Ben ik een swofty ? Een existentiële vraag die mij onlangs kortstondig met twijfels vervulde, want een mens zal maar iets zijn waarvan zij geen weet heeft. Een en ander had te maken met Sint-Valentijn, martelaar en patroonheilige van verliefden en imkers, wiens verjaardag sinds midden jaren negentig door de vaderlandse horeca en de parfumerie-, bloemisterij- en chocoladesector wordt gepromoot, met dezelfde ijver als zij de uit de VS geïmporteerde Halloweense heksen en pompoenen patroneren.
...

Ben ik een swofty ? Een existentiële vraag die mij onlangs kortstondig met twijfels vervulde, want een mens zal maar iets zijn waarvan zij geen weet heeft. Een en ander had te maken met Sint-Valentijn, martelaar en patroonheilige van verliefden en imkers, wiens verjaardag sinds midden jaren negentig door de vaderlandse horeca en de parfumerie-, bloemisterij- en chocoladesector wordt gepromoot, met dezelfde ijver als zij de uit de VS geïmporteerde Halloweense heksen en pompoenen patroneren. Valentijn, ik ben niet voor of tegen. Een flesje Kenzo pour Homme is snel gekocht, en voor een etentje ben ik altijd wel te porren, zolang er geen gastronomische meli-melo's of mystieke huwelijken van vergezochte ingrediënten op het menu staan, of gerechten met een overdaad aan verkleinwoordjes. Wel mag ik mij verbazen over de exuberante verrassingen die de gespecialiseerde industrie mannen met weinig fantasie maar een des te dikkere portemonnee probeert te verkopen, onder het motto : 'Alles om het vrouwtje omver te blazen.' Zo bereikt mij elk jaar omstreeks deze tijd een mail van ene Nicolas Garreau, manager van het eventbureau ApoteoSurprise, opererend vanuit Parijs, de stad van amour toujours. Een liefdesverklaring in de vorm van een lasershow op de Eiffeltoren, een boodschap voortgetrokken door een vliegtuigje of een regen van duizend rozen, niets is hem te dol. Of wat dacht u van een tocht door de lichtstad in de koets van Assepoester, compleet met palfrenier in kapmantel die de uitverkorene een chocoladen muiltje aanpast ? Voor de ronde prijs van 1990 euro, btw inbegrepen. Minder prijselijk, maar ook iets minder romantisch, is het aanbod van Laurens, de zelfverklaarde vipgigolo die zich insgelijks mailsgewijs aanprijst. Is Valentijn ook de patroonheilige van de betaalde liefde ? Soit, Laurens is naar eigen zeggen 33, groot, slank, welopgevoed en discreet, en staat vaak onder de douche. A rato van 150 euro per uur biedt hij geborgenheid, genegenheid en absolute verwennerij, aan 'swingers, cougars en swofties'. Bij een swinger kan ik mij iets voorstellen, de originele cougar was Mrs Robinson, die het in The Graduate in haar luipaardjurk en dito hoedje op de eerbaarheid van Dustin Hoffman gemunt had, in het echte leven nauwelijks jonger dan zij. Maar wat in Valentijns naam is een swofty ? Enig opzoekwerk later weet ik dat dat staat voor single woman over fifty, meer in het bijzonder bemiddeld en opvallend jolig in het leven staand. Daarvan zouden er in België zo'n 900.000 in omloop zijn, van wie maar één op vijf op zoek naar een vaste partner. Spek voor de bek van Laurens, die swingende swofties ? Vast niet de gepensioneerde leraressen Nederlands, schat ik, naar de knal van een dt-fout in zijn wervende exposé te oordelen. Zou hij in zijn voor billenkoek ? Linda Asselbergs