Stel dat u een event concept uitwerkt waarin u lokale groente-, fruit- en vleesproducenten bijeenbrengt met elk een pop-upstore voor hun regionaal gekweekte producten. Breng er een aantal gadgetverkopers bij die hun unieke waren met enige schwung aan de man brengen om een zekere ambiance te creëren. Nodig bakkers uit om in te haken op de brunchcultuur. Betrek buurtbewoners om de sociale cohesie te versterken. Zet de low energy cost van uw groene project in de verf. Welnu, zelfs de hipsters in Brick Lane of Williamsburg zouden vol bewondering naar uw concep...

Stel dat u een event concept uitwerkt waarin u lokale groente-, fruit- en vleesproducenten bijeenbrengt met elk een pop-upstore voor hun regionaal gekweekte producten. Breng er een aantal gadgetverkopers bij die hun unieke waren met enige schwung aan de man brengen om een zekere ambiance te creëren. Nodig bakkers uit om in te haken op de brunchcultuur. Betrek buurtbewoners om de sociale cohesie te versterken. Zet de low energy cost van uw groene project in de verf. Welnu, zelfs de hipsters in Brick Lane of Williamsburg zouden vol bewondering naar uw concept kijken. De belevingseconomie, slowfood, het communitygevoel, city marketing, pop-upevents, authenticiteit : werkelijk elk buzzwoord dat trendwatchers dezer dagen prediken, sluit er bij aan. Of wacht, het bestaat al. En het heet : markt. Mijn theorie : als markten niet een paar honderd jaar geleden zouden zijn uitgevonden, zou een of andere marketing entrepreneur er nu carrière mee maken. Het bewijs : struin dezer dagen over een donderdag- of zaterdagmarkt, en je kunt het publiek ruwweg in twee categorieën opdelen. De trolleys voorttrekkende oma's, die een praatje slaan over het huwelijk van Kate en William, en de jonge foodies en ecoliefhebbers die marktkramers vragen of de ananassen met het vliegtuig of de boot zijn vervoerd - kwestie van te weten hoe 'het product' gerijpt is - en blij worden van zoveel authenticiteit als gepolst wordt 'of het iets meer mag zijn '. Nooit gedacht dat ik het zou schrijven, maar bomma's en hipsters zijn objectieve bondgenoten. Een bondgenootschap dat verder gaat dan de retrotrend van sanseveria's, Radio Modern of de inmaakpotten met geruite toile cirée van Jeroen Meus. Hipperds zijn onbewust ook terug aan het keren naar de waarden van hun grootouders. Buurtgevoel, ambachtelijkheid, do-it-yourself of duurzaamheid : twee generaties vinden elkaar in dezelfde concepten. Zij het dan dat hun kleinkinderen dat in een heel andere context doen. We waren het namelijk vergeten. Na een paar decennia consumptiedrift en digitalisering, herontdekken we nu de geneugtes die voor de generaties voor ons vanzelfsprekend waren. Als je op Facebook de hele wereld tot vriend kan maken, ontdek je dat het fijn kan zijn om een avond met je buren op straat te zitten met een fles pastis. Als je uit duizend tafels kan kiezen, ontdek je dat een zelfgemaakt exemplaar net dat tikkeltje meer heeft - niet erg als het blad wat scheef trekt. Slagerijen zijn the new thing in Brooklyn, de überhippe Londense East End heeft een bloemenmarkt als hotspot. Stuk voor stuk concepten die we eigenlijk al generaties kenden, maar die in een andere context plots nieuw lijken. Het intrigeert me altijd als ik in lifestylebladen lees hoe ik een kruidentuin moet onderhouden of wat ik nodig heb voor een goede werkbank : ik had het namelijk ook gewoon aan mijn opa kunnen vragen. Mijn oma had gelijk : alles komt terug. Geert Zagers (28) observeert en rapporteert vanuit de twilight zone tussen generatie X en Z.