmeubel van Cappellini, bekleed met een grijze viltstof. "Toen we het in de winkel zagen staan, waren we er meteen verliefd op. We namen voor alle zekerheid eerst de maat en stelden vast dat het perfect in de beschikbare ruimte past." In het salon is ook een ingenieuze 'verzinkbare' tafel ingebouwd en dat heeft alles te maken met de voorliefde van de bewoonsters voor Japanse gerechten zoals sushi en sashimi. De twee zitten graag comfortabel aan een lage tafel om te eten of thee te drinken, terwijl ze ondertussen televisie kijken bijvoorbeeld. "Onze architecte heeft het niveauverschil benut om een verstelbare, vierkante tafel in te bouwen. Als je eens een feest wil geven met veel gasten, dan wordt de tafel gewoonweg vloer en heb je meer ruimte." Om dat te realiseren heeft de aannemer het geniale idee uitgewerkt om onder het tafelblad een elektrische krik aan te brengen zoals gebruikt wordt in garages. De tafel op en neer bewegen is dus kinderspel. nTekst en foto's Jean-Pierre Gabriel