Anderhalf jaar ben ik buiten strijd geweest. Eerst werd er kanker bij me vastgesteld. We waren er gelukkig snel bij ; het kankergezwel kon volledig verwijderd worden. Na amper zes maanden revalidatie ging ik terug aan de slag in mijn bedrijf EuroSys. Al snel voelde ik dat ik mezelf te weinig hersteltijd had gegund. Ik begon met slapeloosheid te kampen, waardoor ik fysiek en mentaal in snel tempo achteruit ging. Mijn zelfvertrouwen verdween, geleidelijk aan durfde ik geen enkele beslissing meer te nemen. De raad van bestuur zag dat ik niet meer kon func- tioneren en nam het roer van het stuurloze schip over.
...

Anderhalf jaar ben ik buiten strijd geweest. Eerst werd er kanker bij me vastgesteld. We waren er gelukkig snel bij ; het kankergezwel kon volledig verwijderd worden. Na amper zes maanden revalidatie ging ik terug aan de slag in mijn bedrijf EuroSys. Al snel voelde ik dat ik mezelf te weinig hersteltijd had gegund. Ik begon met slapeloosheid te kampen, waardoor ik fysiek en mentaal in snel tempo achteruit ging. Mijn zelfvertrouwen verdween, geleidelijk aan durfde ik geen enkele beslissing meer te nemen. De raad van bestuur zag dat ik niet meer kon func- tioneren en nam het roer van het stuurloze schip over. Ondernemers denken altijd dat ze het wel alleen kunnen redden. Ze worden geacht te allen tijde sterk te zijn. De depressie zat echter zo diep dat ik even geen uitweg meer zag. Na een gesprek met mijn vrouw en naaste familie ben ik professionele hulp gaan zoeken. Ik kreeg zware medicatie, waardoor ik terug normaal kon gaan leven. Mijn psycholoog stimuleerde me om mijn gevoelens onder de loep te nemen en dingen te gaan doen die mij blij en mijn hoofd leeg maakten. Zo legde ik een moestuin aan voor de kinderen. Je vindt het zo vanzelfsprekend dat je familie er is dat je daar gek genoeg de minste tijd in steekt. Ik kreeg veel van mijn familie en gaf weinig terug. Omdat je een drukbezet man bent, toont men daar nog begrip voor ook. Ik werkte dag en nacht en werd gestuurd door zakelijke verplichtingen. De energie die je uit je job haalt, staat echter nooit in verhouding tot de energie die je erin hebt gestopt. Bij je kinderen is dat net andersom en daarom haal ik nu veel meer voldoening uit mijn gezin. Nu komt mijn familie op de eerste plaats. Op hen kan ik altijd rekenen. De volgende opdracht is nog meer rust in mezelf te vinden. Nog altijd ben ik in alles excessief. Er zit gewoon te veel energie in mij. Hoewel dat een enorme uitdaging voor me is, heb ik voor volgend jaar tien dagen in een meditatiecentrum geboekt. Zonder iPad, zonder iPhone en zonder te praten : zo zal ik wel tot mezelf moeten komen. Een bedrijf leiden, wil ik niet langer. Ik raakte geïntegreerd door het idee van happy profit, waarbij je als ondernemer iets teruggeeft aan de maatschappij. Om die reden startte ik Sparta Digital, een platform voor jonge, innovatieve bedrijven. Ik kan me nu honderd procent focussen op strategie en innovatie, wat mijn dada is. Starters kunnen bij mij aankloppen voor gratis advies. Ik ben tamelijk spartaans in mijn begeleiding en teken een traject van drie jaar uit. Na zes maanden evalueren we elkaar. Zijn ze tevreden over mijn inbreng, dan kan ik aandelen verwerven. Op dat moment ga ik ook met hun gezin praten om hun work-life balance te checken. Blijkt die uit balans, dan trek ik me terug. Heb je kinderen, ga dan ten laatste om vijf uur naar huis en sla je laptop weer open als zij in bed liggen. Elke ondernemer krijgt op zijn tijd met hoogtes en laagtes te maken. Heb je dan geen stabiel thuisfront, dan kun je het vergeten. Op mijn twaalfde was ik al aan het ondernemen. Als lid van een wereldwijde club deelden we computerspelletjes via BBS, een voorloper van het internet. Rond m'n achttiende had ik een systeem ontwikkeld om diskettes te formatteren. Daar zette ik een handeltje van op. Ik verkocht er op een gegeven moment honderdduizend in een maand. Daarna schakelde ik over op het tunen, assembleren en verkopen van computers. EuroSys startte ik in de kelder van mijn ouders. Dat was tijdens mijn legerdienst, drieëntwintig was ik toen. Soms kon mijn moeder niet bij haar eten omdat ik op de diepvriezers computers stond te assembleren. Mijn ouders waren geen zelfstandigen. Ze begrepen niet altijd waar ik mee bezig was en zagen toen weinig toekomst in IT. Toch gaven ze me de mogelijkheden om me te ontplooien. Mark Lens (48) richtte in 1990 het IT-bedrijf EuroSys op, dat op korte tijd een indrukwekkend groeiparcours aflegde. In 2008 schopte Lens het tot Limburgse Jonge Ondernemer van het Jaar. Na een periode van inactiviteit door ziekte startte hij Sparta Digital, een platform voor jonge bedrijfjes met internationale ambitie die uitblinken in een niche van digitale dienstverlening. Mark Lens is getrouwd en heeft drie dochters (van 4, 6 en 12 jaar). DOOR PETER VAN DYCK & FOTO DEBBY TERMONIA"De energie die je uit je job haalt, staat nooit in verhouding tot de energie die je erin hebt gestopt. Bij je kinderen is dat net andersom"